mikudagur 5. august 1992síða 2

Góðtaka ikki arbeiðsloysi MINNI bersøgin í hesi ólav- søkurøduni, sigur leygardags- dimma um løgmann í politisku greinini >kaos fyri framman« undir teiginum »sambands- røddir«. DIMMA heldur fram undir sama teigi, sum nu næstan kann vera mistikin fyri »martyrens røst«, at løgmadur satt at siga var sera hóvligur og fryntligur. HETTA visti alt Føroya fólk, men ikki sum Dimma sidan so lakoniskt slær fast — »at tad utt- an iva bert var tekin um, at hann líka lítið sum nakar annar í landsstýrinum veit, hvussu stoðan veruliga er«. Ábyrgdarbísðstjóri. Jan Møller Blaðfólk: Randi Jacobsen - Tórfinn Smith Útgevari; Fyriteksstjóri: Krisjen Dahl Ljósmyndari: Kalmar Lindenskow Hiømar Jan Hansen - Jústínus Eidesgserd Uppseting: Pit Sosialurin Prent: Pit Pressen 1981 Tsiefon: PH Sosisturin Bústaður: Argjavegi 28 DIMMA umtalar eisini arbeiðs- loysið, sum løgmadur gjørði nógv burturúr, sum tað stóra vandamál tað er fyri hvort heim og landið alt, men hann hevði vónir um at vunnið skuldi vera á hesum eftir tveimum til tímum árum. MEN av ellum tí góða, hóskiligt kann vera at ynskja fólki og landi ein slíkan dag, hevur hetta seinasta fingið ilt í Dimmu, sum sigur at arbeiðsloysinum skulu vit bara læra at liva við. SJALVSAGT skulu vit læra at liva við arbeiðsloysi, tá annað ikki gerst, men sum politikkur er hetta ov vánaligt. Vit skulu sanniliga seta okkum sum fremsta mál at virka okkum burtur úr hesi vanlukkuligu stoðu og ongantíð góðtaka ar- beiðsloysi sum part av einari Løgmadur um ferðavinnu í løgmansrøduni: Tryggja grundvøllin ikki reka ferðavinnu. Hesum skal ð privata« standa fyri og bera ábyrgd av. gsmaður segði: vin væl skipað ferðavinna, sum allir borgarar kenna seg varða av, kann — sum frá líður — gerast eitt hampuligt ískoyti til landsins búskap »g trivnad. Leiklutur landsins er at tyggja hollan grundvøll, sum skapar fortreytirnar fyri ætlaðu menningini á hesum oki, og stuðla upp undir tilboðini, sum >tað IVata< eigur at standa fyri bera ábyrgd av. Hetta evur stóra vitan og innlit. innað má verða, roynt og eitt midvist við heildar- yysnum, heldur enn at loysa smámálini hvort sær. Atgeradygdargóð tilboð og at selja krevur eisini vitan, dugnaskap og samstarv í Ferðapolitiska = stevnu- skráin, ið setur setningin fyri komandi árini, hevur verið ul viðgerðar í vinnu og í fjølmiðlum. Lands- stýrið kemur fyrsta dagin við uppskoti um, hvussu neyðug ultøk skulu greiðast fíggjarliga, íroknað eisini býtið millum vinnuna og tað almenna. Fleiri lógir hava ávirkað ferðavinnuviðurskiftini, t.d. broytingin í rúsdrekka- lógini, heimildin til tollfría sølu á flogvøllinum, aftur- latingarlógin og kunngerð- in um kunningarstovur. vinnuni, og við fyriskipandi myndugleikarnar, fyrst og fremst Ferðaráðið, ið hevur virkað í gott og væl eitt ár. Av stórri týdningi er eis- ini, at Smyril er farin at sigla til Skotlands, at ferðaseðilin politiskari stýrisskipan, hvussu væl henda neyðarstoða hjá summum annars kann koma við hjá temum fáu, sum so øgi- liga væl duga at liva við og av arbeiðsloysinum »hjå ødrum« og harvid trysta og seigpina alt tad, sum i einum upplystum landi hóast alt átti at gjørt vanlig arbeiðsviðurskifti so nokulunda tolulig. BÆÐI vit og sambandið vita, at <hóskandi arbeiðsloysi< hevur verið fastur politiskur táttur hjá afturhaldssinnaðum stjórnum um allan heim. Hver okkara so er fúsari at góðtaka slíka skipan hjá okkum, hevur Dimma longu svarað. Men kenna vit vanligu sambandsveljararnar rætt, iv- ast vit ikki í, at teir allarflestu av- gjørt nokta at góðtaka arbeiðs- loysi sum seigpiningarambod mótvegis foroysku arbeiðara- Argjum 11829 Telafax: fjøldini. SJÅLVANDI skulu vit siggja veruleikan sum hann er, og henda avmyndaði løgmansrød- an hesuferð so væl sum nakrantíð, og hartil laga okkum eftir honum. Hetta hevur eisini verið gjørt uttan tó at arbeiðs- loysið skuldi vera endamálið sjálvt við sparingunum. MEN rinini og hvinini frå sam- bandinum um hesa neyðugu til- laging til veruleikan, sum hann er í løtuni, hava verið øgilig og øll hava vit hvept okkum við undan teimum, men við at lesa tiltiknu »røddir« seinasta leyg- ardag, kann fólki saktans vera loyvt at halda, at hesi sam- bandsníst heldur eru um, at alt ovlítið er skert — attað munar ov lítið »politiskt«. millum Føroyar og um- heimin yvirhóvur kostar minni, at Tórshavn hevur fingið eina farstød, og í út- londum bjóðar seg fram sum stevnuby. Ferðafólkaviðurskifuni á fleiri plássum, t.d. í Myki- nesi, eru batnað nógv, og posthús og bensinsigðir eru so smátt far'n at virka sum kunningarsiødir hjá íerða- fólki. Tikið hevur verið væl undir við ymiskum útbúgv- ingartilbodum og útbúgva fleiri enn 40 seg sum ferða- leiðarar. Hugurin at gera framtøk er eyðsýniligur. Ein væl fyriskipað ferðavinna má lagast eftir eini heildarætlan og er treytað av dugna- skapi og vilja til sam- starv í vinnuni