fríggjadagur 7. august 1992síða 18

Síða 18 tíðindablaðið Einki er tað ov nógv avgjórt at siga, at Jákup Eli Olsen við strikubjarging síni í síðsta min- uttinum bjargaði fóroyska A-landslidnum frá tapi. men tað var spell, at Páll ikk: royndi hann á pláss- inum hjá Jóannesi, tá nú so nógvar aðrar royndir vórðu gjørdar hendan dystin, og tå samstundis er skilagott at havaein avloysara ul Jóann- es, ið rættiliga Ofta er skadd- ur. Oli er aftasti maður hjá TB við stórum hepni og myndugleika, hóast hann er ungur, og eisini á Svanga- Hóastgll munnu vera á einum máli um, at tað er sera gott, at vit nú havaeinrættan heima- vøll við grasi á og kringumstødum — SO góðum, at tær ikki kunnu ynskjast at vera stórt betur, so skerst ikki burtur, at tey munnu vera ikki so fá, ið hava gingið við ein- um longsli eftir at fáa eitt heilt gott úrslit - fyri ikki at siga ein sig- ur -áheimavgllinum á Svangaskarði. Mikukveldið eydn- skarði hevur verið at sæð á úrvalsliði á hesum pláss- inum, har hann hevur røkt sína uppgávu sera væl. Á miðjuni gekst honum tó ikki so væl mikukvoldið. So er at spyrja, hvat vit nú fingu burtur úr — umframt eitt brúkiligt úrslit? Jú, Páll fekk roynt nógv, og sum vera man: Fleiri stóðu ferð aðist okkara at koma á odda í einum dysti, hóast tað ikki helt til dystarlok — tíverri. Hetta hendi í 35. min- utti, tá Jóannes Jakob- sen legði båltin inn í ísr- aelska brotsteigin, har Uni Arge flatur iluftini ståtadi fyri føturnar å Kåra Reynheim, sum smekkaði til fyrstu ferð, so stødan gjørdist 1-0 til Føroyar. Hetta siggja vit held- ur enn gjarna endur- tikið eina aðra ferð. hj. royndina, men eisini dumpaði. Mynd: Absalon var onkur, áh ið Nr. 147 — 7. august 1992 Stongin í vegin „Enn eri eg ikki í fullari venjing, men helt tað tó ganga rimiliga gott móti Isr- ael — burtur sæð frá hasum málinum, teir fingu,< sigur Jens Martin Knudsen Eftir at Kaj Leo Johannesen í teimum síðstu dystunum hevur vart føroyska landsliðsmálið, var Jens Martin Knud- sen við sínari topphúgvu aftur at síggja á plássinum hesaterð >Sum heild haldi eg, at tað gekst rætti- liga væl, og hóast eg enn ikki eru í fullari venjing, gekst nú nógv betur enn tað annars hevur gjørt leingi,< sigur Jens Martin Knudsen, ið ikki fyrr enn nú rættiliga hevur kunnað úkið ta hørðu venjingina. >Ég eri bara farin upp at rystast, tá talan hevur verið um harða verið heldur óstøðugur, men hesaferð gekst fint við ú.< Hinvegin var Jens Martin ikki serliga væl nøgdur við málið, ísraeldsmenninir fingu: „Hatta var sjálvandi eitt gott skot við nógvari skrúvu í, men eg fekk trupul- leikar av stongini. Bólturin kom fyrst í stongina, og so á meg, og tí fekk eg ikki rættiliga takið á honum. Stóð eg kanska ein metur longur frammi, hevði eg sloppið undan hasi stongini, men tað er kanska nakað seint venjing, men nå er betur. fluftini havieg var hetjan At javnleikur 1-1 er eitt frá- líkt úrslit móti ísraelska A- landsliðnum, hóast tað ikki telist millum heimsins bestu og kendastu, er einki at taka seg aftur í. Men sum eisini nevnt er aðrastaðni á hesum síðum, var tað ikki meira enn so, at taðeydnaðist føroyska liðn- um at greiða javnleik. Í síðsta minutunum slapp ein av ísraclsmonnunum so mikið leysur, at hann fekk skotið — hóast hart kroystur av Mikkjali, ið fekk takla. Í hesum hendi tó tað óhepna, at taklaði bólturin fór upp at hugsa um tað nú.< åkup Eli hj. um Jens Martin Knudsen, ið kom skreiðandi út ímóti fyri at blokera. Deydatøgn valdaði hesa løtuna á Svangaskarði, tí nú hildu øll bóltin fara í málið og dystin verða taptan í tólvta tíma. Men so skuldi ikki vera. Sum sendur av hæddini var Jákup Eli Olsen sum ein hvirluvindur inni á strikuni og sparkaði burtur, beint áðrenn bólturin fór innum, og so kundu gl anda útaftur. Jú, sanniliga er tað einki ov nógv sagt, at Jákup Eli var dagsins hetja á Svanga- skarði mikukvøldid — sam- an við Reynheim... hj. F Jón Johannesen stríddist væl, meðan hann var inni, men orkaði ikki at halda fram. Her hevur hann lagt tveir ísraelsmenn aftur um seg, meðan John Hansen — minti ikki sort um Julian Hansen, bæði so og so — hyggur at. Mynd: Jens Kristian