fríggjadagur 14. august 1992síða 2

Ábyrgdarbísðstjóri: Jen Møller Blaðfólk: Randi Jacobsen - Tórfinn Smith Fyritakystjóri: Krisjen Dahi Ljósmyndari: Købmær Lindenskov Hilmar Jan Hansen - Bústsður: Argjavegi 28 Postsdrasss: Postemogu 76 Útgevari: — P/F Sosialurin "ost Uppseting: Pt Sosialurin Argham 118 Tératuren Prent: Pit Pressen 1981 Telefon: 11820 Telefax: 1872 a ken Stadion i Havn FARA føroyingar ikki at taka betri undir vid heimadystunum i altjóða fótbólti t.v.s. leita inn á Svangaskarð, tá útlendsk lið koma henda vegin, so er tað bara ein spurningur um tíð, til vit foroyingar ikki eru við í altjóða fótbóltskappingum longur. Nakað soleiðis málbar formað- urin í fótbóltssambandinum seg í Sosialinum eftir dystin millum Føroya og Israel á Svanga- skarði. Bert eini 200 fólk sóu dystin. TAÐ ER greitt, at tað kostar at luttaka í altjóða kappingum. Hetta hevur eisini ISF vitað alla tíðina. Nú sær tað tó út til, at metingarnar hjá ítróttarleiðsluni av inntøkunum ikki fara at halda. Spurningurin er nu, um hetta er ti, at føroyingar eru mettaðir við fótbólti ella orsøkin er tann, at okkara einasta fót- bóltsstadion liggur soleiðis fyri, at nóg nógv fólk fáast ikki at leggja leiðina inn á Svanga- Skarð. TAÐ ER altíð so lætt at vera eftirklókur. Tað arbeiði, sum toftamenn og onnur hava lagt í at fáa altjóða góðkendan fót- bóltsvoll er alla æru vert. Men er tað so, at fólk kring landið alt — tey, sum skulu gjalda fyri okk- ara luttøku í altjóða fótbólti — ikki fara til fótbóltsdystirnar, tí tey íkki tíma inn á Svangaskarð, so er greitt, at her er okkurt rav- ruskandi galið. NU ER tað einaferð so, at Havn- in — og hetta hevur einki við kensluborna tjakið um bygda- menning kontra centralisering at gera — er centrum í hesum landi. Fyri fólk flest kring landið alt er tað lættast og skjótast at koma til Havnar, umframt tann ikki so einkisigandi sannroynd, at i Havn og her nærhendis búgva flestu av landsins íbúgv- um. Hetta átti at sagt okkum øll- um so mikið —og ikki minst teimum, sum hava fingið okk- um upp í altjóða fótbólt — at skal luttøkan figgjast við atgongu- merkjum til heimadystir — so átti altjóða vøllurin at ligid í Havn. MEN so varð ikki, tå menn á sinni fóru at tosa um at luttaka í fótbólti. Ella hvussu bar tað til, at Havnin ikki gjørdist okkara fótbóltssentrum, sæð út frá lut- tøkuni í altjóða fótbólti? Ahuga- vert kundi verið at vita, hví tað endaði, sum tað gjørdi. Hetta verður ikki sagt fyri at klikkja niður á teir mongu ídnu, ar- beiðssomu og vælmeinandi eystringarnar, sum settu sær fyri at fremja ætlanina á Svangaskarði. Spurningurin er hesin: Hava okkara fótbóltsleið- arar veruliga trúð upp á og rokn- að við, at tað fór at mæla runt peningaliga, har allir heima- dystirnir skulu spælast á Svangaskarði. TAÐ KANN tykjast ein heldur grov ákæra og ósaklig eisini, tá formaðurin í fótbóltssambandi- num nú fer at geva Foroya fólki, borgarunum kring alt landið ábyrgdina fyri, at vit kanska verða noydd at taka okkum úr altjóða fótbóltskappingum, tí foroyingurin ikki vil koma inn á Svangaskarð. Eingin kann krevja av fólki, at tey skulu leita særin á Svanga skarð at síggja fótbólt. Men tað er púra greitt, at høvdu umreddu dystir verið spældir í Gundadali, so sá heilt - ødrvisi út. Tá høvdu ikki bert havnarfólk men mong, mong onnur uttanfyri Havnina leitað særniðan í Gundadal slíka lotu. Tí eru vit vís í. NU SKAL sigast, at tað kom »bagpå« hjá hesi leiðslu, at tað ikki kundi spælast á graslíkis- velli, og tí kundi Gundadalur ikki brúkast. Men tá vit fingu hetta at vita, tá átti ítróttarleiðslan sam- an við myndugleikunum alt fyri eitt at skundað undir arbeiðið upp á at skapa umstødur fyrio altjóða fótbólti í Gundadali. Tað vildi verið tað einasta rætta, og er framvegis tað einasta rætta. Tað nyttar tí lítið nú at keglast um tað, sum er gjørt , vit mugu líta frameftir og fasthalda vit um, at vit skulu vera við í altjóða fótbólti, so Mugu vit gera Gundadal út til at hýsa hesum. |