fríggjadagur 14. august 1992síða 5

SON EET == ERE Nr. 152 — 14. august 1992 ligi rådgevin hjå skipa- | smiðjuni, segði Pauli Joen- sen. Tormóður Djurhuus | var advokatur hjå skipa- smiðjuni. Leit á landstýrið Nevndin í Skála Skipa- smiðju hevði ikki tann stóra áhugan fyri at kanna, hvussu var við eginpeningi- num í teimum skipum, ið bygd vóru. Tað kannaði landsstýrið, segði Pauli Jo- ensen. Hann visti tó um, at reið- arí høvdu trupulleikar við at útvega sær neyðuga egin- peningin og heittu á skipa- smiðjuna um at seta pengar í. Hetta dámdi ikki nevnd- ini, men skipasmiðjan jørdi tað kortini nakrar ferðir fyri at fáa skiið bygt Hann mintist, at tað varð gjørt, tå Ocean Castle og Borgarfelli vórðu bygdir. Pauli Joensen var ikki greiður yvir, at Skála Skipa- smiðja hevði lænt Heygum tvær milliónir. Hann visti ikki at svara, um hetta átti at hava verið lagt fyri nevnd- ina, tí um Oli Zachariassen var komin til hansara sum formann og sagt, at peng- arnir komu aftur nakrar dagar seinni, hevði hann helst góðtikið tað uttan at leggja málið fyri nevndina. Hann visti ikki heldur ikki um onnur stuttfreistað lán.. Teir komu inn á, at skipa- smiðjan fór undir at byggja skip, áðrenn endalig tilsøgn um fígging var komin úr landsstýrinum. Tað var Pauli Joensen væl greuður yvir. Teir noyddust at byrja, áðrenn fíggjarnevdin hevði avgreitt málið, tí likvidi- teturin lá altíð í næsta skipi- num, og arbeiðið á skipa- smiðjuni skuldi haldast gangandi. Heldur ikki visti Pauli Joensen nakad um, at skipa- smiðjan hevði veðhildið fyri einum ødrum láni í Fossbankanum ppá uml. 7 mió. krónur í sambandi við byggingina av Heyga- drangi. Hann visti heldur ikki, um tað var neyðugt, hann fekk hetta at vita, var endamálið bara at fáa skipið avhandað. Tímdi ikki meira Pauli Joensen hevði ætlað sær frá á aðalfundinum fyrst í 1988, tí hann tímdi ikki longur, men tá segði Óli Zahariassen óvæntað upp, og hann helt ikki, at báðir | kundu fara frá í senn. Óli Zachariassen hevði ikki upplýst á fundi, hví hann fór frå, men hann hevði í ørum sambandi upplýst sær, at hann fór frá, tí hann hevði fingið at vita frá teimum í P/F Vág, ið skuldu byggja skip, at hann stóð í vegin fyri, at sáttmálin kundi | koma upp á pláss. Hetta vildi Oli Zachariassen ikki hava sitandi á sær, segði Pauli Joensen randi Vandi fyri at sjuklingurin Sida 5 verdur ov seint vidgjørdur Seinastu skerjingarnar innan patologisku deildina å Lands-- sjúkrahúsinum kunnu hava sera óhepnar fylgjur við sær. Eitt stórt afturstig í ætlanini at kanna allar kvinnur fyri krabbamein í lívmóðurhálsin- um, sigur Sølvi Winther Olsen, kommunulækni -Tað var tann tíð, tá vit høvdu ætlanir um, at allar kvinnur í barnsburðaraldri eina ferð um árið kundu Í løtuni er eingin laborant- ur á patologisku deildini á Landssjúkrahúsinum. Tveir vóru, men annar varð spardur burtur og hin segði sjálv upp. Lýst hevur verið efur øðrum laboranti, og hesin verður settur skjótast tilber. Men viðgerðin er kortini als ikki óforsvarlig, heldur Mogens Egholm. Hann sigur, at tá tveir laborantar vóru á deildini kundu tey kanna allar royndir, sum komu teim- um í hendi. So skuldi ann- ar sparast burtur, og ti er neyðugt at skerja okkara koma til kanningar fyri krabbamein í lívmóður- hálsinum. Hesa ætlan kunnu vit nú gloyma alt arbeiðsgkið nakað. Tað, sum vit hava skorið burtur eru tær óneyðugu kanning- arnar. Luxusforbrúkið er skorið burtur, sigur Mogens Egholm. Mogens Egholm sigur, at hetta hevur hann í skrivi greitt kommunulæknunum frá. Yvirlæknin heldur, at óttin hjá millum ødrum Sølva Winther Olsen er Ogrundadur. -Allar visindaligar kann- ingar siga okkum, at hevur ein kvinna verid ul kann- ingar tvær ferdir fyri krabbamein í lívmóður- hálsinum í ávísum tíðar- um. Haraftrat raka seinastu sparingarnar á patologisku deildini á Landssjúkrahús- inum so meint, at vit fáa ikki allar kannngar gjørdar eins og fyrr. Tað verður nú upp til hvønn kommunu- lækna at meta um, hverjar kyknukanningar eru neyð- ugar, og tað er sera torført. I ringast føri kann vandi nú vera fyri, at sjúklingur kemur ov seint til við- gerðar. Hetta sigur Sølvi Wint- her Olsen, kommunulækni í Havn, sum harmast stórliga um hesa skerjing. Sølvi Winther Olsen Skorið burtur eitt Tuxustorbrúk Skerjingin er als ikki óforsvarlig. Hevur ein kvinna verið til kanningar tvær ferðir, og alt er í lagi, er eingin orsók at lata seg kanna á hvórjum ári, sigur Mogens Egholm, yvirlækni á patologisku deildini á Landssjúkrahúsinum skeiði, og einki er galið, so er eingin orsøk at verða kannað á hvgrjum árið. Ein kanning triðja hvert ár er nógið mikið, heldur Mogens Egholm Hann leggur aftrat, at er ein kommunulækni í iva, er hann altíð vælkomin at senda royndina til okkara, og so gera við neyðugu kaningarnar. tor.- VIP sigur, at umleið tíggjunda hvør kvinna í Føroyum millum 25 og 60 år hevur latið seg kanna regluliga eina ferð um árið. Komm- unulæknin hevur tikið kyknuroynd, og síðani sent allar royndir út á Lands- sjúkrahúsið, sum síðani hevur kannað um alt er í lagi. -Hetta ber ikki til longur. Nú skulu vit sjálvir gera fyrstu kanningina, og gera okkum metingar um royndin skal sendast á landssjúkrahúsið ella ikki. Til tess hava vit ikki Sølvi Winther Olsen, kommunulækni: Skerjingin å patologisku deild å Landssjúkrahúsinum er eitt stórt afturstig neyðug tól, og júst tí hava vit sent allar royndir úr á Landssjúkrahúsið, tí har hava tey havt bæði fólk og útgerð at gera hesar kann- ingar. Men nú annar av laborantunum á deildini er spardur burtur, ber hetta ikki til, sigur Sølvi Wint- her Olsen, sum heldur hesa skering vera eitt stórt afturstig. tór.- Í pf. wenzel petersen, tif. 13873 | ss —————en<iiiowwe}