Sosialurinarkiv
Sosialurin 1992-07-25, síða 2
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 25. juli 1992síða 2

‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Ábyrgdarbísðstjóri: Jan Møller Blaðfólk: Randi Jacobsen - Tórfinn Smith Útgevari; PH Sosiskurin Fyritsksstjóri: Krisjen Dahl Ljósmyndari: Kalmar Lindenskov Hømur Jan Hansen - Uppseting: Pit Sosialurin Prent: Pit Pressen 1981 Tsiefon: Góða Olavsøku | ; HOAST harðrendur, miskunn- arleysur, móti teimum, sum stóðu í vegin fyri hansara "góðu sek", hevur minnið um Olav Haraldsson í gamla norska kongsveldinum meira enn annað birt upp undir fólk- sins trongd fyri samanhaldi, hvat annað tey so vóru ósamd um, og hetta valla nakrastaðni meira enn hjá okkum. VIT føroyingar eru ungir sum fólk og tað enn meira sum tjóð, sammett við so mong onnur, men rættuliga einastandandi er tað, at vit kanska síðan eini hundrað til tveyhundrað ár eft- ir fall Olavs á Stiklastødum í 1030 hava savnast um minnið um henda stóra norska kristn- ingarkong og ár um ár í sama anda og sama dag sett hátt- virda ting okkara til at taka sær av verðsligu viðurskiftum tjóð- arinnar HVUSSU tað hevði verið at havt Olavsøku hvenn dag, kunnu vit bert gita um, men ikki er ov nógv sagt, at vit væl høvdu tolað eitt sindur meira av teirri samhaldskenslu fólkið millum, sum í sjálvari sær er besti partur av hesi tjóðarhá- tíð. FRAMTÍÐAR óvissur hava í nýggjari tíð fyri okkum sum fólk ongantíð verið størri enn nú. Heldur ikki tørvurin á semju um, hvussu vit umsita verdsligt sum mentunarligt virði og hvussu væl vit áttu at unna hverjum ødrum javnbjóðis rætt til hesi virði. VIÐ minkandi tilfeinginum at virka burturúr og harvið vaks- andi vinnuloysinum man standa hart á í føroyskum heimum, og viðvíkjandi mogu- leikum til at nøkta verðsliga tørv okkara dag frá degi kann hugsast, at vit eisini fána ment- unarliga, í almennari merking. MEN bara í almennari merk- ing. Tí verður tað ikki í roynd- artíðum sum hesum ella teim- um, ið verri eru, at insta ment- an okkara skal standa sína roynd, hava vit minni fyri neyð- ini ta glæstrimentan, vit so OV- urfús vísa útlendingum á og enntá selja sum brent, bert teir so frægt sum fregnast eftir okkara oðrvisisleika. TAÐ má verða í tíðum sum hesum, at vit benda vilja okk- ara fyri samanhaldi, at vit ikki bert geva okkum stundir at fegnast um tað, vit í mun til onnur, sum hverki eiga land, innivist ella mat í munnin, kort- ini hava, og, men í felags sam- kenslu eisini virka hesm til frama nær ella fjar. VIÐ summarinum í hæddini og fagra ungdómi okkara við ár ella á velli, munnu flestøll, sum tilkomin eru og eiga part í hes- um innast inni halda, at tað var stríðið vert at fáa tey so frægt undan, og tað skal vilja illa til, um tey, sum yngri eiga og hvers útlit fyri skilagóðari menning kanska eru ivasam- ari enn onkuntíð, ikki gloyma kúran og ótta eitt bil ein dag sum henda. TAÐ liggur so í ollum forum á okkum øllum at so skal vera, at vit hver í sínum lagi gera okk- um til, at henda ólavsoka varð ein hin besta — ikki tí vit brúktu so nógvar fleiri pengar, enn ar- beiðsleysu foreldrini við stóra barnariðlinum aftan á sær kundi, ikki tí vit kláraðu at drekka okkum so ella so langt frá vitinum ella sleingja um okkum so ella so nógv blá eygu ella knusandi fløskur — men tí at vit hesuferð, loyst av ollum skipaðum skráum, bert vóru og góðtóku okkum sjálvi sum ein 47-48 túsundapart av tí Olavsøkan snýr seg um — før- oyska felagsskapinum. fr. Hóast mikla orrustu og 6- vissu um lagnu domprósts- ins kunnu vit nú siga fyri vist, at Petur Martin Ras- mussen, dómpróstur, fer at halda Olavsøkuprædiku- na í ár. Hann hevur sjálvur váttað hetta fyri blaðnum. Vanlig mannagongd er, at nyggjasti prestur í Før- oyum heldur ræðu. Eru nógvir nýggir prestar, kunnu ár ganga, áðrenn tann nýggjasti sleppur fram at. Tað vit vita, hevur ikki eydnast nøkrum presti at hildið Olavsøkuprædik- una tvær ferðir. Undantøk eru próstar og bispar Av ti at Føroyar fingu bæði egnan bisp og dóm- próst, tá ið Føroyar gjørd- ust sjålvstødugt bispadømi å heysti 1990, vard sam- tykt, at Hans J. Joensen, bispur skuldi halda Olav- søkuprædikuna i fjør - og Petur Martin Rasmussen, Petur Martin rædikar Dómprósturin prædikar vid Olavsøkugudstænastuna í år. dómpróstur , skuldi halda hana í ár. Fólk ivadust Rumblið í seinastuni hevur gjørt, at fólk vóru eitt sindur í iva, um Føroy- ar yvirhøvur fóru at hava nakran dómpróst á Olav- søku - og summir prestar vistu ikki, hvert teir skuldu fara ul Havnar at ganga skrúðgongu ella sita heima við hús hesa håtidarløtu. Utlit eru nú til, at flestu av landsins prestum fara í kirkju á Olavsøku kortini. Tá fáa teir nøkur góð frå Petur Martini. Nú stendur fuglafjarðar- prestur, Peter Olofson, fyri tørni at halda Olavsøku- prædikuna. heri Nú er greitt, at Petur Martin Rasmussen, dómpróstur, fer at halda Olavsøkupræd- ikuna í ár. Kunngerð z | sambandi vid søluloyvi á Olavsøku 1992. Loyvt er íkki at selja SERPENTIN SPRAYBLIKK, verur í ílati av blikki ella glasi, COWBOYHATTAR úr plas- tikk- ella pappírstilfari og heldur ikki seyðarhevd. Fyri tær verur, ið loyvt er at selja, verður víst tí nýggju afturlatingarlóg- ina, lýst í kunngerðarblaði nr. 14, 4. juli 1991. Fyri aðrar sølubudir, id ikki eru umfat- aðar av afturlatingarlógini, verður víst til tey loyvi, ið Føroya landfúti hevur útskrivað til hesar búðir. Tórshavnar byråd åleggur øllum, ið hava kiosk ella aðra sølubud, at hava nog mikid av ruskiløtum, og stødugt at halda økid uttan um búðirnar ruddi- ligt. Tórshavnar býráð AAN