fríggjadagur 31. juli 1992síða 2

standast saman EIN toluliga friðarlig ólavsoka er farin afturum og gerandis- dagurin byrjaður aftur. Sámu- liga hildnaðist til veður og tokk til teir báðar, sum stóðu fyri høvudståttinum í álvarsligara partinum av ólavsokuinnihald- inum, legmann og P. M. Ras- mussen fyri greiða boðskap teirra til teir, sum politisku á- byrgdina hava og tjóðina sum heild, og til N. Nattestad fyri frá- líku setanarorðini m Olavsøkan uti å bygd ntikid framum Olavsøku- | etmA og onkunstadn verður enntá arbeitt. Men giv =e ar Uppseting: PA Sosialurin Prent: Pit Pressan 1981 Tsiafon: 1872 Argjum 1182 Telefax: sum henda — væl at merkja, leggja vit okkara besta í ólav- sekuna og hver í sínum lagi nora um tað samanhald, hon mest av ollum eggjar til, og sum vit sum samfelag ikki kunnu vera fyriuttan. SMALIGT er í onkrum foroysk- um heimi í løtuni, men sleppa vit ikki kuranini og klaganini — taka vit ikki av álvara Olavsøkuna við okkum inn í komandi gerandis- dagin, verður heldur ikki henda ólavsoka nakað oðrvísi, enn so mangar aðrar. VIT vita eftir hesa Olavsøkuna, at eitt nú politiskur vilji er sum ongantíð til at fáa byrðarnar javnari býttar, at áneyðirnar og viljin til at fáa frægari burturúr okkara felags ogn, havinum, eru sterkari enn nakrantíð og at meira veruliga kann fáast burt- rúr. Kanska ikki nóg munandi n men at it á hesi 3 OD 5 “5 C ha, | vo Á AI (4) ce 2 r+ (97) AT hetta hendir samstundis sum fólk kenna sviðan av álv- arsligum, men alneyðugum sparingum, skal ikki burturtig- ast, men í vónini um, at hesar ikki verða ov langdrignar, hóast áneyðirnar fyri storsta figgjar- liga ansni, mugu vit sum fólk tora at líta framtíðini og avbjóð- ingum hennara í eyguni og heldur vera vóngóð enn vónlítil. TEY, sum ringast eru fyri, liva tó ikki leingi av berum vónum og lyftum, men skjótari komu vit víðari, vunnu vit eitt sindur á okkum sjálvum og góðtóku éitt javnari býti av samfelagságóð- unum og harvið eisini byrðum. AT føroyingurin innast inni hvorki er so heiðin ella måttlitil, at framtakskøvandi meylið alt um, at einki skal bera til, um at deyðin mestsum stendur í dur- unum, hóast alt íkki fær endaligt vald á honum, vita vit. Men kort- ini darvar hetta meira enn ann- að tí nógva arbeiði, sum hóast alt verður gjørt bæði politiskt og av einstaklingum fyri at skapa okkum ellum eina góða framtíð. LATA vit myrkastu samfelags- kreftirnar taka alla vón frá fólk- inum um ein betri dag, hava hesar vunnið og kann alt tá aftur vera sum í „teirra góðu gomlu døgum«, undan teirri politisku upplysingartid, sum eisini i Før- oyum fekk sosiala trygd og menniskjanslig semuleikakor vidurkend sum politiskan adal- tått. TAÐ ræður tí um hjá øllum, sum vilja verja alt tað góða, vit hóast alt eiga sum samfelag, um ikki at lata seg tøla av svartskygn- inum ellum, men í besta sam- haldsanda, sum eisini hesuferð treytaði eina góða Olavsøku, standa eksl við oksl, búgvin til dagsins avbjóðingar, ágóðar sum byrðar. r Óður maður við knívi í hond: Ætlaði at skera 10vdi0 av sær vn varð tíðliga í gjáramorgunin boðsent at koma at fáa skil á ein ruðu- leika, 18 at eim í fyllskapi ætlaði at Stóðst av maður sker um Hendingin for fram eina- ferð um 5-6 tíðina i gjára- morgunin við Kommunu- skúlan, har ein maður av eini ella aðrari grund gjørd- ist óður og frá sær sjálvum og vildiu skera høvdid av sær. Maðurin hevði kniv uppi á sær, og hann tók vissuliga knívin fram og gjørdi fyri teimum at síggja klárt at "blédga' av álvara, tá tað eydnaðist beiggja hansara og ødrum, ið vóru til staðar, at fáa knívin av honum. Hetta fór tó ikki fram, utt- an at blóðið fleyt. Hann, ið ætlaði at skera høvdid av sær, skar seg illa í høgru hond, og beiggi hans- ara, ið sjálvur hevdi "iv uppi á sær, men vildi hava knívin av hinum, varð eisini illa í hondina — heilt inn at beinið fekk hann eitt beni í tummilin Men eftir at fólk royndi at sissa sum frægast og politi- ið mannsterkt varð komið á staðið við ikki færri enn tveimum bilum, gekst fræg- ari at fáa sátt og semju í, hóast boð máttu sendast eft- ir sjukrabili at taka onkrar av teimum innblandaðu við á skaðastovuna SKOTIÐ Helst kki so ålvarsligt Hvussu var og Ikki. so mundi hendan hending og viðfylgjandi illstøda tó end- að í øllum góðum, og sum skilst vóru menn komnir til sættis aftur seinni, tí frå pol- itistødini varð seinnaparun í gjár sagt, at helst var tað ein misskiljing millum menn- inar, ið elvdi ul alla hend- ingina, sum hon var. >Hesin eini, ið tók knívin fram, ætlaði sær bert at taka proppin av einari ølfløsku, tá hinir hildu hann hava ålv- arsligari kvittanir fyri, og tí royndu at fáa knívin av hon- um,< sigur vakthavandi. »I hvussu er skóru tveir av teimum seg nakað illa, og tað mundi eisini síggja rættiliga ógvusligt út, ti nógv blóð fleyt av hesi hending, ið nokk ikki mundi vera so álvarslig kortini.< hj. = StY fær = Spæl ikki við lívið! rr Og síðani verður farið út á Skansan Havnar Hornorkestur fer ikki í summarfrí fyrr enn á Olavsøku, tá ið konsertin undir Ting- húsinum er av. Síðani er fast at fara út á Skans- an til hugnaliga samveru Havnar Hornorkestur hev- ur vant uti á Havnar Skansa síðani miðskeiðis í sjeyti-árunum. Aðrenn hevur orkestrið hildið ul í Gamla Kommunuskúlan- um (lj6dføri og nótar fóru sera illa, tá ið Kommunu- skúlin brann í 1960) og eitt skifti uppi undir væðingini í Gamla Realskúlanum. Nú eru skansahúsini sett í stand og venjingarum- støðurnar góðar. Her plaga spælararnir og næstringar at savnast eftir konsertina undir Tinghúsinum Ólav- søkudag ul hugnaliga sam- veru eina løtu. Er veðrið gott, sita tey uti í túni. Hesa 6lavsøkuna sótu tey sum vera man inni í skansahúsunum, og fingu vit eitt prát við formannin og fyrrverandi venjaran hjá Havnar Hornorkestri, Ova Olsen. Ove sigur, at konsertin undir Tinghúsinum Olav- søkudag er endin á spæli- árinum. Arid hjá orkestrin- um byrjar um mánaðar- skiftid august/septembur, og vant verður tvær ferðir um vikuna fram til Ólav- søku - jólafrítíðin og halgi- dagar ikki íroknaðir. Ove sigur, at sera torført er at savna fólk til venjing- ar í juli mánaði. Aðra- staðni verður farið í summarfrí fyrr - Klaksvík- ar Hornorkestur fer longu á Nordoyarstevnu. Men ikki gerst við, sigur Ove - vit mugu halda áfram til Olavsøku. Men tit høvdu ikki viljad verið hesa ólavsokukonsert fyriuttan? - Nei! Avgjørt ikki. Sjålvsagt eru vit við á Olavsøku. Sum tað stendur í okkara gomlu gerðarbók: Havnar Hornorkestur spældi fyri almenninginum fyri fyrstu ferð á Olavsøku 1902. Almenni stovningar- dagur hjá orkestrinum er 13. februar 1903 - so hetta hevur verið fyri ta tíð. Hetta vil siga, at orkestrið hevur tíðliga lagt dent á Olavsøkuna. Hvønn tónleik hevur or- kestrið spælt tá? - Tað dugi eg ikki at siga - men vit vita, at spælarar- nir vóru færri í tali tá. Tann samansetingin, vit nú hava - Brass Band eftir bretskari fyrimynd - kom eftir Kríggið, tá ið Havnar Hornorkestur legði saman við hornorkestrinum hjá X-arunum (útbrótarar frá Frelsunnarherinum, blaðm.). Tískil er 6lavsøkukon- Framhald á síðu 5