mikudagur 26. august 1992síða 10
‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 10 tíðindablaðið
THE NORTH ATLANTIC LINK
J. Broncksgeta 37
nn 5 BORA GR
OTTK I HumAr í 4
FR 110 Tórshavn - Tlf. 15900
TESTAMENTER < fås G
RATIS hos …
Nr. 160 — 26. august 1992
Eitt sindur um moral
Í 30'unum og 40'unum før
ein sjálvrannsókn fram
sum ein landfarsótt og
kom eisini til Føroyar.
Danir róptu hetta fyri-
brygdi: >Moralsk Oprust-
ning<. Hetta hevði óivað
gott árin á mangan per-
són.
Men sum Tróndur
Gamli segði: »Mangt
skiftist um á mansins
ævi«.
Tidirnar broyttust. Væl-
ferd og »rikidømi« floymdi
inn yvir stóran part av
heiminum, eg dansurin
um gullkálvin byrjaði eina
ferð enn.
Skiparin í hesum era
dansi var hin sonevndi
»Yuppiin« ella »finansfan-
tasturin«.
Leingi vard tad tikid
fyri g6dar vørur at inve-
stera og investera i einum
ella ødrum og so trugva,
at virðið av hesum bert fór
at økjast. Skatt vildu teir
helst sleppa undan. Tað
var nakað, sum hini máttu
rinda.
Lógarbrot var tað ikki,
men moralurin mundi ofta
vera so sum so. Men hvat
gjørdi tað? Vit høvdu tað
gott. Bankar og kreditt-
felog duttu um beinini á
hverjum eðrum fyri at
lána pengar út.
Men tíðin leið og viður-
skifti og kor broyttust aft-
ur.
Fyri ikki at koma inn á
okkara heimligu tragediu,
vil eg heldur viðgera
nekur dosnk fyribrigdi, nú
meðan rætturin situr her-
heima hjá okkum.
Í 1990 varð hildið, at
tað kundi ikki vera satt,
tað sum fór fram í Nordisk
Fjer í Danmark. Gamalt
—
er, at har ein skriðan er
lepin er onnur væntandi. Í
Danmark hevur síðan
1990 tann eina fíggjarliga
skriðan lopid og onnur
eftir.
Kredittforeningen Dan-
mark, B.R.F.-Kredit og
Nykredit hava lánt 585
mió. út uttan heimild í lóg-
ini. Síðan er tað Klaus Ris-
kær Pedersen, og Kay Vil-
helmsen, sum tað var
nógv gela um fyrst í 80-
unum, er nú aftur uppá
spæl og seinast, men helst
ikki tann síðsta, Hafnia-
skandalan.
Fleiri bankar eru eisini
ristir í »teirra indre«, og
sjálvt Handilsskúlin
stendur fyri skotum, fyri
ta frálæru, sum hevur ver-
ið givin seinastu ár-tíggj-
uni.
Ein statsautoriseraður
grannskoðari Ole Ram
Jergensen, ið eisini er
stýrislimur í Selskabet for
Fremtidsforskning, tekur
soleiðis til: »Eitt ættarlid
afturat av system-misnýt-
andi oppertunistum vil
uttan iva merkja, at bæði
vælferð og vælstandur er
nakað, sum vit hevdu
einaferð fyrr i tidini«.
varð
broytt
parafelags-
varð
Fyri stuttum
skattalógin
soleiðis, at
skatta procentið
broytt frá 49 til 29%.
Alt gott um tað, men
ikki dugi eg at síggja, tað
hevur nakran serligan
týdning uttan fyri bankar-
nar, tí flestu av teimum
2.000 partafeløgunum
rinda ju litlan ella ongan
skatt. So broytingin i hes-
um skattaprocenti hevur
lítlan ella ongan týdning
fyri = okkum meinigu
skattaborgarum.
Nú er so aftur boðað frá,
at meiri skal krevjast inn í
skatti, og hver skal so
rinda hann? Jú, tú kanst
gita tvær ferðir.
At end havi eg hug at ci-
tera Erik Mollerup, sum
hevði samtalu við Ber-
lingske Tidende 17. juli
1992, har skrivað verður:
Hin kæri skattur:
Erik Mollerup saknar sum
heild tað >samfelagsmed-
vitandi livssynid«, sum
røkkur fram um egnu nøs,
og heldur litur af heildini.
Hann heldur, at tvør-
randi samhugi kann oydi-
leggja samfelagið. Hesin
tverrandi samhugi sýnir
seg ikki bert í íleggingar-
politikkinum hjá virkjun-
um, men eisini, tá danir
reyna at snýta seg undan
at gjalda fyri teirra felags
vælferð við at spekulera í
skatti.
Mollerup heldur at vinn-
an sum heild eigur at meta
teirra gjald til samfelagið
sum ein »kærur skattur«.
Tad er tørvur å eini meir
samfelagsáhugaðari = og
moralskari áskoðan. Ein
kann sjálvandi ikki góð-
taka at snýtt verður í
skatti. Men tað kann held-
ur ikki góðtakast, at fólk
við einari ávísari innteku,
royna at sleppa undan
skatti við at finna uppá so
nógv »undarligt«. Hetta
er jú tjóvari frá ødrum.
Vit kundu lækka okkara
skattaprosent, um vit ikki
hevdu øll hesi, sum eru
væl fyri, sum seta pening-
in inn uttanlands og fáa
skattafrían kurságóða.
Erik Mollerup er eitt
sindur í døpurhuga, sigur
hann. Hann ber serliga
ótta fyri, at hansara posi-
tiva sýn uppá skattin ikki
upplivir eina endurfeðing
— hverki hjá vinnuni ella
hjá vanliga borgaranum.
Men skatturin kann væl
verða — um ikki populer-
ur — so tó respekteradur,
spáar hann.
Um persónligu inntøk-
urnar verða skattaðar
lægri og spekulatións-
ágóðin hægri, kunnu vit
fáa eina betri kenslu, at
vit eru øll á sama báti. Vit
vilja eisini betri skilja, at
amfelagið er positivt og
ikki mjólkar hin einstaka
borgaran.
Vit hava í dag eina
margháttliga steðu, har
vinnan verður skattað við
38% og persónar við heilt
upp í 68%. Eg havi onga-
tíð fatan vísdómin í, at
lønir skattast til síðsta
eyra, meðan spekulatións-
ágóði er skattafríur ella
lítlan og ongan skatt hev-
ur.
Partafeløgini skuldu av-
gjørt ikki gramt seg. Tey
rinda ein ogvuliga lågan
ella ongan skatt, og tad
vita tey og tú eisini væl.
Essa Arge
Gerandis-
dagurin
alstóran
týdning
| -men vit mugu ikki
| gloyma framtíðina
Í gjár fór tingid undir at
viðgera ólavsgkurgðu
løgmans. Eitt av lands-
stýrisfólkum javnaðar-
floksins er ikki við til
hesa umrødu. Tað er
Tummas Arabo. Hann
er stæddur á eini olju-
ráðstevnu í Noregi. Vit
spurdu landsstýris-
mannin, um íikki
viðgerðin av
løgmansrøduni hevur
stórri týdning enn ein
oljuráðstevna í Noregi.
-Tað er sera óheppið,
at henda ráðstevnan og
viðgerðin av løgmans-
røduni fella samtíðis,
men eg ivist onga løtu í,
at teir 10 tingmenninir
og tey 3 landsstýris-
fólkini ul fulnar megna
at geva sítt íkast til
umrøduna á ungi. Tað
hevur sjálvandi
liga nógv at siga,
royna at tosa um og
loysa teir trupulleikar,
sum samfelagið og fólk
hava at dragst við í
gerandisdegnum, men
vit mugu heldur ikki
gloyma framtíðina. Vit
mugu eisini seta orku
av til at hyggja longri
fram og vita, hverjir
møguleikar kunnu
skapast her á landi sigur
Tummas Arabo í
viðmerkingini.
jan