týsdagur 8. september 1992síða 12

Síða 12 tíðindablaðið B )sik | | jrin Nr. 169 — 8. september 1992 > > itrottur | | avtalurnar Tað gjørdu vågbingar ikki, og so tryggjaðu teir sær rætt til fremstu rød komandi år, meðan KI misti FM møguleikan 1. deild KI-VB 3-3 (1—3) Okkara venjingarstøda er betri enn teirra, og vit hava stórri breidd í leikarahópin- um, enn teir hava, og ti eiga vit at vinna. Tað tóktist vera hugburð- urin hjá klaksvikingum undan ferðmikla, undir- haldandi og dramatiska dystinum móti VB. Frá dystarbyrjan tóktist hetta fara at geva bonus. VB fekk ongan frið nakra staðni, og longu tá 2.08 min. vóru leikur, lá bólturin aftanfyri Bjarna, sum spældi seg stak væl upp eftir trilvandi byrj- an: Forðing mót Sørin Peter- sen bar óbeinleiðis fríspark við sær dygst uttanfyri brotsteigin. Múrur og mál- verji rokna við, at Allan rullar til vinstrabeinið hjá Toda, men í staðin potar Jan Joensen upp um múrin. 1-0 og alt bendi á KI stórsigur, tí næstu løtuna vóru fleiri upplagdir møguleikar. Men KÍ gloymdi avta- urnar, ferðin lækkaði, og so kom VB upp í leikin. Teir høvdu lagt djarvan takukk. Egil og Hjalmar vóru á toppinum, Rúni var nógv framrættaður á miðvgllin- um, og Jóannes var mið- vallari, meðan John Heri, Bjartur og Jens Sivar bundu miðverjuna væl saman, hóast báðir Eyðunarnir, ið vanliga eru uppdekkaðir, sótu leikbannaðir uttanfyri. Snarir vágbingar Møguleikarnir vóru færri, enn hjá klaksvíkingum, men teir vóru vandamiklari. Ikki minst tí KI verjan ikki leikar við dýpd og trygg- leika: Kurt er ikki aftastur og Allan er meira vongur enn verji. Í sær sjálvum er einki skeivt í hesum. Trup- ulleikin er bara tann, at tað tykjast ongar avtalur at vera um, hvør so skal vera aftast og hvor skal tetta tóma gkið í høgru. Øll málini komu eftir skjótálop. Hitt fyrsta mið- skeiðis í hálvleikinum. Magni á vinstra vongverja gerst leysur, hornaspark spyrst burturúr, og Magni er leysur og skorar. 3. min. seinni fær Egil stungil í brotsteigin, Kurt og Heini (skjótur og tryggur) eru báðir hjá honum, tá hann fer mót baklinjuni frá målin- um, roynt verður at takla, óneyðugt brotsspark spyrst burturúr, og JOannes skorar. KÍ er skelkað, fólkið flytur longur fram, men framvegis verða avtalurnar um trýst og uppbakking gloymdar. Og so skorar VB aftur: Rúni (fantastiskur kontraspælari, sum orkar Klaksvíkingar vóru undir 3-1, brendu eitt brotsspark, men skoraðu so loksins til 4-1 og vóru i sjeynda himni. Men teir komu niður aftur á jørðina, tí Niclas á Líðarenda, dómari, kolldómdi málið. nógv meira enn hann sær út til, og hevur frálíkteyga fyri spælinum) skundar sær í høgru, Egil finnur rætta plássið í réttu løtuni í brots- teiginum, og so er 3-1. Umgangurin hjálpti lítla løtu í Áminningarnar frá Peturi SR: nr Niclas á Líðarenda, dómari, kolldómdi Kl-sigursmål. Klaksvíksingar hildu ikki, at só nógv var at flenna at eftir dystin Mohr tóktust hjálpa eftir steðgin. VB varð trýst í botn, og tvinni málini spurdust burturúr fyrsta stóra korterið: John sendir høgan diagonalbólt, sum í brotsteignum verður stýrd- ur til Beinur, ið skorar við innaru síðuni Seinnu ferð lyftir Petur Ove fríspark í Ros til leiðsluna Men ris til lítlan part av áskoðarunum, sum høvdu ilt vid at styra sær eftir skuff- andi úrslitið hjá KÍ Dysturin í Klaksvík hevði alt tað, væntast kann av fót- bóltsdysti: nógvar mál- møguleikar, seks mál, eitt kolldømt mál, tvey brots- spørk og tvinni gul kort. Askoðarafjøldin = livdi við, bæði nógvu klaksvík- Ingarnir og teir umleið 40 vágbingarnir. Róp og við- merkingar flugu um vøllin, og ta er eisini í lagi. Tað er áskoðaranna partur av fót- båltsdysti. Men tað er ikki í lagi, at áskoðarar — tíbetur ein lítil minniluti — missa stýringina á sær sjálvum og til lítlan sóma fyri seg og sín heima- vøll eftir seinasta bríkslið leggja inn á vøllin fyri at gera svartklædda mannin- um greitt, hvat tey halda um hann. Onkur tóktist ætla meira enn eina verbala við- merking sum um tað hevdi broytt nakað upp á endaliga ursliti3, um dóm- arin fekk blátt eyga ella kanska lá eftir á! Tíbetur hevði KÍ leiðslan sæð hvønn veg tað bar. Nevnd, leikarar og stuðlar vóru sinniligir á vellinum beinanvegin, girdu dómara og linjuverjar og fylgdu teimum undir tak. Áskoðar- arnir komu niður á jørðina og áskoðanin kring vøllin, meðan 3. deildarlidini hjá Klog Streymileiktu, mundi vera, at KÍ fyrst og fremst kundi takka sær sjálvum fyri at teir ikki vunnu. Um Niclas á Líðarenda gjørdi rætt ella ikki, tá hann — eftir ráðum frá linjuverj- anum — kolldømdi málið hjá Toda, verður framvegis um- røtt. Undir øllum umstødum er tað dómarin, sum eigur avgerandi orðið. Hann hevur rætt at kolldøma mål, inntil spælið er farið í gongd aftur á miðjum velli. So vendist ikki aftur — heldur ikki, tá spælið er sett í gongd aftur við frísparki eftir kolldómt mál. Soleiðis eru fótbóltsregl- urnar. Og verða tær ikki út- inntar, men tað í staðin verða áskoðarar, ið so og sod kunnu argumentera seg til avgerðina, ið gagnar teirra liði best, so er tíð at gevast! -nn- brotsteigin, Sørin vinnur luftbéltin og Beinur skorar. Tað bleiv vid at vera KÍ trýst. VB vongverjarnir ork- aðu ikki meir, og bæði Todi og Allan komu ferð eftir ferð til baklinjuna uttan at Stórvegis spurdist úr inn- leggunum. Antin tí Bjarni, Jens Sivar og John Heri vóru hægstir ella tí Olgar og Sørin ikki nåddu fram. — Sum tíðin leið varð KÍ leikarin meira stressaður. Teir høvdu minni tol at leika í síðurnar, oystu høgar skrá- bóltar í brotsteigin, og einki Spurdist burturúr. Heldur ikki tá Kurt misnýtti brots- sparið eftir at Todi varð feldur (góð bjarging hjá Bjarna). Mál spurdist burturúr, tá Jan Andreassen (saman við Harley Jan og John) fær stungið fram eftir miðjuni, hann dregur í brotsteigin, Bjarni verjir skotroyndini, men Todi knallar í tóma málið: Rómur á klaksvík- ingum inntil dómarin koll- dømir, tí linjuverjin sigur Jan at hava verið rangstadd- an. Einki at undrast á, at KÍ leikarar og viðhaldsfólk vóru vreið og nipin og at vågbingar jubladu: KÍ misti so at siga møguleikan fyri gullinum, meðan VB tryggjaði sær rætt til 1. deild komandi ár. -nn- Eg — Få 5 A sg i Co