hósdagur 10. september 1992síða 6

Síða 6 tíðindablaðið 15 dagar seinkaði umborð --Og tær tríggjar kvinnurnar vóru tær raskastu, eg haldi ikki, at vit nakrantíð vóru í veruligum vanda, ein lítlan skvamp fingu vit, men nú var provianturin farin at ganga undan, sigur Jack Lammiman, skipari á Helgu Mariu, sum í ein mánað hevur rikist í Norðuratantshavi, uttan maskinmegi, uttan hita og uttan streym l hevur hoyrt um fjarðar at tosa manningina Stóð ein av manningini og ! iva rikist Helgu Mariu, sum arbeiddi á dekkinum. á havinum, fyrr vag — fíðindi høvdu spurtst um Hann var blidligur at práta } ! Han fyrrum morgunin við og greiddi okkum í al I Og í bátahylinum á stórum brotum frá seinasta dt I Fuglafirdi lå Helga Maria, 1 num. Men so peikar ) ið kai og nú vóru hann uppá land og sigur, dir øll tey sjey umborð greið = atharkemur skiparin. lan N uni og tað stakt yvir skiparanum, tað tíð øvd y als ikki verið sást beinanvegin. Hann N 0 seinasta mánaðin ar í knæsíðum leðurjakka rau - g kas) hann minti um 2; Skipper Jack ein kavbátaskipara frå ia Tá vit komu umborð seinna heimsbardaga. Og Nr. 171 — 10. september 1992 panikkur hann hevði als ikki tid at tosa við okkum, tá hann kom umborð. Hann helt okkurt sum ein gullgrip í hondini, vit sóu íkki hvat tað var, og hann greiddi okkum frá, at nú skuldi hann hava eina pípi við veruligum piputubbakki. Og so skundaði hann sær niður undir, lotu seinni kom hann við einum stór- um smíli uppaftur gjøg- num leytaran, í hondini hevði hann eina væl- stappaða pípu og hann festu sær í meðan mynda- maðurin klikti Oført. ikki illa fyri Manningin sá ikki út av 3: dum komin, n ; køld og sun ra man } Jack Lammiman, skipari tá tey ikki hava kunna hita sær vatn, tíans heldur at nýtt fekst vatn til annað enn drekkivatn. --Vit fingu motorskaða 9. august og nakrar fáar dagar aftaná fóru vit at rationera matin. Men skjótt gekk gassið, sum vit høvdu til kabyssina undan og og frammi í lugarinum høvdu vit ein diesel- brenniovn, men í nógva vindinum slóð fokkan Roykhanus, tað er royk- rørid frá ovninum, niður, og tað kundi ikki nýtast meir. Nú var kalt og Otydligt umborð, sigur skiparin, Jack. Mistu luftina Vit vóru á emi langar!