hósdagur 10. september 1992síða 10

Síða 10 Vit mugu virða politikkin Tað er i Føroyum sum í Suðuramerika. Politikkur verður uppfataður sum nak- að skitið og ótespiligt. Politikarar verða sæddir sum opportunistiskir kraddarar. Tað finst einki uttan illvilji millum fólk. Tað er alneyðugt, at hesin hugburður verður broyttur. Okkar skipan kann ikki fungera, um fólk ikki virða hana >Vit hava onki at takka fyri<, sigur Heri Mohr í Sosialinum fríggjadagin Hann helt tað vera logið, at Jens Pauli Heinesen skuldi takka ungmonnum fyri, at teir ikki løgdu MVG á bøkur, tí hesir poliukarar hava gjørt so nógv annað, sum er teim- um ul lítlan sóma At Føroya fólk hevur sera lítið at takka teimum monnum og kvinnum fyri, sum stýrdu okkara landi í åttatiårunum, er sjálvandi rætt. Virdingin fyri teimum er heldur ikki stór millum fólk. Sjálvandi ikki Virðingin fyri teimum sum sita í dag, er heldur ikki stór. Og tað er eisini skiljandi. Stødid á orða skiftunum millum politik- ararnar er valla nakra- staðni so lágt sum í Før- oyum. Virðingin fyri sjálvari teirri politisku skipanini er hareftir Politikkur« merkir í dag í hugaheiminum hjá nógvum nakað skitið og korrupt. Nakað, sum hampulig menniskju ikki takast við Poliukarar eru kradd arar, spekulantar, oppor- tunistar Og hteta er sjálvandi mest galdandi fyri ung- fólk. Tey, sum aldrin hava kent annað enn hendan illvilja móti po- litikarunum. Sum aldrin hava lært — og aldrin hava havt orsøk til at hildið at politikarin stendur å teirra síðu Egnað fólk halda seg burtur Hetta er ein sera álvarsom stóða at vera komin í. Ti hava fólk ikki virð ing fyri sínum politikar- um og síni politisku skip- an, so kann skipanin held- ur ikki fungera sum hon skal. Einum demokrati tørvar, at fólk virða tað Stødan í dag er tann, at nógv ung fólk ikki hætta sær upp í politikk, hóast tey hava evni og áhuga Tey vilja ikki dálka sín persón við tí skitna heitin- um >poliukari<. Hetta merkir kortini ikki, at fólk mangla á list anum, tá sullast skal upp ul val. Ti okkara politik arar njóta jú gott av nógv um framíhjárættindum ikki minst dupultari løn og Orimiligan bidiløn. At »politikkur« stendur so lågt i metum merkir harafturímóti, at tey røttu, tey egnaðu fólkini ikki hætta sær framat. Tey, sum hava innlit, á- ræði og kenna ábyrgd. Og tað hevur við sær, at okkara politikkur fram- vegis verður myndaður av teimum minst egnaðu. Kraddarunum, spekulant- unum og opportunist- unum. Virðingin minkar, og tey, sum høvdu kunnað økt um virðingina, hætta sær ikki framat. Oheppin illvilji Hetta er stødan i dag. Og tað er lítið, sum bendir á, at hon verður broytt úr erva. Orðaskifti um løg- mansrøduna herfyri vísu tL.d., at stóðið innan ting- sins gátt framvegis er onki minni enn grátuligt. Tað glógvaði i uimum ella fýra. Ikki meir. Fólk verða sjálvandi bæði hørm og ill av at vera vitni ti Íhetta. Og tað er skiljandi, at vreiðin verður vend mót tí demo- kratiska valdinum fólk sjålvi hava valt tað. hóast Tað er skiljandi, men tað er sera óheppið. Tí vreiðin mót politikarun- um verður so nógv dyrk- að millum fólk í dag, at tú gerst vælumtóktur, bert tú sigur ella skrivar okkurt ringt um teir — uttan mun til, um tað er rætt ella SKEIVI. Men Tá Jens Pauli Heinesen stillisliga loyvir sær at takka teimum fyr at teir ikki løgdu MVG á bøkur, verður hann bein- anvegin hartaður. Og Heri Mohr ger tað valla tí hann vil hava MVG á bøkur. Hann ger tað, tí tað líkasum ikki hóskar til tíðarandan at rósa nøkrum politikara fyri nakað. Og tað er sjúkt! Gongdin má vendast Hesin sjúki hugburður má broytast. Og verður hann ikki broyttur úr erva, må hann broytast úr neðra. Fólk mugu læra, at poli- ukkur er ikki skitin í síni náttúru. At fáast við poliukk verður aðrastaðni — og hevur áður verið í Føroy- um — roknað sum tað edi- ligasta av øllum virksemi. Tað er at tæna samfelag- num. Tað er at umseta rættvísi, moral og fram- skygni til veruligar gerðir, øllum at gagni. Og tað er, síðst men ikki minst, nakað, sum øll eiga at hava áhuga fyri og vera við í, so ella so. At endurreisa hesa tíðindablaðið soSjalurin Nr. 171 - 10. september 1992 — At fáast vid politikk er at tæna samfelagnum. Tað er at umseta rættvísi, moral og framskygni til veruligar gerðir. At vit uppfata politikk sum nakað skitið — sum nakað, bara kraddarar og opportunistar takast við — er sjúkt. Tað er ein moralsk kreppa, sum ger tað tyngri at loysa tað búskaparligu hugsan um politikk átti fyrst og fremst at verið poliukaranna uppgáva. Tá teir ikki gera tað, má tað gerast av fjølmiðlum og vanligum fólki. Og tað gerst m.a. við at sýna á- huga fyri politiska leikin- um. Við at umrøda møgu- leikarnar. Við at hava at politikarunum, tá teir gera nakað skeivt. Og vid at rósa teimum fyri tað, teir gera rætt — sum Jens Pauli gjørdi herfyri. Øll tey mongu sum eru við ul at dyrka illviljan, at útspilla og kasta við runu, tey gera ilt verri. Tað er einki roysni at skelda um tað, sum farið er. Takið er at skapa ein meira positivan anda og virðing kring politikkin. Ikki tann rikna politikkin, men hugtakið politikk. Hevði hetta eydnast, høvdu fleiri bjóðað seg fram at styrt. Vit høvdu fingið eina neyduga út- skifting. Vitug og dugna- lig fólk høvdu kanska komið framat Ikki bara politikarar Eitt orð sigur, at citthvørt demokratiskt land fær tað stýri, tað hevur uppiborið Og soleiðis er, um vit vilja ella ci. At vit eru endað har vit eru, hava teir sum tóku tær skeivu avgerðirnar sjálvandi fyrst og fremst ábyrgdina av. Men tey flestu vistu, at vit livdu yvir evni. Vistu at rokningin fór at verða send komandi ættarlidum Ti er tað ikki rætt, at vit skumpa alla ábyrgdina frá okkum, og leggja hana á politikararnar. Og at teir minst at sær komnu politikararnir vilja skumpa hana víðari, og leggja hana á Atla Dam einsamallan, er púra burt- urvið. Abyrgd hava øll te, sum $0Slalurin — fimm ferðir um vikuna! vistu, hvussu til stóð. Sum tigandi góðtóku tað, sum hendið í 80-unum. Og sum við síni atkvødu løntu teimum politikarum, sum vóru óðastir at byggja, keypa og læna. Vit hava havt eitt út av lagi vánaligt stýri. Men tað skerst ikki burtur, at vit hava havt tað stýri, vit hava uppiborið at havt. Hevdi tað eydnast at sett hugtakið »politikkur« í eitt meira positivt ljós, at skapt stórri politiskan á huga og -virksemi, so er lítið at:1vast i, at vit eisini høvdu iingið eitt betri stýri. Og tá høvdu vit eisini havt uppiborið eitt betri styr So leingi vit uppfata politikk sum nakað skitið, og bara dyrka illviljan móti honum, so leingi verður hann verandi skit- in. So leingi loysist tann moralska kreppan ikki - og tann búskaparliga heldur ikki. Sjúrður Skaale