fríggjadagur 11. september 1992síða 13

Síða 13 Nr. 172 — 11. september 1992 tíðindablaðið Jens Martin Knud- sen, ið her bjargar beint fyri nøsini á lan Rush, heldur ikki, at talan var um niðursápling, hóast sigurin hjá walisar- um við seks málum móli ongum var stórur. Mynd: Hilmar Jan Jan Dam iðraði seg: Min størsti målkjansur kiksadi… — Eg var bara nakað so . útrúliga óheppin ikki at fáa Jens Martin Knudsen: Legið at tapa slíkan dyst við seks málum — Onga løtu í dystinum var eg undir nøkrum ser- ligum trýsti, men kortini fingu teir heili seks klokkurein mál. Alt eydnaðist hjá teimum, sigur Jens Martin Knudsen. — Try komu eftir skot á stengur og yvirliggjara, og tvey av teimum heuði eg hondina á. Tey kundu gjørst stórbjargingar Cardiff — Tíðindablaðið Sosialurin. Eftir dystin sóu fleiri av føroysku spælar- unum vónbrotnir út — men tað var ikki orsakað av spælinum, føroyska liðið hevði sýnt, men eina og al- eina av úrslitinum. —Ja, ein situr eftir við ein- um ringum smakki í munn- inum eftir ein slíkan dyst, sigur målverjin Jens Martin Knudsen, id spældi ein sera g6dan dyst — so løgid tad enn kann ljóða. Feilfrian dyst — Ofta hevur tað verið so, at ein hevur kunnað givið sær sjálvum skuldina fyri, at fleiri mál fara igjøgnum í einum dysti, men soleiðis havi eg taðikki hesaferð. Eg haldi sjálvur, at eg stóð ein atkalla feilfrían dyst, har eg heldur ikki nakrantíð var undir nakað serliga stórum trýsti. Men kortini fingu teir seks mál — gll so klokku- rein, sigur Jens Martin. — I fleiri av førunum vóru tað bert millimetrarnir, ið gjørdu av, hvar bólturin endaði, og í fleiri fórum vóru skoiini so neyv, at fekk eg betur hondina á tey, so eg bjargaði, hevði talan verið um rættiligar stórbjarging- ar. Munurin millum tað er svartasta eingin. Jens Martin Knudsen sig- ur, at munurin á hesum dystinum og dystinum móti Rumenia, ið endaði við 7-0 tapi, var øgiliga stórur: — I Rumenia vórðu vit so ruddi- liga niðurspældir, at vit vóru glaðir fyri bert at tapa 7-0, tí har kundi tað eins væl verðið 20-0. Soleiðis var ikki hesaferð, tí vit høvdu bóltin eins nógv og teir, og spælið hjá okkum var tað besta nakrantíð. Tók brotssparkið Umframt onkran av teim- um heilt stóru málkjans- unum í fyrra hálvleiki, var brotssparksbjargingin hjá Knudsen óivað hæddar- punktið i føroyska innsats- inum. Við at fara niður eitt sindur áðrenn og gera, sum um hann ætlaðin at skifta síðu aftur, fekk hann mill- íóningin lan Rush at skjóta bóltin, júst hagar, hann vildi hava hann. — Tað eru í pengum 37 milliónir krónur á muni millum meg og lan Rush, men eg haldi at tær millión- irnar hjálptu honum ógvu- liga lítið akkurát hasa løt- una, um hann so hevði eydnuna við sær aðrar ferðir í dystinum, heldur Jens Martin, ið ikki bert bjargaði brotssparkinum, men eisini helt bóltinum — enn meira eyðmýkjandi fyri Rush- aran. Knudsen heldur annars, at „slíkt spæl, sum tað lands- liðið hevði frammi miku- kvøldid á National Ground í Cardiff hóskar betur til heimadystir. — Tað er skjótt, at uppbakkingin rýkur, um vit íkki eru nóg disipliner- aðir, og tað vísir seg eisini í verjuni, at vit noyðast at Cardiff — Tíðindablað- ið Sosialurin. Tann av- gjørt allarstørsti kjans- urin í dystinum miku- kvoldið var tann, Jan Dam fekk mót end- anum á fyrra hálvleiki. Hetta var eitt av teim- um mongu mynstur- álopunum hjá føroying- unum, har væl lá fyri at spæla seg igjøgnum. Fyrst spældi Kári Reynheim bóltin stutt til Øss Hansen, ið sendi inn fyri málið, har Jan Allan vann luftduellina við Er- ic Young og stútaði fyri føturnar á Jan Dam, ið smekkaði til — men út til hornaspark via ein wal- isara. — Hatta var ein ggiliga stórur kjansur, og eg haldi, at eg gjørdi rætt í at skjóta, men var sam- stundis heilt ótrúliga óheppin í ikki at fáa mál burturúr, sígur Jan Dam. — Einki er at ivast í, at hatta var tað allarnærm- asta eg havi verið í al- tjóða dysti at fáa mál. Jan sigur, at tá bólturin varð spældur inn fyri málið, sá hann, at Jan Allan fór atspæla seg, so har var einki annað at gera enn at vera klárur at taka ímóti. — Men hóast bólturin varð spældur, akkurát sum hann skuldi, so fekk hava tveir mans á tí mann- inum, ið hevur bóltinum inni í feltinum, tí annars er tað næstan hverja einaferð vandi fyri, at hinir fáa mál upp á slíkar kjansir. Komin fyri seg aftur Annars er topphúgvu- maðurin, sum í einari av lokalu avísunum varð skírd- ur at vera 25 ára gamal >fish factory owner< nú við at vera komin rættiliga fyri seg aftur, eftir at hann fyri einum ári síðani fekk bæði magasjúku og influensu í senn, umframt ammoniak- handan bóltin inn eg íkki nóg gott skot á, og ti spurdist ikki meira burturúr, iðrar Jan Dam seg. — Hasin kjansurin var altso so mikið stórur, at fekk eg tíggju av has- um slagnum í einum koyri, fekk eg mál upp á teir allar samlar. Tapið var ov stóri Eins og hinir spælar- arnir á føroyska lands- liðnum, so heldur Jan Dam, at 6-0 er misvís- andi fyri, hvussu leikur fór fram: — Vit áttu at havt fingið eini tvey ella rrý mál, so hevði tað ver- ið 6-2 ella 6-3, var tað avgjørt rættari, og i mesta lagi áttu vit at havt tapt 4-0. Jan Dam roknar vid, at hetta úrslitið Givad fer at gera føroyingarnar sera undirmettar í dystinum um knappar tvær vikur í Tjekkoslovakia, og at tað tí kann gerast talan um eitt enn betur úrslit har. — Vit skulu bara forða teimum í at skora fyrstu 20 minuttirnar, so kunnu vit royna okkurt offensivt, men eg haldi, at vit yvirhøvur eiga at leggja okkum meira eftir at fáa verupartin at virka betur, enn hann gjørdi hesaferð, endar Jan Dam. hj. eitran, og endaði á B8 á LS. — Sum målverji roknar ein jú vid at gerast betur og bet- ur ár undan ári, og eg vóni og vænti at hava gjørt stór framstig um eitt nú eini fýra år, um bara eg havi heilsuna, sigur Jens Martin Knudsen. — Ein kann siga, at sjúkan kostaði mær ikki so lítið. Ein kann siga, at eitt ár varð skrætt úr kalendaranum, so eg ikki fyrr enn nú eri komin aftur á tað st3did, eg var á undan sjúkuni. hj.