leygardagur 10. oktober 1992síða 20

UR Á DU x Tá Jósef var í tí tóma brunninum, komu nakr- ir menn framvið. Teir høvdu kamelar, sum bóru vørur, sum skuldu til eitt land langt burtur, sum eitur Egyptaland. Breður Jósefs fingu eitt hugskot og legdu eina ætlan. Hvaðar Jósef kom, fara vit at hoyra um næstu ferð Hóast Jósef varð tikin burt frá familju síni, so var Gud við honum alla tíðina. 7 Lagt til rættis Íbjorg D en £ouisen tan tina, so sum tu ynskir, to sk | ta br i På m DI ikk r id 3 á - ætling ak t í Hans N. Wintt 0 skal mæ ta 4 i M á TOgV > Cistaåri ar pvåniel Í ausen Rúni við Sueym, Norð- kála, hevur fingið sveina- bræv sum maskinsmiður. Hann lærdi hjá P/f Skipa- smiðjuni Føroyar, Skála. Lærumeistarar vóru Jóhan Lervig og Sylverius Jacob- sen. Hallur Petersen, Bø, hevur fingið sveinabræv sum ma- skinsmiður. Hann lærdi hjá 80 ár Mánadagin 12. oktober verður Jógvan Jacobsen, Klaksvík, vanliga nevndur Jógvan hjá Jóan Jakku, 80 ár. | | | | Tikarin er til staðar allastaðni Cafe Natur: "Liva Tikarar i Congo?", eftir Bengt Ahlfors og Johan Bargum Leikstjóri: Birita Mohr Týtt: Hans Tórgarð Sjónleikurin "Liva tikarar í Congo?" er eins åhugaverd- ur, sum hann er ræðuligur. Hilmar Joensen og Hans Tórgarð hava leiklutirnir sum tveir rithøvundar, ið ætla sær at skriva ein við komandi og upplýsandi leik r A YA. UMM Ail ul munn, ar fram Eins umskiftandi hetta um- hvørvid er í dag, í mun til fyri bert fáum árum síðan, eins umskiftandi eru viður- skiftini millum ung i dag, í mun til áður. Tá vóru av- leiðingarnar at onkur bleiv við barn, í dag kunnu tey fáa deyðiliga sjúku. Sorgarleikur Hetta er karmurin um ein sorgarleik, sum í orðum er so dramatiskur, at tú heldur tað verða óneyðugt, tá aft- ursvarnini verða til róp og geyl, fyri at áskoðarin skal finna eina meining við ti, sum fer fram á lítla palli- num. Áskoðarar - hægst eini 50 í tali, rúmast inni. Vit hava ikki fjålgu fråstøduna til pallin at dúva uppá. Tað bøtir ikki um støduna. TJ ú fært alt slongt beir andlitið, og noyðist at lurta g hugsa. Ourstød r err S kin tur inn SIÐ Sat ri konuni inn k r.S rður liga tagt burt g fer gloymskuna 1 SO í ir aðarar uppl:vingar num. Skelkandi boðini Kaldi veruleikin rennur upp fyri manninum, tá hann fær stuttorðað bræv frá kvinnuni, hann var við í Danmark. Hon skrivar bert, at hon er HIV-smittað. Ikki nær ella hvar hon hevur fingið smitt- una. Tí noyðist maðurin at fáa tikið eina blóðroynd, fyri at vissa seg um, at hann ikki er smittaður. Tað er hann kor- tini, og noyðist at siga kon- uni hetta. Meir skal ikki verða upp- lýst her. "Látur er stytsta leið til upplýsing" - nakað soleiðis tekur annar (Hans Tórgarð) til í byrjanini. Hann er ungur og bráð- sintur. Eins og ungfólk flest, slær hann hetta upp í glens. Hann dugur illa at ímynda sær deyðan sum nærverandi, tí hann er so langt burtur. Bert gomul fólk doyggja. Hin rithøvundin(Hilmar Joensen) er meira seigligur og álvarsamur. Hann er varin mótivegis tí teir skulu skriva. Hann er ørkymladur av at ímynda sær slíka livs- lagnu, sum teir skulu geva lív, við at festa á blað. Held- ur, at fólk ikki eru so kens- lukøld og bangin, at tcy ikki duga at liva vid sjúkuni - um Onnur fáa nana Skemt og álvari F fil itld- IKd i Og enst 5 Í at USE Í Í kill andi i Í um JCVul usigu invyndinad av, NnVUSSU 1OMK Konna og hugsa, lá tey fáa at vita, at tey eru deyðiliga sjúk Birita Mohr hevur leik- stjórna, og hon er komin væl frá arbeiði sínum, serliga tí leikarnir er so væl valdir, til hvor sín leiklut. Hóast hetta var fyrsta framførslan, so vóru leikar- nir onga løtu í iva um, hvat teir skuldu siga og gera á palli. Hetta er ein sjónleikur, sum hóskar væl at sýna fyri eldri skúlaflokkunum og ungdómi annars. tíðindablaðið Nr. 193 — 10. oktober 1992 Ikki bert sum áminning um, hvussu vandamikið ungdómslívið er vorðið við AIDS hóttanini, men eisini, at tað í dag ræður um at sýna ábyrgd og skynsemi. Tað eru jú ikki bert sam- kyntir, sum fáa AIDS ella verða HIV-smittaðir. Ikki bert er leikurin upp- lýsandi, sum leikarnir settu sær fyri í byrjanini, men hann lýsir eisini tær um- stødur, sum AIDS- sjúk fólk noyðast at berjast við, tá sjúkan er staðfest. Munagott ískoyti Einastaðni í leikinum verð- ur segt: "Krabbamein, tað er sorg við stóra S, tí har nýtist eingin at kenna seg sekan"! Hóast tað er ógvuliga harðrent sagt, so er tó ein farri av sannleika í hesum. Vit venda okkum frá júst hesi sjúku, tí hon er so tengd at fordómum og bangilsi fyri, hvussu AIDS smittar. Túella eg havi skyldina av, at eitt menniskjað verður HIV-smittað. Krabbamein kann eingin beinleiðis verja i Tað er munurin Vónandi fara skúlar og ungdómsfelgg at sýna hes- um i€iki ans, so hann kann verða framførdur fyri so nógvum ungfólki, sum til seg Í YTI. Harnæst at foreldur gera sær tann beina at fara við teimum ungu til sjónleikin: 'Liva tikarar í Congo?", tí tikarin er allastaðni í heimi- num eins vandamikil. Tikarar liva eisini í Før- oyum, um vit siga, at tikarin er HIV-smittan. Hetta er eitt mål, sum krevur at verða tikið upp i heimi eins og í skúla. Øll hava ábyrgdina av, at upp- lýsing verður latin soleiðis, at hon munar. Tað haldi eg hesin leikur er munagott ískoyti til. Dagny Joensen SN a BÝÐ Í | x