týsdagur 13. oktober 1992síða 6

Síða 6 tidindabladid Sundstein skuldi tagt - Hann skal gevast at siga Føroya fólki, at eingin kreppa er. Tað ørkymlar bert fólk, so tey ikki vita, hvat tey skulu halda Tað heldur Ivar Høyer Jensen, stjóri í Miklagarði. Sosialurin hevur sett ngk- rum handilsfólkum spurn- ingin, hvussu fólk hava tik- ið móti boðunum, at Før- oyar eru settar undir um- siting, og um viðskiftafólk- ini hava keypt minni, tá tey hava verið til handils í farnu viku. -Týsdagin og mikudagin, tá boðini komu, merktu vit tað beinanvegin. Sølan fór niður í botn. So kom heystfrítíðin, og tað hevur verið ógvuliga fridarligt í handlinum. Vit kunnu tó einki ávíst siga um sølutølini, fyrr enn tað líður longur út í oktober mánaða. Eisini jól í ár - Tað er í grundini ikki so stórar broytingar. Vit hava havt niðurgangstíðir síðani 1989. Forbrúkið er farið 20% niður hesi trý árini, so tað er ikki so nógv, fólk kunnu spara í neyðsynjar- vørum í dag. - Jú, vit trúgva fram- haldandi at tað verður jól - eisini í ár, sigur Ivar Høyer Jensen bjartskygdur, men skoytir uppi: Bert kundi tå ynkst tær, at Sundstein gavst at siga, at tað ikki eru so døpur útliti, sum teir serkønu vilja vera við. Politikarar gera bert stød- una verri, við ikki at góð- Utlendskar fyritøkur seta okkum strangar treytir - Tær vilja ikki longur lata vóru, uttan so at vit seta bankatrygd ella gjalda kontant. Gissur Patrusson foto og videohandil í SMS: Hann er ikki so bjartskyg- dur um framtíðina. - Eitt er, hvat hendir her á landi í løtuni. Annað er, at útlendsku sølufyritøkurnar lesa um okkum í bløðunum, og seta strangar treytir fyri at lata okkum veru. - Eg havi júst verið í Týskalandi á søluframsyn- ing. Áður hava eingir tru- pulleikar verið fyri inn- keypi, men í dag er stødan tann, at vit kunnu keypa so nógv ella lítið sum okkum lystir, men afturfyri skulu vit seta bankatrygd. Hvat hevur tað at týða fyri handilin? - Tað merkir stutt sagt, at um vit keypa fyri 100.000 krónur, so skulu vit seta bankatrygd td. 200.000 krónur. Hevur tú einki at seta í veð, so eru bert set- húsini til at taka. Smáhandlar Fer fyritøkan á heysin, verður familjan koyrd á dyr. So snøgt er tað. - Hetta eru vidurksifti sum nógvir smáhandlar fara at liva undir í framtíðini. Fyri Fotobúðina hevur tað stóran tyding, tí eini 80% av søluni eru verur, sum fólk kunnu keypa nógv taka veruleikan, sum hann er. Teir ørkymla fólk,tey vita - hvorki vit út ella inn. Eftir er bert at vóna, at politikarnir kunnu gera nak- að munagott, t.v.s. at teir tora at ásanna at landið er í kreppu, og hervið eisini royna at fáa framt tær neyð- ugu broytingarnar í lands- búskapinum. Fara neyðsynjarvórur- nar at kosta meira enn hig- artil? Ov nógvir handlar - Nei, vøruprisimir eru í botni sum er, tí kappingin er so hørd. Utbodid av hand- lum er eini 20% - 30% størri enn veruligt grundarlag er biligari uttanlanda. - Idag er tollurin fyri foto- tól o.a. frå 58% ul 78%, og tí sigi eg ongan ringan fyri, at tey smuggla fototól og aðrar vørur inn, tá tey hava verið uttanlanda. - Vit hava størsta tollin í heiminum fyri hesar vørur, og vit vita einki um, hvussu umstødurnar hesum við- víkjandi verða, tá meirvirð- isgjaldid verður sett í gildi. Kurt Kristensen, sølu- stjóri í LM-Handlinum: I løtuni eru fólk so skelk- aði, at tey als ikki vita, um tey skulu gera. fyri, viðvíkjandi viðskifta- fólkatali. Hetta hevur við sær, at kappingin millum handlar- nar er stór. Vit vita tó ikki, hvussu verður tá meirvirð- isgjaldið verður sett í gildi. Møguliga fer tað at rudda sølumarknadin soleiðis, at teir smáu hvørva. Fara tit so ikki at seta vøruprisin upp, tá eingin kapping verður? - Nei, tað verður fram- - Vit hava ikki merkt so nógv til afturgongdina enn, av tí at vit í farnu viku høvdu útsølu. Vit hava dúva uppá, at eingin veit, hvussu meir- virðisgjaldið fer at ávirka okkara vørur. Tey sum hava brúk fyri at skifta si6n- varpið, videobandspælaran ella útvarpslurtið út, nýtti høvi til tess, nú utsølan var. Vit hava selt tól sum kos- ta millum 10.000 og 15.000 krónur, og tey flestu hava goldið kontant. - Tú kanst siga, at vit hava troytt møguleikan at fólk hava keypt nú, hóast fíggj- Nr. 194 — 13. oktober 1992 haldandi viðskiftafólkini ið fáa mest burturúr. So leingi tað bert eru tveir stórir handlar, eru viðskiftafólk- ini tryggjad móti at gjalda ov nógv fyri vøruni. Ivar Høyer Jensen sigur, at hetta er eyðkenni fyri all- an sølumarknad í Norður- londum, sum hava verið fyri skerjingum fíggjarliga og kappingarliga. Miklagarður hevur held- ur ikki fingið boð um broytt arvånimar eru vánaligar, móti at bíða, tí vøran í farnu viku kundi fáast fyri ein bí- ligan pening. Vit vænta, at tað verður ógvuliga lítil sóla í næstum, men so koma tær nýggju vørurnar heim. Vit vóna og vænta, at fíggjarútlitini hjá okkum halda. - Hinvegin, so eru sølu- fyritøkurmar í útlondunum ógvuliga varnar, tá tað snýr seg um gjaldføri okkara. Einki tryggingarfelag vil tryggja okkara vørur, og tað hevur við sær, at vit mugu seta bankatrygd, ella gjalda kontant. - Vit mugu ti fremja spar- ingar á anna hátt, eitt nú við at selja bíligari vørur enn higartil soleiðis, at savnaða inntøkan, tááriðer liðugt, er tann upphæddin, sum vit settu okkum fyri árið, sigur Kurt Kristensen. Erland Rasmussen, stjóri í Málingahandi- inum: - I Målingahandlinum og Litaval merktu vit týðiliga eina niðurgongd týsdagin og mikudagin í farnu viku. Tátaðleið móti vikuskift- inum, kom gongd aftur í søluna, og í dag månadag, hevur hon verið vanlig. Tað løgna hendi við Møblasøluni, at vit sendu ein vørufaldara út í hvort hús í farnu viku. Tað gavt úrslitið, at vit hava selt meir eos viðskifta-samband við heil- sølur 0.a. fyritøkur, sum handilin keypir vøruna frå uttanlanda. Ivar Høyer Jensen: - Okkara innkeypspolitikkur hevur altíð verið, at vit rinda til ásettu tíð. Tað hevur havt við sær, at vit ongar áheita- nir hava fingið um banka- trygd ella aðrar broyttar skipanir viðvíkjandi inn- keypstreytum, síðani krep- pan kom. Dagny enn vanlig hesa tíðina. Hava tit fingið strangari treytir fyri at fáa vøruna heim? - Tað var ein sølufyritøka, sum kravdi, at vit skuldu gjalda vøruna kontant, áð- renn vit fingu hava heim, men tá vit tosaðu við teir, fingu vit eina avtalu kortini. Vit merkja at fyritøkur, sum lata okkum vøru, eru meira varnir í dag enn áður, men tad er einkin trupulleiki hjå okkum. Viðskiftafólkini eru eisini vorðin meira varin. Tey gjalda kontant, ella í tveim- um ella trimum umførum. Aður keyptu fólk bara óavmarkað, og rindaðu tá tað bar teimum til. - Eg haldi at vit nú eru komin á eitt stødi, sum vit kunnu liva við, og tað er til gagns fyri bæði handilin og viðskiftafólk, sigur Erland Rasmussen. Dagny Ringið! - og vit skriva (C11820