leygardagur 17. oktober 1992síða 2
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
tíðindablaðið
EAT)
RS
Ábyrgdarblaðstjóri: Jan Múller
Fyritaksstón: Krisjan Dahl
Kalmar iindenskov
Ljósmyndar
#
FS
Biadlolk. Randi Jacobsen - Dagny
Joensen - Tórfinn Smith -
Hilmar Jan Hansen -
sf [ff [[—[—[[[———[——|—————eedeederoeeeeeee
Justines Eldesgaard
Utgevar: P/f Soslalurin
Uppseting. Pt Sostalurin
Prent: P/f Pressan 1981
Argjum
Telefon: 11820
Bústaður: Argjavegl 26
Postadr.. Postsmoga 76
110 Tórshavn
Teletax: 14720
Tingid saman
attur.
MANADAGIN kemur tingið saman til
at bjarga okkara bankaskipan. Lands-
stýrið fer at leggja uppskot fyri tingid
um lániheimildir ul at seta 300 mill. kr.
í Sjóvinnubankan. Hetta er tað málið,
sum arbeitt hevur verið við nú í eina tíð,
nú tað kom undan kavi, at staðan í før-
oysku bankaverðini er sera álvarslig.
EINGIN ivi er um, at tingid fer at
samtykkja uppskotini, soleiðis at forðað
stórt skrædl fyri mong her á landi og
samfelagið alt, um Sjóvinnubankin letur
MEN helst fer ungid eisini at viðgera
støðuna í samfelagnum sum so, tí tað
kemst ikki uttan um, at stødan í banka-
verðini avspeglar eisini støðuna í sjálv-
um samfelagnum og gvugt.
fer útvarpið at senda orðaskiftið, so-
leiðis at Føroya fólk sleppa at fylgja við
Vónandi
í tí, sum verður sagt og fer fram í um-
verður fyri, at bankaskipanin brennur
saman. Í hvussu er verður tað eitt sera
røddu málum. Hetta er jú nakað, sum
viðvíkur okkum øll so ella so.
ANNARS arbeiðir landsstýrið við at
gera nýtt uppskot ul eina endurskoðaða
fíggjarlóg fyri 1993. Hetta uppskotið
fer so til figgjarnevndina og ætlanin er
so at fáa tað samtykt áðrenn hálvan no-
vember. Arbeitt verður við at broyta
fíggj-arlógarjavnvágina við millum 300
og 400 mill. kr. Hetta er eingin løtt
bera til.
Landsstýrið má nú vísa, hvat tað dugir
til og koma við nøkrum skilagóðum
loysnum. Enn hava vit so fingið litid og
einki at vita um, hvørjum loysnum
arbeitt verður við, men nógv hevur
verið gitt og sagt um møguleikarnar fyri
at spara, skerja og fáa nýggjar.
uppgáva, men tað
Ábyrgd og myndugleiki
Samfelagið er í kreppu
Men út frá tí lívsmynstri
og teimum livikorum, vit
hava uppbygt tey sein
astu 30 árini, má hendan
Kreppan metast at Vera
tann svárasta kreppan
} +
hesi øldini
taluevnið manna millum i
dag er, hver ið nú hevur
Kreppu,
út til, at
t felagskór ið rop-
ar, at tad eru politikkarar-
Henda greinin skal, eins
og mín viðmerking í fimm-
hetta
ki skiljast soleiðis, at eg
il sleppa pelitikkarunum
ndan ábyrgd. Als ikki.
álvandi hava teir sín
ábyrgdini av
ðuni, og sjálvandi
1 teir taka
rd og gera alt, teir
mentir við teimum
im teir hava, smáum
a stórum, sum nú eina-
erð eru at finna í eini po-
litiskari umboðan, at vera
við til at berja okkum
igjøgnum og burturúr ti
ranum kveldið,
rt av
eisini
steðu, vit eru i.
Tá ið meinigi maðurin
sigur, at politikkararnir
hava skyldina, so skilji eg
hann ógvuliga væl, ti hin
hevur
meinigi maðurin
stórt sæð ábyrgdina av
sínum egna lívi og hevur
tann myndugleika at
kunna fara á val og velja
politikararnar, ella at sita
heima og soleiðis lata vera
við at velja teir. So um
hann sigur, at politikkar-
arnir hava alla skyldina,
tað skal verða honum fyri-
givið
Ødrvisi átti at verið við
teimum, ið sita longur
uppi í avgerðarreðini, tí
her koma vit til fólk, ið
hava ábyrgd av og mynd-
ugleika ymiskum
skipanum í samfelagnum.
Vit kunnu nevna framleið-
sluskipanir, seluskipanir,
peningaskipanir og skip-
anir á arbeiðsmarknaði-
num. Hesi fólk kunnu als
ikki í sama mun loyva sær
at rópa upp um, at tað eru
politikkararnir ið hava
alla skyldina. Hesi fólk,
verið tað nevndarlimir ella
yvir
Canon
FC 1
kopi-
maskina
lítil og løtt.
Framúr góðska.
Vanligur prísur
kr. 8.700,- vípatrón
Tilboð kr. 5.900,-
avmarkað nøgd
7fMac ==.
Sverrisgøta 9, box 118
110 Tórshavn
Tlf. 10400, fax 10915
einum
myndugleika, sum gevur
ennur, sita við
teimum atgongd til at
ávirka gongdina í samfel-
agnum. Teir hava fingið
nakrar uppgávur og nekur
mål at loysa, og ti má
roknast við, at tað arbeiði,
ið verður gjert innan
teirra askipanir eru sam-
felagnum at gagni. Tá ið
tað gingur galið í hesum
skipanum, eiga hesi fólk
tá eisini at kenna og hava
eina ábyrgd, tað ber ikki
annað til.
Detta vit í ta grevina, at
alt skal kastast politikkar-
unum fyri last, so fáa vit
eitt samfelag, har allir
leiðandi persónar kunnu
smoyggaj sær undan
ábyrgd, tá ið á stendur, og
avleiðingin verður tann,
at vit hava fingið eitt to-
talt sjúkt samfelag.
Nei, politikkararnir
skulu sanniliga taka sina
åbyrgd av gongdini, men
teir, sum hava havt mynd-
ugleika hesi farnu årini,
eiga so sanniliga ikki at
sleppa at smoyggja sær
undan sini åbyrgd.
Eg havi ongantíð brúkt
nógvar tímar av mínum
lívi at grenja um tað, sum
farið er. Mín grundhug-
sjón er, at vit eiga at læra
av seguni og hyggja inn í
framtíðina.
Eg havi heldur ikki ta
turkatrúgv til politikkar-
arnar, hverki til teir foroy-
sku ei heldur til aðrar, at
teir duga til alt meguligt.
Um vit nú skulu, soleiðis
sum onkur hevur skotið
upp, út at orðna sáttmálar
millum privat felog og
privata vinnulívið og ar-
beiðsmarknaðin, so hugsi
eg, at vit fara inn á eitt
eki, sum politikkararnir
ikki eru ferir fyri at stýra.
Eitt annað er, at lands-
stýrið í dag er stersti ar-
beiðsgevari í samfelag-
num, og at tað áliggur
landsstýrinum at syrgja
fyri, at teir, sum arbeiðs-
gevarar, fáa síni sáttmála-
eki so rationell og lidilig
sum gjørligt og so er bert
eftir at vænta og vóna, at
restin av arbeiðsmark-
naðinum fylgir eftir
Landsbankin hevur ofta
verið havdur á lofti, hóast
fá hava gjørt sær far um,
hvat ein landsbanki í
veruleikanum kundi verið
nýttur til. Sum eg áður
havi nevnd. se er, í mínum
hugaheimi, eitt samfelag
bygt upp av ymiskum
skipanum. Føroyar eru
eitt sjålvstødugt skatta-
eki, eitt sjålvstødugt toll-
eki og í stóran mun eitt
sjålvstødugt loggåvuøki.
Men vit hava valutasam-
starv vid Danmark, og tad
hevur altid ørkymlad meg,
at har onnur lend hava ein
nationalbanka, ið er rætti-
liga óheftur av politiskari
åvirkan, har hava vit einki
havt, ið hevur svarað til
tað.
Alt gott at siga um po-
litikkarar, bæði teir, sum
eru farnir, og teir, sum vit
hava í dag, men tað er
eingin, sum tolir at hava
nógvar pengar um hendi,
og hetta sær eisini út at
verða galdandi fyri aðrar
enn politikkarar, men lat
tað fara.
Vit hava í mong ár mangl-
að ein stovn, vit kunnu
gott nevna henda stovn
ein landsbanka, sum var
rættiliga óheftur av polit-
iska myndugleikanum, og
sum politiski myndug-
leikin ikki kundi geva
ordrar til. Her liggur mun-
urin á einum landsbanka
og t.d. Gjaldstovuni, fyri
at fara inn á nakað, sum
Heri Mohr skrivaði um í
blødunum herfyri. Ég eri
fullvisur í, at høvdu vit
havt ein landsbanka, so
kundu vit i samrái við
danska nationalbankan
havt rættiliga góða stýr-
ing á peningaviðurskift-
unum mótvegis útlondum
og mótvegis feroysku
bankunum, td. tá ov
nógvur kontantur pening-
ur var inni, so kundi
landsbankin lagt hald á
skal
eina ávísa negd, soleiðis
at kontantur peningur í
umfari í samfelagnum al-
tíð var rímuliga steðugur.
Hetta hevði sjálvandi
havt ávirkan á allar pen-
ingaligar avgerðir, eisini
tá politikkarin skuiui taka
avgerðir um ílegur, veð-
hald og annað. Tað er mín
fulla sannfering.
Hvussu ið landskassin
húsaðist upp igjøgnum
áttatiárini, tað skal eg
ikki koma so nógv inn á,
men mær er fortalt, at í
1988 steðgaði landsstýrið
kredittforeiningslán-
unum og komu tá bert 250
mió. kr. inn í landið. Hetta
sama ár innfluttu teir pri-
vatu føroysku peninga-
stovnarnir 12000 mió. kr.
— skrivað eina milliard og
200 milliónir — krónur. Í
1989 komu eingi kreditt-
foreiningslán inn í landið,
men tá innfluttu bankar-
nir í valutaárinum 800
mió. kr. — skrivað átta-
hundrað milliónir krónur.
Hetta sigur ikki so lítið,
so nú kunnu fólk gera sær
mynd av, hver id hevur
skyldina. Eg meti, at po-
litikkararnir hava skyld,
STØDAN í samfelagnum er sera álvars-
lig. Spurningurin er hvussu leingi vit í
heila tikið fáa kapital uttanífrá. Hetta er
helst tann mest avgerandi spurningurin.
Og her hava vit frætt, át tað verður
skrúvað meira og meira fyri. Og kemur
tann dagur, tá útlendskir bankar heilt og
fult sleppa okkum uppá fjall, tá má sig-
ast at vera lítið eftir. Vónandi er stødan
ikki so ring. Eitt er vist, ongantíð áður
hava krøvini til okkara vinnulívsfólk, til
okkara politikarar verið so stór sum nú.
Nú er at standa saman og royna at koma
sum frægast ígjógnum kreppuna.
men eg meti sanniliga
ikki, at ein, uttan at
rodna, kann standa í sjón-
varpinum og fortelja
Førcya fólki, at banka-
nevndirnar onga skyld
hava, og siga, at bankatil-
sýnið sigur tað sama.
Bankatilsýnið hevur væl-
saktans ikki sagt annað
enn, at einki kriminelt er
farið fram og tað er sjálv-
andi gott, men borgar ikki
fyri góðsku.
Virðingarmest
Thomas Arabo
4 Storno
--tín trygd fyri góðsku!
HJ. Michelsen
Handan å 6, Torshavn
tlf. 1.4414 — fax 1.8045
——-
|