leygardagur 17. oktober 1992síða 12

Síða 12 Torført at spara Samanlegging tíðindablaðið Eingin øvundar teimum, sum nú sita í Tinganesi og skulu royna at gera fíggjarlóg. Og sum m.a. skulu royna at finna sparingar. Spart er longu á nógvum økjum, og illa ber til at knokkroyta fólk meira. Sosialurin hevur í eini handavending spurt nøkur fólk, um tey hava spariuppskot til lands- stýrið - Taðerikki lætt at koma við itøkiligum uppskotum um, hvussu landið kann spara meira, tí á øllum økjum verður agt, at spart er inn á bein. Men hinvegin hava vit upplivað verri tíðir so og so, og vit klára okkum við minni, enn vit nú hava. Samfelagið er so væl útbygt á øllum økjum. Vit hava Heldur enn nakra at lÆNnastit ntourieggja fullkomiliga noyðast vit at spara javnt á øll- um økjum, heldur Arne Ludvig, skúlastjóri í Saltangará áður havt minni útbygda samferðslu, minni útbygt skúlaverk o.s.v. Tað ber til at klára seg við at skera niður aftur, sigur Arne Lud- vig. Hann heldur tað ikki vera beint at niðurleggja nakra ávísa tænastu full- komiliga, so heldur spara Mugu tosa um lønirnar - Tad skulu góð høvdu til at gera fíggjarlógina nú, og tað er púra vist, at hjá timaløntum er bogin spentur so hart, sum hann kann spennast, sig- ur Gudrun Kristiansen í Vági - fyrrverandi for- kvinna í Fjallbrúður. Hon heldur tað ikki vera lætt at vísa á nakað itøkiligt, hvussu landið kann spara meira. - Sum so ofta áður er nevnt, kann bidipening- urin minkast, og somu- leidis pengarnir til polit- iska upplysing og vid at lækka lønina til politik- aramar. Samferðsluútrziðslur nar kundu kanska mink- ast, um ferðaætlanin hjá bussum og skipum varð betur samskipað. Buss- arnir koyra eisini ofta hálvtómir, sigur Gudrun Kristiansen. Henni dámar ikki, at boð koma úr erva um, at alment lønt skulu niður í løn, men eftir hennara hugsan hevði ikki verið meiraenn rimiligt, at tey eisini fóru niður fløn, og ikki bara tey timaløntu. Men tann spurningurin eigur at verða loystur við samráðingum, sigur Grudrun Kristiansen. javnt á øllum økjum. Hann heldur eisini, at al- menna fløguvirksemid átti at verið sett niður. Ringt er hjá fólki at skilja, tá sagt verður, at tað er bíligari at fullfórasumt av tí, 10 sett er í verk enn at steðga tí. - Men at steðga almenna virkseminum kostar ar- beiðspláss. Tað er tó ein annar spurningur, heldur Arne Ludvig. Torfert er Færri þa - Taðer ikki lætt at koma til hugs nakrar sparingar, sum muna, heldur Oddvá Natte- stad, lærari í Havn. Vit hava verið gjørt - Fyri at fá skil aftur á búskapin í landinum eigur landsstýrið beinanvegin at útvega sær neyðugu ar- beiðsamboðini, heldur Heri Niclasen, sum er stjóri í Smyril Line. Hann hevur ngkur boð uppá, hvat eigur at verða gjørt - Føroyar eiga at verda eitt valdømi, tingmanna- 1 I A 1 P si talið eigur at skerast niður í helvt, og vit mugu sleppa n sigðuni við ti av i 17. manninum i samgongum. Poliusku flokkamir skulu hava ávísa stødd fyri at vrða umboðaðir, og tað rætta hevði verið, um vit bara høvdu triggjar ella fýra flokkar á ungi. Bygda- menning skal ikki vera landsoyðing. - Viteigaat fáa Løgting- sins Umboðsmann sum skjótast, og reglumar um ábygd landsstýrismanna eiga at herðast. - Við hasum amboðun- um hevði verið lættari at stýrt, sigur Heri Niclasen. Ov stór umsiting Hann er samdur í, at Nr. 198 — 17. oktober 1992 og betri amboð Heri Niclasen, stjóri, í Havn leggur ikki fingrarnar ímillum, hvat hann heldur átti at umsitingin í Føroyum er alt ov stór. Fólkatalið er so lítið, at vit rúmast øll á landsstadion i Keyp- mannahavn, og tá vit eru so fá, kunnu vit ikki hava líka nógv sum hini londini, og vit eiga heldur ikki at apa okkum eftir donskum viðurskiftum. - Tað er ikki neyðugt at nevna tað sum eitt uppskot, at stovnar kunnu samanleggjast. Tað eigur at vera eitt krav. T.d. skuldi útvarpið og sjón- varpið verið løgd saman og kanska telefonverkið samanvið. Strandferðslan og Samferðslustovan áttu at verið ein stovnur, Vakt- ar á Bjargingartænastan og Fiskirannsóknarstov- an, og stovnar annars, ið hóskandi hava samband hvør við annan. - Verður hetta alt gjørt kundu vit aftur hugsað um at endurreist búskapin sigur Heri Niclasen. Hann hevur einki boð uppá, hvussu vit kunnu framleiða okkum úr kreppuni. Tað heldur hann onnur fólk hava betri skil á. - Eg hoyri fólk siga, at nýval ikki loysir nakrar trupulleikar, tí eingin frægari stjórn fæst. Eftir mínum tykki er skeivt at siga so. Sjálvandi hav veljararnir valt tað løg- ting, vit nú hava. Men stødan í landinum er so nógv broytt, at fólkið átti atsloppið at valt av nýggj- um, sigur Heri Niclasen. kla kommunur útbygt samfelagið, og tor- ført er at venda aftur. Uttan at hava nøkur tøl fyri sær, heldur hon kortini, at nakad kundi verið spart á ssamferðslugkinum, færri ferðir hjá bussum og skip- um. - Men tað er kanska lætt- ari at siga hjá okkum, sum búgva í Havn, sigur hon. Odvá Nattestad heldur, at vit skulu gloyma alt um undirsjóartunnilin. = Teir pengar, sum eru settir av og eru atkomiligir, eiga at fara aftur í landskassan. - Eg dugi ikki at siga, hvat ber til at spara á sjúkrahús- økinum, men í øllum fórum má vera rætt at hava eitt havuðssjúkrahús. - Húshaldini kunnu ikki sparameira, tínógv hava sum er ov lítið at liva av. - Men tað mátti verið bíligari, um kommunur vórðu lagdar saman. Umstingin hevði tá verið einfaldari, fundarpeng- arnir minkaðu 0.a. - Gott er at hava væl skúlað fólk, men ikki er neyðugt at gera nýggj størv til hvønn profess- ara sum higartil hevur verid gjørt. - —Løgtingssessirnir áttu at verið skornir nið- ur í sjey, ein fyri hvørja oyggj. Og landsumsit- ingin má kunnu skerast nógv niður, um lands- stýrið nú bara skal um- * sita fyri Danmark, sigur Sonja á Argaboða, sum starvast í ferðavinnuni. Hon heldur eisini, at fleiri óroyndir inntgku- møguleiar eru í tí vinn- uni.