leygardagur 24. oktober 1992síða 20

re Lagt til rættis: Oddbjorg Poulsen Vit hava hoyrt um Jósef hvussu pápin elskaði hann, men hvussu bregður hansara øvundadu honum. Vit hava hoyrt um, hvussu Jósef endaði hjá Potifar í Egyptalandi. Hóast Jósef var Potifar ein góður ar- - beiðsmaður, so segði kona Potifar eina- ferð ósatt um Jósef, og tí varð hann koyrdur í fangahúsið. | | Og her til eru vit komin. Jósef er í fangahúsi, og saman við honum sita tveir, ið vóru tænarar kongs. Ein var skeinkjari og hin bakari í kongshúsinum. Men av onkrari orsøk vórðu hesir eisini settir í fangahús. Hesir báðir droymdu KE) somu nátt hver sín dreym. Teir vóru ógvu- liga sorgarbundnir. Sem FÅ Í Hetta så Josef, Er | NO ogspurdi hvat ZZ bagdi teimum. ú, sært tú, søgdu teir, vit hava droymt, men eing- in kann týða okkum dreymin. Gud hjålpti tå Jésef at tyda bædi dreymin hjå bakaranum og hjå skeinkjaranum. | HINU Í Í 3 | Í | | Skeinkjarin droymdi, at hann sá eitt vintræ hava tríggjar stelkar, og at hann fór yvir til hetta víntræ og kroysti berini á tí niður í kongsins bikar. Jósef týddi honum dreymin og segði, at um tríggjar dagar skuldi hann verða leyslatin, og kongurin skuldi aftur lata hann verða skeinkjara sín. Jósef spurdi skeinkjaran, um hann kundi minnast til sín, tá ið tað for at gangast honum væl. Alt hendi so sum Jósef hevði sagt, men tó gloymdi skeinkjarin Jósef. Men Gud hevði ikki gloymt Jósef. Og vit fara næstu ferð at hoyra um hvussu Gud hjálpir Jósef. Ein av seinastu myndunum tikin av Petur Jakku. Sum tann røkni maður, hann var, her á veg í stig- anum við málibyttuni og pensli í hond Hallur Kristiansen, Leir- tíðindablaðið Minningarorð um Petur Jakku Johannesen, Fuglafirði Hevði gingið við tankanum at felt nøkur orð og heilsað Peturi Jakku. Tá id hann um stutta tíð hevði rundað tey áttati, men her sum so mangan, aftur ein staðfesting at okkara vegir eru ikki sum hansara, id valdar øllum, og heppiðer,attaðjúster so. Tá id deydin vitjar, so kemur stígur í á so mangan hátt, og vit verða steðgað og standa still, tí at hann er so háttaður, at hann viðkemur okkum øllum. Væl er til rættis lagt, her verða vit ikki standandi, tí sum frá líður, so er ferð komin á aftur og lívið gongur sína vanligu gongd. Petur Jakku fór sum flestir drongir til skips og sigldi í seks ár. Hann var við Guideme í tiltikna édnarvedrinum í 1932, tå Laura og Imanuel gingu Pro V Jóannes Eli Petersen, g Signabø, hevur fingið sveinabræv sum húsa- burtur. Guideme var spísk í báðar og tiltikið gott sjóskip. Hon var einasta skip, sum slapp heilt ó- skalað burtur úr hesum ódnarveðrinum. Men hugur hansara stóð til træsmíð og varð hetta lívsyrki hansara, nú hann mettur av døgum legdi hamara og tong frå sær. Oteljandi eru hamar- sløgini og um øll húsini høvdu staðið saman, so var hetta ein fittliga stør bygd, allar tær åbøtur, sum hann hevur hjålpt monnum við, eru óteljandi. Men tað sum eg serstakliga havi lagt til merkis, er tað sjáldsama, at alla staðir her norðri gjørdist hann vinur í húsinum, har hann hevði arbeitt, og er hetta sera virdismikid fyribrigdi og heldur sjåld- samt. Tad fyrsta, hann gjørdi her i bygdini, Oyndar- firdi, var at pussa ella spekka husini hjå Elias Karl. Tad eru liðin góð 50 ár sidan og ongin loysa sæst, so her er talan um valaverk. Hann fann sær konu higani úr bygdini og at tey hava livað eitt langt og ríkt lív saman, er ongin ivi um. Mær kemur fyri, at hann ikki einans hevur verið góður vid Johannu, men tað er ikki hissini orka, hann hevur lagt í at røkja barnaheim hennara. Jú, saniliga stendur hin væl brædda Kinnalonin við tí hvítkálkaða norðurvegginum og prýður. Vón mín er,atnúiðfjórða ættarliðið av og ábúleikasthar, at tit til fulnar kenna hitan av hondum, ið sleptu og taka varisliga um fedranna arvin, væl er slóðað. Seinastu ferð, eg hitti Petur Jakku, var niðri á havnarlagnum eina av teim vøkru summarløtun- um, fjørdurin stillur og blankur sum stoytt blýggj, sólin komin á Middagstúgvu, roykurin úr Kinna- skorsteininum fór beint upp, úthurðin á víðan vegg. Sum vit soleiðis stóðu og alt var so vakurt og heimligt, kom eg at hugsa um allar tær ferðir, Petur Jakku hevði gingið um Skarðið, og hvussu nógvar steinar, hann hevði kastað á varðan har uppi. Tí um tú kastaði 3 steinar, so viltist tú ikki. Áðrenn vit ánaðu, vóru vit við eitt vegamót. Tí nú er lítil og ongin gongd um Fuglafjarðarskarð og ein líkasum kendi saknin av at koma nakað niðan á, upp í brekkuna niðan á Fjall, tí tað er ein sann- roynd, at alt kennist ødrvisi her uppi og ein fær eina kenslu av hugna og skilir betur teir, tá ið teir mæltu, Harri, her er gott at vera. Nú vóru hamarsløgini og fetini úti í Guds fríðu náttúru tald hjá Peturi Jakku. Einstillur og virkis- fúsur maður hevur lagt frá sær, vit eru mong í hesi bygd, sum minnast hann og gleðast yvir alt tað, ið hann setti frá sær, ikki smávegis avrik. Dugi ikki at ímynda mær, hvussu tú Johanna og børn tykkara sakna, men hetta er livsins streym- ur, nú dregur fossurin ikki meira, stilt, og komið er inn í kvirruna, sum vitøll koma ein dag til, onki so vist sum tað. Tit eiga nógv og góð minni at fjálga um. Hvíl í friði, frægi vinur Leivur Nr. 203 — 24. oktober 1992 vík, hevur fingið sveina- bræv sum maskinsmiður. Hann lærdi hjá P/F Kára Jo- hannesen, Maskinverk- staði, Fuglafirði. Læru- meistari var Kári Johanne- sen. Robert Jense, Skála, hevur fingið sveinabræv sum maskinsmiður. Hann lærdi hjá P/F Skipasmiðjuni Før- oyar. Lærumeistarar vóru Jóhan Lervig og Sylverius Jacobsen. Ólavur Jákup Jacobsen, Fuglafirði, hevur fingið sveinabræv sum elektrik- ari. Hann lærdi hjá P/F El- Service, Skála. Lærumeist- ari var John Eli Olsen. smiður. Hann lærdi hjá P/f Kartin A. Joensen, Kolla- firði. Lærumeistari var Kartin A. Joensen. Durita Kallsgarð Joensen, Viðareiði, hevur fingið sveinabræv sum bilmekan- ikari. Hon lærdi hjá Shell Quick Service, Klaksvík. Lærumeistari var Karl Martin Samuelsen. Maiken Holm Erlingsson, Tórshavn, hevur fingið lærubræv í skrivstovuyrk- inum - yvirhovur (all- round). Hon lærdi hjá P/f Ívan Johansen, Tórshavn. Lærumeistari var Petur Amon Dalbø. Taka sær av »Hasum skalt tú ikki taka tær av«, siga summi nú á dógum — og meina: Hatta skalt tú einki leggja í. Aftanfyri liggur tann Genk vendingin: Det skal du ikke tage dig Men 'at taka sær av' á føroyskum merkir nakað heilt annað enn at leggja í. Vit eiga at taka okkum av børnunum. Vit kunnu taka okkum av onkrum tingi ella máli, sum hevur verið forsømt, og øll eiga vit at taka okkum av médurmålinum og hava at teimum, sum bekla málið. ger eg FEDE TEE 2 BN AR RS TR EEN >