hósdagur 29. oktober 1992síða 8
‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 8
hjálp
- Um tú bert rættir einum fólki eina
hjálpandi hond, munar tað. Um tað ikki
sýnist av so nógvum, so hevur tað
týdning fyri fleiri ættarlið, siga Kirsten
og Heini Olsen, sum í 36 ár hava arbeitt
við menningarhjálp
) er meira
sudureftir, so
ni Kristen og
valt at koma
heim ul Føroya at ferdast,
nú tey hava summafri.
Tey búgva í løtuni i Zan-
zibar, har hitastigini liggja
um tey 30, vanligar dagar -
ofta um 38 hitasug.
Heini Olsen er verkfrød-
ingur og hevur farloyvi ur
dagliga starvi sinum hjå
Landsverkfrødinginum.
Heini Olsen fekk fyri-
spurning, um at fara til Zan-
zibar fyri PhilæSon, ið
saman við Danida og ødrum
fyrtøkum, skal læra íbúgv-
arnar at byggja vegir og
umvæla teir - læra teir at
nýta og umvæla maskinur
og onnur tól í hesum sam-
bandi. Hetta er partur í
menningarhjálp, sum skal
skiljast sum hjálp ul sjálv-
hjálp.
Er tað dreymurin um
ævintýrligar = upplivingar,
sum fáa fólk at fara burtur í
tilafturskomin lond at ar-
beiða, so kann sigast um
Kirsten og Heina Olsen, at
tey vita av royndum, hvat
bíðar teimum. Hjúnini fóru
fyrstu ferð avstað fyri 36
árum síðan.
Í dag erævintýradreymur-
in helst mettaður - nú tey eru
60 og 62 ára gomul
Heini Olsen: -Teir vóru
ikki serliga áhugaðir at sen-
da okkum út, tá vit vóru ul
samrødu í Danmark, i sam-
bandi við menningarpro-
jekuð í Zanzibar.
Ov gomul til uppgåvuna
Tað var ført fram, at
Danida ikki sendi fólk út,
sum vóru farin um tey 50.
Tey spurdu, um vit ikki
vóru ov gomul, og um tað
ikki var hættisligt fyri
okkum?
Heini Olsen: - Tá læt í
konu míni: - Júst so. Tað,
sum er spennandi við
uppgávuni er at vita, um vit
megna tað!
- Hinvegin, so høvdu vit
alsikki søktum at sleppa út i
hem. Hetta var ein
uppgáva, sum eg varð biðin
um at gera. Bert fyrstu ferð
vit fóru avstað, søktu vitum
Ferðandi I
menningar
tað. Hinar ferðirnar hava vit
fingið tað ulbjóðað.
Kirsten og Heini Olsen
hava verið í Zanzibar í eitt
ár, og hava sett sær fyri at
komaheimaaftur med alla á
Olavsøku næsta ár.
Tá hava tey ferðast í
nógvum londum og hava
havt ymiskar uppgávur í
tilafturskomnum londum.
I 1956 - 1963 vóru tey í
Iran, í 1973 - 74 í Afghanist-
an og Iran, í 1977-78 í Nig-
eria og nú í Zabzibar.
Zanzibar er ein oyggj,
sum hoyrir undir Tanzania.
Hon er til støddar sum
Føroyar, men har búgva
500.000 fólk.
Zanzibar er ríkt land, hvat
råvøru viðvíkur, har er fisk-
ur, grønmeti og frukt og
nógv sløg av kryddarium,
sum verður útflutt.
Landið var bretskt hjáland
til 1962, og ein kollvelting í
1964 hevði við sær, at sosia-
listiskt stýri kom til.
Nú verður tosað um at fáa
fleirflokkastýri.
Zanzibar hevur lokalt
stýri, sum líkist tí føroyska,
Nr. 206 — 29. oktober 1992
Kirsten og Heini Olsen hava júst verið heima og vitja. Heim teirra er prýtt við
nógvum fremmandum lutum, sum minnir um ferðirnar tey hava verið saman um
seinastu 36 árini
og hevur sama leiklut sam-
an við Tanzania, sum vit
hava við Danmark.
Kvinnur sterstu
arbeiðsbyrðu
Kirsten Olsen: - Tá sosia-
listamir komu til, sendu teir
kvinnnurnar út at arbeiða,
ogtað hevur havt vid sær, at
kvinnurnar hava stórri ar-
Býarparturin Stone Town
er partur av Zanzibar, har
Heine og Kirsten Olsen
búgva. Býarparturin ber
boð um at Zanzibar hevur
verið bretskt hjáland
Arbeiðskonan hjá Kirsten
stan Í máttuna
saman við Darni sinun
M.a. er hon nú farin í ho
við at byggja sær eini hús,
g tað hava
arbeidsgevarar hennara
hjålpt henni vid
beiðsbyrðu enn mannfólk-
ini.
Fólkiðer ógvuliga fátækt,
men sum so nógva aðra-
staðni i tilafturkomnum
londum, so eru eisini nøkur
einstøk fólk, sum eru so 6-
metaliga rik, at tå neyvan
kanst hugsa tær tað.