hósdagur 5. november 1992síða 7

Nr. 211 —5. november 1992 | Døpur eru útlitint: Síða 7 Føroya ungdómur taparin í kreppuni „Ungdómurin eigur ongan lut í samfelagskreppuni. Eldra ættarliðið hevur lænt samfelagið frá ungdóminum, men illa eru tey farin um tað. Tey eldru fingu eitt rímuliga væl skipað samfelag, sum ikki stóð í skuld. - Tað, ið tey lata frá sær aftur, er eitt misrókt, skuldarbundið og sundurrivið vælferðarsamfelag - eitt trotabúgv,< skrivar Eirikur Lindenskoy m. a. í Sjónarmiðnum í dag: Gamalt er, at »eingin veit á morgni at siga, hvar hann á kvøldi gistir«, og hesi orð hava vit ungu nú fingið at sanna. Vit eru vaksin upp í >vælferðar- samfelagnum<, sum eldra ættarliðið hevur bygt upp seinasta mansaldurin. Hetta gav okkum góðar vónir. Fleiri okkara hava nomið útbúgving og sett búgv. Hetta skuldi so alt bert verið at fegnast um, men soleiðis er tíverri ikki. Allar okkara fram- tíðarætlanir eru tiknar út frá skeivum fortreytum - vit hava ikki vitað, hvussu illa tað hevur verið stýrt í hesum landi! Vit mugu nú noyðast við at síggja hetta »vælferdarsamfelag« verda tægad sundur av júst somu fólkum, sum hava notið gott av tí. Okkum verður sagt, at hesum verða vit at taka til takkar við, tí vit hava »brukt« ov nógv - vit hava >oyðslað<!!?? Politikkarar hava ikki lurtað Tað verður nú nógv tosað um skuld - um hvør, ið hevur skuldina av krepp- uni. Summi vilja vera við, at tað er minkandi råvøru- grundarlagið, ið er orsøk- in. Nakað er um tað, men tó má eisini nevnast, at HØVUDSVINNINGUR: fiskifrødingar Otalligar ferdir hava heitt å pol- itikkaramar um at minka trýstið á fiskastovnarnar. Men hetta hevur verið sum at sletta vatn á gás - skeggið hevur verið ov nær høkuni, tí politikkarar hava tikið síni persónligu viðurskifti fram um for- nuftið (fiskivinnunevnd løgtingsins hevur verið »befongd« av reiðarum!). Summi siga, at vidurskift- ini úti í heimi eru orsøkin, meðan onnur snøgt sagt halda, at politikkararnir hava ikki verið nóg dugn- aligir! Eingin av hesum fer skeivur. Umdømid politikkaranna er skramblað í botn. - Poli- tikkurin er drigin niður á eitt sera lágt stødi. Hug- stoytt - tí tað skapar and- stygd móti politikki. »Politikurin« í sær sjálv- um er ikki orsøkin til hetta, men ódugnaligir politikkarar. Líkamikið hvør ið syndarin er, so er púra greitt, hvør taparin er: Hann er Føroya ung- dómur! Vit ungu arva eitt skuldarbundið og misrøkt samfelag frá eldra ættar- liðnum. | Mugu fylkjast um | politikkin Vit kunnu so harmast um, at »politikkur« ikki er høgt í netum manna millum. Vanliga fatanin í dag er, at tekst tú við politikk, so ert tú korrupt- ur, falskur ella óálítandi. Hugsjónir og idealisma eru sum kåval6ur. Hetta er stórt spell og sera harmuligt, tí tað er ongan- tíð so neyðugt, sum júst í dag, at fólk fylkjast í pol- itiskum felgum, politisk- um ungmannafeløgum og fakfeløgum. Tad eigur at vera soleiðis at fólkaræð- ið í hesum landi fungerar. Tað er nú so ómetaliga lætt at skelda og banna yvir ódugnaligar politikkarar. Men tað skerst ikki burt, at vit hava sjálv valt teir! Tí eiga vit at taka í egnan barm og spyrja - hvat kunnu vit gera? Svarið er eyðsætt: - Vit mugu sjálv taka aktivari lut í pol- ikki! Hetta kann gerast á nógvar hættir. Eitt er beinleiðis at fara inn í politisku felggini, pol- itisku ungmannafeløgini ella fakfeløgini. Annað er at taka størri lut i almenna kjakinum - og at vísa ti stórri áhuga. Jú meiri fólkið veit, er áhugað, og tekur lut, jú verri er hjá politikkarum at manipu- HØVUDSVINNINGUR: Hent, litid og lætt v/ sjålv- stillandi focus og ødrum hentleikum frå Tlf 19820 Postsmoga 1058 FR-110 Tórshavn | lera við fólki. Tá verður demokratiið nærmari - og breiðari. Fidusmakarar eisini skuldina Men at geva politikkar- unum alla skuldina er kortini ikki heilt rætt. Teir hava so sanniliga ikki gjørt arbeiði sítt til lítar, men onnur hava útnyttað hesa støduna í grovan stíl. Peningur floymdi inn í landið - útvegaður av ymsum fidusmakarum - sum bankarnir noyddu og lokkaðu fólk at nýta. Aftur at hesum koma so allir sakfgrararnir, grann- skoðararnir og aðrir kraddarar, ið hava pyntað seg við heitum, sum >ráð- gevarar«, >vegleiðarar< 0. a. Felags fyri hesa »veg- leiding« og »rådgeving« hevur tó oftast verið, at tú skalt kráma sum mest av peningi ul tín sjålvs - heildina og samfelagið hava teir lagt sektin á! >Stórheitsvanvitið< gjørt um seg Samfelagið hevur verið merkt av sokallaðum >stórheitsvanviti<. Øll hava vit helst brúkt ov mikið. Men - so mugu vit eisini sláa fast, at nógvir av okkara fremstu og »dugnaligastu« vinnulivs- og handilsmonnum hava verid fullkomuliga ørir i høvdinum. Hyggið bert eftir bygnadinum í før- oyska vinnulívinum! (flakavirkini undantikin - mong teirra eru poliuskar kastibløkur!) Hevur ein maður funnið fram til okkurt skilagott virki, so skulu aðrir partú gera tað sama. Soleiðis kundu vit nevnt fleiri virki, men tað lata vit liggja. Á sama hátt hevur verið við ymsum handils- fyritøkum. Málið hevur verið at hava eitt nú størstu og finastu møbla- sølu í rikinum o. s. fr. Tað eru ikki dugnaligir hand- ilsmenn, ið gera slíkt!!! ro Aftur skulu tey lægstløntu gjalda Øll eru vit greid um, hvussu illa stendur ul og at >ótraditionell< tók skulu takast. Men tað skerst ikki burt, at vit eru mong, ið eru bæði hørm og skuffad av politikki- num hjå sitandi lands- styri. Vit høvdu ikki væntad, at løgmadur so brådliga kúvendi i lønar- spurninginum, og at hann fór at vera tann, ið rak fólk út í arbeiðsloysi. Serliga ikki tá vit hugsa um lovorð hansara til seinasta løgtngsval: Ar- beiði til allar hendur! Vit KREVJA meira av einum javnadarløgmanni: Tað er ikki rætt, at alt tað sosiala trygdarnetid skal knæsast, uttan at nakað verður gjørt fyri at hjálpa teimum, ið missa hús og heim. Vit høvdu vónað, at >ótraditionell< tiltøk fyri einaferð skyld skuldu Eirikur Lindenskov: Vit ungu arva eitt skuldarbundið og misrøkt samfelag frá eldra ættarliðnum. náða tey lågløntu, tí tiltók, ið taka frá teimum lægstløntu, mugu metast sum »traditionell« tiltøk - ikki »Øtraditionell«!!! Samfelagið er ikki nakað, ið vit eiga. - Tað læna vit frá okkara eftir- komarum!!! Eldra ættarliðið hevur lænt samfelagið frá okkum ungu, men illa eru tey farin um tað. Tey fingu eitt rímuliga væl skipað samfelag, sum ikki stóð í skuld. Tað, ið tey lata frá sær aftur, er eitt punkterað og sundur- rivið vælferðarsamfelag - druknað í skuld - eitt trotabúgv! Døpur eru útlit okkara ungu. Eirikur Lindenskov