leygardagur 7. november 1992síða 15

Nr. 213 —7. november 1992 Fyri 9. ferð: tíðindablaðið Førova Symfoniorkestur Í Norðurlandahúsinum Føroya Symfoniorkestur hevur tann 8. november klokkan 16 sína 19. konsert garð verður solistur. Hetta er 9. árið, síðani FSO fór undir sítt konsertvirksemi, og er orkestrið javngamalt við Norðurlandahúsið, har tað — umframt konsertir um oyggj- amar — hevur hildið allar sínar konsertir. Lætt er ikki at halda lív í ein- um sovorðnum tiltaki her á landi, tí hóast vit kunnu gleðast um at eitt ótrúliga stórt tón- leikavirksemi fer fram í land- inum, so eru tað ikki so nógv, sum dyrka tey instrumentini, sum krevjast í einum tílíkum orkestri, og eisini er hetta slag- ið av tónleiki ofta so krevjandi, at leingi er at koma á eitt stødi, at tú kanst vera við Men tað tykist tíbetur sum gróður er í, tí á hesi konsertini eru fleiri ung andlit, bæði mill- um strúkarar og blásarar, og dugnalig eru hesi ungu fólkini, so tað er vón um, at tiltakinum FSO verður lív lagað. Á skránni eru hesu ferð kend verk frá wienerklassisku tíðini og spennandi verk úr okkara øld. Skråln. L. van Beethoven: Egmont-Ouverturan Konsertin byrjar, sum ikki 6 vanligt er, vid eini ouverturu (navnið merkir jú »at lata upp« ella >byrja< — og hesa ferð tann stórsligna Egmont-Ouvertur - HØVUDSVINNINGUR: an av Beethoven, skrivað í 1810 til syrgileikin um Goethe við sama heiti. Syrgileikurin snýr seg um frælsisstríð há- lendinga móti sponsku kúgan- ini. Egmont er hetjan, sum skal leiða fólk sítt móti frælsinum, men við svikabrøgdum fáa spaniólar hendur á hann; hann verður tveittur í fangahús og missir seinni lív undir bødla øks. Beethoven lýsir ikki út í æsir gongdina í syrgileikinum, men málar heldur við stórum strokum, hvussu fólkið líður (tann tungi, seinføri inngang urin) og stríðið móti kúganini (tann óróliga og sprækna alle groin). Hesin høvudsparturin Ferð fyri foreldur/tvey vaksin — vid tveimum hernum 0g uppihaldi i Paris i å dagar Norðurlandahúsinum. Ernst Dals- av ouverturuni endar harðliga og orrustukendur; eitt følid lag frá træblásarunum verður flutt yvir i strúkaramar og broytist til ein sigursljóm, sum ivaleyst ímyndar dýrdmæt i deyðanum og samstundis sipar til, hvussu hálendarar at enda ríva av sær kúgvandi ok spani- óla netju- Samuel Barber: Adagio fyri strúkarar Næsta verkið á Adagio fyri skránni er strukarar av Samuel Barber, føddur 1910. Hetta er eitt stutt verk í bert einum satsi, seinført, í amerikumanninum neo-romantiskum umframt atgongu- merki til stásiliga ævintýrríkið » EUS ISNEØ UAB TUD GULD Ferdast verdur ÆRE, sjålvsagt vid Í SMYRIL LINE kent, er har strukaramir fáa høvi at syna sinar dynamisku klang Charles Griffes: Poem for strings and flute Solistur: Ernst Dalsgarð Ein av okkara Ungu, gávur íku , Ernst Dalsgarð, sum fyri tveimum árum síðani, sum tann fyrst føroyingurin tók prógv frå solistklassanum á 1 tonierkarum Kongaliga Musikkonserva torninum i Keypmannahavn i floytuspæli, verdur solistur i hesum krevjandi stykkinum fyri floytu og orkestur. Griffes er eisini amerikumadur og livdi frå 1884 ul 1920, og hans- ara Poem (yrking) fyri floytu og orkestu eitt av bestu og VEIK Franz Schubert: Quvertura, millummakts- og balletttónleikur til »Rosamunde« og kálar væntan semnløra byrjan, kemur oboin og seinni strúkararnir við ein um kenslubornum ljómføgrum lag, sum broytist til ein spelkn- an allegrosats koma trý kát løg, ið eini hetta Síðani hvert aftan á annað, og v brillantari coda endar sorgleysa stykkið Millumakts- og balletttón leikurin er einfaldur og ljóm lagur afturå og njóta løtuna. Væl- komin til konsertina sunnudag - in, sum verður stjórnað av Martini Mouritsen. Her er bert at seta seg