hósdagur 12. november 1992síða 11

Tíðindablaðið CS | Nr. 216 — 12. NOVEMBER 1992 Síða 11 Størsta avbjóðingin nú og framyvir hjá Havnar Kommunu: Arbeiði fyri løn heldur enn løn fyri einki at gera Tórshavnar Kommuna eigur skjótast gjórligt at standa tilbúgvin at taka ímóti avbjóðingunum í broyttu forsorgarlógini og gera fulla nyttu av tilboði landsstýrisins, at fáa fólk í arbeiði, heldur enn at fólk fáa løn fyri einki at býráðslimur Skýggini hanga døpur yvir okkum, og fyri mong tykist framtíðin vónleys, men kortini eiga vit ikki at missa mótið. Væl at merkja, um vit trúgva upp á eina framtíð í Føroyum. Eina framtíð, sum vit sjålvi verða før fyri at seta út í kortið, heldur enn at bíða eftir, at aðrir koma at gera tað fyri okkum. Men so skulu vit eisini skunda okkum. Havnar Kommuna kann gera sítt til eina positiva kúvending, og sum hin størsta í landinum, eigur hon eisini at gera tað. Eg nam í grein herfyri vid figgjarligu støduna og útlitini. Arbeidsloysid er alsamt vaksandi, og koma enn fleiri uppsagnir av almennum starvsfólkum kann roknast við, at tað fer at raka Havnina meinast. Skattainntgkan minkar Skattur og skuld 450000 400000 350000 1987 gera, heldur munandi skjótari enn láni- skuldin í besta føri ger. Lata vit standa til, og halda fram á somu fíggjarligu kós sum higartil, økja vit bert um munin millum inntøku og skuld skeiva vegin, og tå kann ein og hvør gera sær greitt, at her verður galin endi. Miðvísur figgjarpolitikkur I sundurgreinada rokn- skapinum hjá Tórshavnar Kommunu fyri 1991 vísir grannskoðaravirkið hjá Paula Ellefsen millum annað á, at nettoskuldin veksur samstundis sum skattainntøkan minkar, og lagt verður aftrat: Skal hendan gongdin steðgast er neyðugt at viðgerða allan fígjarpolitikkin hjá kommununi. Úrslitið má 1988 1989 Skattinnt. Tórfinn Smith, verða ein greiður málset- ningur fyri á hvørjum stødi rakstrar- og iløguaktivitet- urin er forsvarligur í mun til eitt givið inntøkugrund- arlag. Tað, sum hevur mest at tíða í hesi grannskoðara- viðmerking er eftir mínum tykki, at lýst verður eftir einum greiðum málset- ningi fyri figgjarpolitikkin. Tvinnar leiðir Tey dapurskygdu siga, at valið stendur millum pest og kolera. Tey, ið hugsa soleiðis eiga at halda seg langt burtur frá gllum politiskum valdi, tí frá teimum fáa vit helst bæði pest og kolera. Hugsa vit um hverja stóðu Havnin er í í dag, eru tvinnar búskaparleiðir at ganga. Nettoskuld | 1990 1991 Skattainntøkan og nettoskuldin í árunum frá 1987 til 1991. Strikumyndin vísir, hvussu inntøkan minkar og skuldin veksur Í Býráðsvalið i Havn '92 Tórfinn Smith, byrådslimur: Havnar Kommuna eigur at fara sera aktivt til verka vinnuliga eftir miðvísari ætlan. Hetta er treytin fyri framhaldandi menning í kommununi. Onnur er, at alt virksemi verður sett á lægsta bluss,- bæði alment, kommunalt og privat. Vit fara at upp- liva hópuppsagnir, arbeiðs- loysisskipanin verður sprongd, eins og øll sosiala skipanin annars. Tá er bert at vóna, at so mikið mong flyta av landinum, at eitt sindur verður í part til tey, sum eftir eru. Hesi koma neyvan aftur, og føroyska samfelagið verður neyvan fórt fyri at menna seg aftur. Hesa leiðina velja vit Aktivan búskaparpolitikk Hin leiðin er at seta alt virksemi, sum íkki er produktivt og ikki serliga arbeiðsskapandi á allar lægsta bluss, og fara sera aktivt til verka vinnuliga eftir miðvísari ætlan. Til tess verður sett á stovn vinnulívs- og menn- ingardeild innan Tórshavn- ar Kommunu, sum í neyv- um samstarvi við verandi vinnuliv, vinnufeløg og útbúgvingarstovnar kann kanna nýggjar vinnu- og marknadarmøguleikar, og seta í gongd arbeiðsskap- andi og produktiv tiltók. Tað er sera umráðandi, at allir relevantir partar samstarva, so mest og best fæst burturúr. Samstarv Tað kann møguliga tykjast lætt at siga, at seta eitt- hvørt produktivt í gongd tá ein ikki sigur hvat tað skal vera. Her er at viðmerkja, at neyvan situr nakar við nakrari patentloysn, men fleiri ymisk hugskot koma fram millum ár og dag, men tað tykist, sum tey flestu bert fána burtur aftur. Kanska ti eingin samskipan er at lofta teim- um, og fullføra verkið. Millum annað hava fleiri víst á møguleikarnar vid at fiska og tilvirka fyrr 6- kendum fiskasløg. Yva- leyst liggja eisini møgu- leikar í hálvfabrikata av ymiskum slag. Við øðrum orðum. Mong ganga við ymiskum hug- skotum, men hver í sínum lagi hevur ikki møguleika at fullføra verkið. Just tað eigur at verða gjørt í bestu samvinnu millum allar partar, har kommunan eisini eigur sín natúrliga leiklut. Figging fæst I dag verða tiggjutals milliónir latnar út um mánaðin ul fólk fyri einki at gera. Og hetta til fólk, sum heldur enn fegin vildu arbeitt fyri hvørja krónu tey fáa í hondina. Eitt og hvert mansbarn hevur krav uppá at kenna seg sum ein neyðugan lið í samfelagnum, og somu- leiðis krav uppá at eitt arbeiði ul gangs fyri ein sjálvan og samfelagið sum heild. Ti er verandi skipan 6- moralsk og demoraliser- andi. Ikki fólkini,- men skipanin! Var ikki betur, um hesi fólk fingu eitthvert meiningsfylt arbeidsulbod. Bæði fyri teirra egnu skyld og ikki minni ul tess at vera við at skapa nakað, og harvið fáa samfelagið aftur upp á rættkjøl. Landsstýrið hevur boðað frá, at ein nýggj forsorg- arlóg er í nánd, sum kann bjóða fólki eitt arbeiðs- tilboð heldur enn pengar fyri einki at gera. Lands- stýrið hevur eisini boðað frá, at ætlanin er at lata kommunurnar umsita ein stóran part av hesum nýggja tilboði. Hvor sigur, at arbeiðsloysisskipanin ikki eisini kann vera við? Haraftrat eru avseuar fimm milliónir á løgtings- fíggjarlógini fyri 1993 ul "Tiltøk fyri ung”. Hetta er sum ein roynd at fáa ung arbeiðsleys í arbeiði. Havnar Kommuna hevur roynt seg við onkrari líullætnari skipan, sum hevur verið sera væl móttikin. Sum skilst ætlar landsstýrið at lata komm- ununum nakað av hesum pengum at umsita ul tilik endamál. Og tað er júst her, at Havnar Kommuna, sum hin størsta í landinum, kann og eigur at ganga á odda, til gangs fyri egnu borgararnar og sum fyri- mynd fyri aðrar komm- unur. Hetta eigur komandi býráð at taka á seg sum hina størstu avbjóðingina nú og framyvir. Hesir tankar eru ikki ser- føroyskir. Teir eru royndir aðrastaðni,- við góðum úrslitum. Og ber tað til hjá øðrum, má tað eisini bera til hjá okkum. Vit mugu sleppa gamlari vanahugsan, og politisk halgineyt mugu slaktast, og ongantíð betur, um eitt samlað býráð kann átaka sær at standa fyri hesi avbjóðing. Tórfinn Smith