Sosialurinarkiv
Sosialurin 1992-11-14, síða 5
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 14. november 1992síða 5

‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Tærs — || Tr Ét - Hvussu enn skal sparast, so fara vit hvørki i Vågarnar ella til Sands, siga tær bådar Simona Dalberg og Jensina F ryda Mikk- elsen, sum báðar eru fegnar um at búgva á røktardeildini á Lands- sjúkrahúsinum Simona Dalberg og Jensina Fryda Mikkelsen sita vanlig hondunum. Nú standa jólini fyri (Mynd: Kalmar) Røktardeildin á Lands- sjúkrahúsinum er heim hjá tiggju eldri fólkum. Teirra millum eru Simona Dalberg og Jensina Fryda Mikkel- sen. Simona og Jensina hava nógv til felags. Tær komu inn á deildin at búgva næst- an í senn fyri stívliga einum ári síðan, báðar eru líka andsfriskar, og báðar lamnar. Og so hava tær tað aftrat til felags, at tær eru bangnar fyri at verða fluttar út av røktardeildini. Kvinnan, sum politiid i Havn eftirlýsti hós- kvøldid, er komin aft- uri aftur í øllum góð- um. Tá hon varð eftirlyst, hevði eingin sæð hana síðan mánanáttina. Beint sum eftirlýs- ingin hevði verið í út- varpinum, kom kvinn- an afturíaftur. randi 1 ——— - Tit kunnu ætla, at vit vórðu illa við, tá vit hoyrdu í tíðindunum, at ætlanin er at flyta okkum aðrastaðni. Tað varð sagt, at vit skulu flytast hagar, vit eru ættað. men tað vilja vit ikki. Vit viljaikki fara hiðani, eru tær samdar um. Simona Dalberg er ættað av Sandi. Har búði hon, fyrst í roynargarðinum í Trødum, til maðurin doyði, og síðan helt hon hús hjá presui í áravís. men fyri nógvum árum síðan noyddist hon at unan hevði einki at bjóða emi eldri konu, sum ikki kláraði seg sjálva. Út at fjakka Hon hevur upplivad tað syrgiliga, sum fleiri onnur gomul í Føroyum hava roynt, at skula fjakka runt í landinum, ul rúm umsidir varð fyri henni á røkt- ardeildini á Landssjúkra- húsinum. - Núsigatey,atvit,sumeru av Sandoynni, skulu flytast aftur í Sandoynna, tá røkt- arheimið har letur upp. Men taðnoku eg, ti hvat skal eg á Sandi? Eg arbeiddi har fyri meg, men fekk ljóta viðferð frá kommuni. Eingi skyld- fólk havi eg heldur eftir á Sandi, so eg nokti bart út at fara suður, sigur Simona. Jensina er ættað av Langasandi. Hon hevur eisini sanniliga tænt fyri sítt breyð. Noyddust til Danmarkar Til 1955 búði hon og mað- urin við fimm smádreingj- um í Havnini. Men so fekk maðurin tuberklar, sum øll ræddust, og eingin tordi hava hann í arbeiði av ótta fyri smittu. Ringar tíðir vóru eisini tá. Hann vildi ikki ganga fyri einki, og tey avgjørdu at flyta ul Dan- markar, har tey fingu ein son aftrat. Heilsan hjå manni Jensinu var ikki g60, so hon noydd- ist eisini út at arbeiða fyri at klára húsið við seks børn- um. 1 nógv ár arbeiddi hon á eini seymistovu og síðan var hon heimahjálp í fleiri ár. Nøkur ár eftir, at maðurin var deyður, flutti hon í 1978 attur ul Føroya, ti hon vildi ikki búgva einsamøll í íbúðini niðri, og hon vildi fegin aftur til Føroya. Hon bygdi sær hús á Langasandi og búði har, til heilsan fór at bila, og hon ikki kundi vera einsamgll. Í fjør slapp hon inn á røktardeildina. Ikki í Vågarnar - Tað varð sagt nú, at vit úr Norðurstreymoy skulu flyt- ast á ellisheimið í Vágum. Tað vil eg ikki. tí eg kenni a um dagin í uppihaldsstovuni, har tey, sum orka hava okkurt í ikki eitt menniskja í Vágum. Her í Havn havi eg góð skyldfólk. Ein sonur býr í Føroyum, í Vági. Skal eg í Vágarnar kann hann ongan- tíð vitjameg. Eg vil búgva á Streymoyni, sigur Jensina. - Tað var ræðuligt fyri okkum at hoyra um hasar ætlanirnar. Vit vilja bara vera her. Her er eisini so deiligt at vera, tey eru góð við okkum, vit fáa góðan mat og rein klæðir og alla ta hjálp, okkum tørvar, siga Simona og Jensina. - Um heimið á Sandi letur upp ella ikki, ger mær tað sama. Eg seti ikki mín fót aftur á Sandoynna, og í Vágarnar fari eg heldur ikki. Mini børn búgva í Havn, so sjálvsagt vil eg vera í Havnini, sigur Sim- ona. Tærerusamdarum,attað - allar besta hevði verið, um tær kundu verið heima hjá sær sjálvari. Men hvørgin kann ganga, so lamnar eru tær, og teimum nýtist eisini hjálp ul tað mesta. Ti er neyðugt at vera á okrum røktarheimi, og tær halda røktardeildina vera eitt gott heim. randi Tíðindablaðið ET Nr. 218 — 14. NOVEMBER 1992 Síða5 kortanei 'Kravgonga við fundi Mótmælisgongan hjá fak- feløgunum verður í Havn mánadagin vikuni, at fíggjarlógaruppskotið fór at verða lagt fram týsdagin, men í gjár frættist, ay uppskouð kemur á ungborð mánadagin. Hesum mugu fakfeløgini laga seg eftir, og mót- mælisgonga teirra er tí framskundað til mánadagin Nær á degnum hon verður, var ikki greitt í gjár. Feløgini ætla at skipa gongunaeins og seinast. Tey metast í Gundadali, har ein røda verður hildin. Síðan fer gongan oman gjøgnum býin eftir Hoy dalsveg- num og Tórsgetu oman í Vågsbotn, síðan í Tinganes og niðan aftur til únghúsið. Vid tinghúsið verður fundur við uimum ráðum. felagssangi og tónleiki. Fakfeløgini ætla at handa løgtinginum og lands- styrinum eitt mótmælisskriv, sum greiðir frá mis- nøgdini við, at pilkað verður vid samráðingarrættin hjá feløgunum, at frítíðin og fritidarlønin verða sckrar, tær øktu byrðarnar við veranandi livilikind- um. Feløgini mæla politikarunum til at hugsa av nýggjum fyri at útvega fólkinum nakað at liva av. Í allan fara feløgini at fyrireika kravgonguna, og tey vóna at síggja nógv fólk í hølunum hjá Føroya Arbeiðarafelag til at gera arbeiðið. Tað ljóðaði fyrr í randi SAFARI - teir appelsingulu pakkarnir Njótið ein rættiligan temunn — og studlid fátæku bóndunum í Tanzania Í heilsolu: SAMHUGI - Tlf. 10572 Undirbygd tidindi Sosialurin