leygardagur 14. november 1992síða 5
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Tærs
— || Tr
Ét
- Hvussu enn skal sparast, so fara vit hvørki i Vågarnar ella til
Sands, siga tær bådar Simona Dalberg og Jensina F ryda Mikk-
elsen, sum báðar eru fegnar um at búgva á røktardeildini á Lands-
sjúkrahúsinum
Simona Dalberg og Jensina Fryda Mikkelsen sita vanlig
hondunum. Nú standa jólini fyri (Mynd: Kalmar)
Røktardeildin á Lands-
sjúkrahúsinum er heim hjá
tiggju eldri fólkum. Teirra
millum eru Simona Dalberg
og Jensina Fryda Mikkel-
sen.
Simona og Jensina hava
nógv til felags. Tær komu
inn á deildin at búgva næst-
an í senn fyri stívliga einum
ári síðan, báðar eru líka
andsfriskar, og báðar
lamnar. Og so hava tær tað
aftrat til felags, at tær eru
bangnar fyri at verða fluttar
út av røktardeildini.
Kvinnan, sum politiid i
Havn eftirlýsti hós-
kvøldid, er komin aft-
uri aftur í øllum góð-
um.
Tá hon varð eftirlyst,
hevði eingin sæð hana
síðan mánanáttina.
Beint sum eftirlýs-
ingin hevði verið í út-
varpinum, kom kvinn-
an afturíaftur.
randi
1 ———
- Tit kunnu ætla, at vit
vórðu illa við, tá vit hoyrdu í
tíðindunum, at ætlanin er at
flyta okkum aðrastaðni.
Tað varð sagt, at vit skulu
flytast hagar, vit eru ættað.
men tað vilja vit ikki. Vit
viljaikki fara hiðani, eru tær
samdar um.
Simona Dalberg er ættað
av Sandi. Har búði hon, fyrst
í roynargarðinum í Trødum,
til maðurin doyði, og síðan
helt hon hús hjá presui í
áravís. men fyri nógvum
árum síðan noyddist hon at
unan hevði einki at bjóða
emi eldri konu, sum ikki
kláraði seg sjálva.
Út at fjakka
Hon hevur upplivad tað
syrgiliga, sum fleiri onnur
gomul í Føroyum hava
roynt, at skula fjakka runt í
landinum, ul rúm umsidir
varð fyri henni á røkt-
ardeildini á Landssjúkra-
húsinum.
- Núsigatey,atvit,sumeru
av Sandoynni, skulu flytast
aftur í Sandoynna, tá røkt-
arheimið har letur upp. Men
taðnoku eg, ti hvat skal eg á
Sandi? Eg arbeiddi har fyri
meg, men fekk ljóta viðferð
frá kommuni. Eingi skyld-
fólk havi eg heldur eftir á
Sandi, so eg nokti bart út at
fara suður, sigur Simona.
Jensina er ættað av
Langasandi. Hon hevur
eisini sanniliga tænt fyri sítt
breyð.
Noyddust
til Danmarkar
Til 1955 búði hon og mað-
urin við fimm smádreingj-
um í Havnini. Men so fekk
maðurin tuberklar, sum øll
ræddust, og eingin tordi
hava hann í arbeiði av ótta
fyri smittu. Ringar tíðir vóru
eisini tá. Hann vildi ikki
ganga fyri einki, og tey
avgjørdu at flyta ul Dan-
markar, har tey fingu ein
son aftrat.
Heilsan hjå manni Jensinu
var ikki g60, so hon noydd-
ist eisini út at arbeiða fyri at
klára húsið við seks børn-
um. 1 nógv ár arbeiddi hon á
eini seymistovu og síðan var
hon heimahjálp í fleiri ár.
Nøkur ár eftir, at maðurin
var deyður, flutti hon í 1978
attur ul Føroya, ti hon vildi
ikki búgva einsamøll í
íbúðini niðri, og hon vildi
fegin aftur til Føroya. Hon
bygdi sær hús á Langasandi
og búði har, til heilsan fór at
bila, og hon ikki kundi vera
einsamgll. Í fjør slapp hon
inn á røktardeildina.
Ikki í Vågarnar
- Tað varð sagt nú, at vit úr
Norðurstreymoy skulu flyt-
ast á ellisheimið í Vágum.
Tað vil eg ikki. tí eg kenni
a um dagin í uppihaldsstovuni, har tey, sum orka hava okkurt í
ikki eitt menniskja í Vágum.
Her í Havn havi eg góð
skyldfólk. Ein sonur býr í
Føroyum, í Vági. Skal eg í
Vágarnar kann hann ongan-
tíð vitjameg. Eg vil búgva á
Streymoyni, sigur Jensina.
- Tað var ræðuligt fyri
okkum at hoyra um hasar
ætlanirnar. Vit vilja bara
vera her. Her er eisini so
deiligt at vera, tey eru góð
við okkum, vit fáa góðan
mat og rein klæðir og alla ta
hjálp, okkum tørvar, siga
Simona og Jensina.
- Um heimið á Sandi letur
upp ella ikki, ger mær tað
sama. Eg seti ikki mín fót
aftur á Sandoynna, og í
Vágarnar fari eg heldur
ikki. Mini børn búgva í
Havn, so sjálvsagt vil eg
vera í Havnini, sigur Sim-
ona.
Tærerusamdarum,attað -
allar besta hevði verið, um
tær kundu verið heima hjá
sær sjálvari. Men hvørgin
kann ganga, so lamnar eru
tær, og teimum nýtist eisini
hjálp ul tað mesta. Ti er
neyðugt at vera á okrum
røktarheimi, og tær halda
røktardeildina vera eitt gott
heim.
randi
Tíðindablaðið ET Nr. 218 — 14. NOVEMBER 1992 Síða5
kortanei 'Kravgonga
við fundi
Mótmælisgongan hjá fak-
feløgunum verður í Havn
mánadagin
vikuni, at fíggjarlógaruppskotið fór
at verða lagt fram týsdagin, men í gjár frættist, ay
uppskouð kemur á ungborð mánadagin.
Hesum mugu fakfeløgini laga seg eftir, og mót-
mælisgonga teirra er tí framskundað til mánadagin
Nær á degnum hon verður, var ikki greitt í gjár.
Feløgini ætla at skipa gongunaeins og seinast. Tey
metast í Gundadali, har ein røda verður hildin. Síðan
fer gongan oman gjøgnum býin eftir Hoy dalsveg-
num og Tórsgetu oman í Vågsbotn, síðan í Tinganes
og niðan aftur til únghúsið.
Vid tinghúsið verður fundur við uimum ráðum.
felagssangi og tónleiki.
Fakfeløgini ætla at handa løgtinginum og lands-
styrinum eitt mótmælisskriv, sum greiðir frá mis-
nøgdini við, at pilkað verður vid samráðingarrættin
hjá feløgunum, at frítíðin og fritidarlønin verða
sckrar, tær øktu byrðarnar við veranandi livilikind-
um. Feløgini mæla politikarunum til at hugsa av
nýggjum fyri at útvega fólkinum nakað at liva av.
Í allan fara feløgini at fyrireika kravgonguna, og
tey vóna at síggja nógv fólk í hølunum hjá Føroya
Arbeiðarafelag til at gera arbeiðið.
Tað ljóðaði fyrr í
randi
SAFARI
- teir appelsingulu pakkarnir
Njótið ein
rættiligan temunn
— og studlid fátæku bóndunum í
Tanzania
Í heilsolu: SAMHUGI - Tlf. 10572
Undirbygd tidindi
Sosialurin