hósdagur 17. desember 1992síða 12

Síða 12 Nr. 241 — 17. DESEMBER 1992 Tíðindablaðið 377} Fóroyskur ST- hermaður í Serbia: Rambo-menn sleppa Ikki upp I Dart * X - Endamálið er at skapa frið foo; "NNE . Vit eru uttanveltaðir og tí hava vit ikki bruk fyri monnum, sum halda hetta miskunnarleysa kriggid vera spennandi og romantiskt sum í filmum, sigur Jónsvein Olsen úr Sørvågi Jólagestirnir koma heim úr øllum herdashornum, men neyvan eru teir nógvir í tali, sum koma heim av her- mótinum, sum 22 ára gamli Jónsvein Olsen úr Sørvågi Hann er hermaður i Virka fyri friði T r | er Y På Jónsvein Olsen sigur, at tað var ógvuliga teir komu til fyrrverandi Jugoslavia til junica á markinum millum Kroatia og Serbia, har norð- uri í landinum. - Okkara uppgåva er júst at fáa báðar partar at binda frið. Vit eru hermenn, hóast vit arbeiða fyri friði. Hví valdi tú at fara til YFrverandi Jugoslavia, tå - Vit vóru nakrir vin- menn, sum vóru lidnir vid hertænastuna. Ovastin hjå okkum valdi nakrar okkara sjålvbodna ST Tå hinir fóru ut at fara í hertænastu. valdi eg at fara eisini Ikki nøkur latt up vanir eru ikki hevdi viljað uppgávuna fyri Hetta er ikki nøkur spennandi uppgåva og talan er als ikki um romantik av nøkrum slag, men ein avbjóðing, sum gevur góðar royndir. - Fyri okkum er tað ein góð tænasta, sum bert tænir einum endamåli, og tað er at torða fyri kríggi. - Fyribils havi eg sáttmála ul februar, men eg fari at leingja hann fram til august mánaða 1993. Friðarligt har ST herlið eru - Sjálvandi eru eisini skak- andi hendingar at minnast aftur á, men soleiðis er tá folkasløg kriggjast. Hetta hevdi eg heldur ikki tingid innlit í, um eg ikki fór til Kroatia í mínum grind- um - Núer friðarligt í teimum økjum kring landið, har fleiri túsund ST hermenn virka, men kortini leikar hart á. Kríggið flytir hagar eingi ST herlið eru. ST herlidini eru býtt upp í øki, og Jónsvein er í øki nordur, saman vid polakk- um, dønum og nigerianum - eini 900 mans tilsamans. Uppgávan hjá Jónsveini Olsen er at virka sum bilfør- ari fyri yvirmenn í ST heri- 6 Dagliga arbeiðið hjá Jónsveini Olsen er at fóra henda bilin, tá yvirmenn í ST herdeild hanara fara at tingast við kroatar ødrumegin og serbar hinumegin, í royndini at fáa teir at gevast við bardøgunum Býurin Kostajunica hevur verið fyri ógvusligum álopum, áðrenn ST herdeilin kom hagar. Kroatar eru trokaðir út, og serbar umvæ tilfar frá teimum kroatum, sum ikki sleppa heimaftur num, sum tingast við kro- atar ødrumegin og serbar hinumegin. Kroatartrokaðir úr býnum Í Kostajunica búðu áður eini 5000 fólk, bæði kroatar og serbarar. Nú hava serbar hersett økid, og troðkað hin- ar út. Teir ætla at gerast sjålvstødugur landspartur í Serbia. Jónsvein Olsen veit ikki, hvussu nógvir serbarar búgva í býnum. - Kostajunica hevur verið fyri ógvusligum álopum, og húsini eru illa farin. Har- Teir komu fram á eina gamla konu í einum kjallara, sum hevði búð einsamøll har í 10 mánaðar. Hon hevur kig og høsn og byr har enn næst liva fólk so fåtæksliga, at vit hava ilt við at skilja tað. Hvorki vatn ella el er innlagt í húsunum, sum eru ógvuliga gomul og visaslig. - I fyrstuni sóu vit ikki eitt menniskja, men ein dagin funnu vit eina gamla konu í einum kjallara. Hon hevði búð har í 10 mánaðar, og hevði ikki verið úti hesa tíð- ina. Hon hevði kúgv og høsn, og noktadi at flyggja, tá fólkið rýmdi. Hon býr har enn, sigur Jónsvein Olsen. Fólkið er ógvuliga fátækt í Kostajunica, og flestu teir- ra dyrka mais, sum høvuds- vinnu. Bót fyri at bjóða sigaret ST hermenn hava ikki loyvi at tosa við íbúgvarnar, og tí veit Jónsvein Olsen ikki nógv at siga um gerandis- dag teirra. - Av og á koma tey at tosa la nú síni hús, eitt nú við at stjala við okkum á høvudsstødin í býnum. Tey eru blíð og síggja ikki út til at líða neyð. Tað er friður í gkinum, nú viteru har, so tey kenna seg tryggari, enn áður. - Vithava loyvi at tosa við tey, men tá standa vit innan fyri píkatráðin og tey uttan- fyri. Helst vilja tey hava okkum at keypa eitthvørt, sum tey hava at selja. Tað er strangliga bannað at geva teimum mat og sigarettir, ella at keypa frá teimum. - Ein dagin kom ein ung genta og spurdi ein okkara, um hon kundi fáa eina siga- rett frá einum vinmanni mínum. Hann hugsaði ikki um tað, og bjóðaði henni. Tað sá ein yvirmaður, og tað kostaði honum 100 krónur í bót. - Tá vit komu hagar í au- b