leygardagur 19. desember 1992síða 13

Tíðindablaðið [ sostalurin | Nr. 243 — 19. DESEMBER 1992 Sida 13 Til gaman og álvara Satira á høgum stødi Óli Petersen: Skemt 92. Sosialurin, Tórshavn 1992 152 8. Á permuni er ein óður og illa farin Palleba til reiðar at kasta eina bumbu, meðan konan bendir seg framyvir, so hon ikki stendur fyri. Tað er bara tað, at tann illi mað- urin er leinkjaður til bumb- una, so hvussu víkir og vendir, rakar hon altíð hann sjálvan. Tittulin, >Skemt 92<, er fjúsið, meðan >93< stendur á bumbuni. Tað, sum hevur rokið í 92, fer at bresta í 93. Men hvørjum er bumban ætlað? Leggur tú bókina víðopna, so sæst at Palleba og konan eru í einum sirkusringi, og at áskoðar- arnir eru landsstýrið og tingmenn frá ymsum flokk- um. Fjøldin er sum heild vælhýrd og klappar fólka- liga, tí hon veit, at bumban ikki fer at raka nakran uttan fyri ringin. Einasti rættiliga illbrýnti áskoðarin er tjóð- veldisumboðið úr Norður- oyggjum, men her hevur teknarin heldur ikki roynt at pynta um útsjóndina. Perman lýsir altso stak væl kenslurnar hjá nógvum føroyingum, men hvussu stórur viljin er at senda fólk- sins umboð til himmals ella heljar man vera ivingar- samt. Kommunuval hevur júst verið, og har kom í stóran mun tað sama fólkið inn aftur. Millum áskoð- ararnar á permuni situr Jógvan við Keldu og líkist einum nývaskaðum eingli, og tað sær ikki mætari út, enn at hann aftur sleppur at pynta seg við ketuni hjá Klaksvíkar býi. Ber tað til, so ber alt til. Tekningarnar hjá Óla a Petersen eru, tá ið tær verða lisnar í samanhangi, søgan um gongdina i Føroyum tað farna árið. Ein samandråttur kann gerast vid at hyggja at fyrst og seinastu myndini. Tann fyrra visir ein væl- gøddan sakførara, har pengaskápið stendur at spreingjast, meðan fiskur verður koyrdur á sjógv utt- an fyri vindeygað. Uppi á pengaskápinum stendur eitt modell av trolaranum Skålafjall og skelvir. Ein fyriboðan um komandi rist- ingar? Á tí seinnu myndini er tað ikki bílætið sum telur, men teksturin: >— Vit klára ikki at fáa búskapin at passa til fólkatalið, so vit mugu fáa fólkatalið at passa til bú- skapin<. Ein óhugnalig nið- urstøda — serstakliga tá ið vit hugsa um, at milliónir eru á ferð um allan heim, og eingin vil vita av teimum — men kortini hevur Jógvan Sundstein fyri einari tíð síðani nevntakkurát hendan møguleikan. Trupulleikar- nir hjå føroyska samfelag- num skulu loysast vid at fólk flytur av landinum. Sami Sundstein kemur fyri í heilum og oftast sum tann stóri optimisturin. Tað er næstan líka mikið, hvussu ringar vánirnar eru fyri føroyska búskapinum, so heldur fíggjarmálaráð- harrin at tað stendur væl til. Jógvan Isaksen — ummeælir Lisnar við núverandi vitan um standin, gerast myndir- nar óhugnaligar. Verða til myndir av einum menn- iskja, sum langt aftan á at hann hevur gingið seg út av, noktar at so er. Hann minnir í so máta um Anders And, sum í teknifilmum rennur í leysari luft og ikki dettur, fyrr enn hann sansar hetta. Munurin er bara hann, at fóroyski fíggjarmálaráð- harrin er blivin hangandi í leysari luft. Evnini er annars mangan tey somu syrgiligu: Sjúkra- húsverkið, føroyski båturin, sum skal bera eina trolara- brúgv og væl tað, Palleba verður flongdur um aftur og um aftur, Heygadrangur, landsstuðul til alt ímillum himmal og jørð (bókstavi- liga), vitleysur fíggjarpoli- tikkuro.m.a. Nakað er eisini av reinum skemti, men al- oftast er eisini ein broddur her onkustaðni. Stødid á myndunum er høgt, stak høgt, men sjálv- sagteru allar ikki líka góðar. Hendingaferð er soðið í tynra lagi, men hinvegin haldi eg, at Oli Petersen ofta kann javnsetast við teir frægu í heiminum. Skal eg velja onkra mynd- ina burtur úr, so er t.d. hon um skerjingarnar á Lands- sjúkrahúsinum (s. 98), har tey eru noydd at koma við alskyns tilboðum — t.d. kist- um úr rekaviði — fyri at fáa tað at mala runt. Ein onnur er hon um skúlalæraran, ið hann frígongur og á hinari, tá ið hann hevur frí. Hana mær dámar best — haldi eg — er ólavsgkutekn- ingin. A tinghúsvgllinum berjast prestar ella peika hvør í sína ætt, meðan ting- menninir í stríputum fanga- búna verða leiddir í leinkj- um úr tinghúsinum, sum hevur Jolly Roger veittrandi ástong. Á Parnassinum sæst Heygadrangur viðeini lagg- hallari Justitia uppi í mastr- ini. Men inni í garðinum fram við Tinghúsvegum heldur vanligi føroyingurin ólavsgku við brennivíni og kærleika. Tekningin ber annars á brá stílin hjá Valdemar Dalsgaard. Við Óla Petersen hava vit fingið ein satirikara á al- tjóða stødi, og hava tískil næstan ikki søgubøkur fyri neyðini. Vit hava jú skemti- årbøkurnar! Jógvan Isaksen bókmentir Vit hava fleiri sera góðar, og bíligar, brúktar bilar avymsum merkjum laga- liga til solu. Bilarnir standa á goymsl- uni hjá P/F Ivan Jo- hannesen, Tórshavn, og kunnu sýnast har. Ynskja tygum at royna teir, kann hetta avtalast á tlf. 18903 Vit verða á staðnum leyg- ardagin tann 19. fráki. 10 til kl. 15. Ronn v/ Atla Klein Olsen Teld Postboks 205 110 Tórshavn Tlf. 18903 - 88903 Fax. 18703