leygardagur 21. november 1992síða 22

Síða 22 Nr. 223— 21. NOVEMBER 1992 k i Á Thomas Arabo - Helena Dam á Neystabø - Edmund Joer KUNNU HESI SVARA Ti? E.H. í Havn skrivar: — Hvat merkir orðið »ætt- leiða“? Eg siggi í bløðunum, at tveráfólk hava „ættleitt“ tað danska vaktarskipið »Vædderen«. Á íslendskum skal „ættleiða“ vera tað sama sum at »adoptera«. Tann danska-føroyska orða bókin frá 177 upplýsir, at eitt adoptivbarn nú skal eita eitt »tøkubarn« á føroyskum. »Adoptera« kemur úr latini, og tað merkir upp- runaliga „at velja sær« (í hesum førinum: eitt barn). Hvat skulu vit siga á foroyskum, um vit ikki vilja brúka tað latinska fremmandaordid, sum jú er vanligt manna millum? Tróndur tók sær Leiv til fosturs. Vanligt var tá í tíðini at hava fostursynir og fosturdetur. Hetta er ikki heilt tað sama sum at adoptera, men tað líkist. »Tøkubarn« (sum er tikið úr islendskum — altso eitt tekuorð) ljóðar ikki væl. >Tekubarn< fær okkum at hugsa um »tøkuhund« og »tøkutenn« og Dracula, og at >rovdjórið eigur flensandi tenn« og ikki um eitt friðsælt smílandi pinkubarn. Annars er tað so, at sagnorðið »taka« eisini verður brúkt sum eufemisma (formildandi heiti) fyri »stjala«. (Tann gitni flúgvarin Charles Lind- bergh, sum eina ferð var og ferðaðist á Tveroyri, hevði ta vanlagnu, at pengaavpressarar tóku tvey ára gamla son hansara. Henda kidnappingin ella barnatøkan fekk tann syndarliga enda, at tøku- menninir beindu fyri tøkubarninum). Hevði tekuskipið »Vædderen« tikið nakrar veiðutjóvar, so gjørdi tað minni, um tað var ætt- leitt ella hundbeitt. Tey ættleiddu tekuorðini verða ikki langlívað í okkara máli. Tey vantrív- ast. Málslig fosturtøka hevði kanska verið tað frægasta, so at hesi tekufostur sluppu undan lagnuni sum býtisbern. Vit kunnu sjálvsagt brúka »adoptera« í jurid- iskum samanhangi. Og vilja vit ikki kalla øll børn fyri »børn« rætt og slætt, so kunnu tey, sum eru komin inn í familjuna seinni enn sum nýfeðingar, kallast fosturbern. Annars vita við bæði frá Sálo- mon og Bertolt Brecht, at fosturmamman ofta er tann betra. At kalla hennara børn fyri »tøkubørn« er særandi. Tað fáa vit at vita á STÓRA POLITISKA FUNDINUM, ið verður & Í BYGDARHUSINUM Í HOSVIK! & Fundurin er almennur Spumingar kunnu setast ØLL ERU VÆLKOMIN!!! 4 Metið stundisliga Norðstreymoyar fjølment Sjålvstyristelag Til sølu Vælhildin Suzuki jeepur, årg. 87, koyrt 41.000 km, til sølu fyri 35.000 kr. Eisini ein campingvognur bíliga til sølu. Tif. 15018 klipp ut & send inn n Tvangsauktion På Dommerkontoret, C. Pløyensgøta 1, Tårshavn, afholdes Torsdag den 10. dec. 1992 kl. 10.40 tvangsauktion (AS nr. 581/91) over matr. nr. 56 q, Hvalvik, beliggende Hvalvik. Auktionen er begæret af advokat Frida Patursson, Advokatskrivstovan, 100 Torshavn, tlf. 1.1145 (j. nr. 910044) på vegne en pant- og udlægshaver. Ejendommen er et beboelseshus på »Årsins itrottarstjørna«, konufólk: 0 >Arsins ítróttarstjórna-, mannfólk: = | | en600kvm. storgrund, det bebyggede INNSENDARI: | | areal udgør 57 kvm. i 2 etager. Navn: Ejendommen kan beses efter aftale avn: — — | med ovennævnte advokat. 11} Auktionsdokumenterne ligger til genn- Gøta: A = | emsyn pá dommerkontoret. 18 Postnr. ; 1 Í Færgernes fogedret, me GUN. Í den 18.11.92 ; 1) Ole G. Olesen agt til rættis: Oddbjørg Poulsen Hin burtur- vilsti seydurin Jesus segði einaferð hesa søgu fyri at vísa at Hann elskaði okkum menn- iskju, sum syndin hevði spilt. „Ein hirði átti 100 seyðir. So fór hann at telja teir um kveldið, áðrenn hann fór at sova: 1, 2, 3, 4, 5... 96, 97, 98, 99 — Hirðin hugsaði, tað var løgi0, einans 99 seyðir, nei, eg má telja eina ferð aftrat. Og so taldi hann, men tað bleiv aftur til 99 seyðir. Ja men, hugsaði hann við sær sjálv- um, so má eg lata allar hesar vera her, og fara at leita eftir hesum eina. Hann leitaði og leitaði, og so eina- ferð, endiliga fann hann seyð sín, sum var farin langt, langt burtur. Á, sum seyðurin var glaður, tá hann kendi tær sterku hendurnar hjá hirðanum taka seg upp á herðarnar, og bera seg heim aftur. Hirðin var eisini glaður fyri at hava funnið sín burturvilsta seyð aftur<. Bið hesa bøn til Jesus: >Takk, Jesus, at Tú komst niður til jard- ar at doyggja fyri mína synd. Takk, at Tú ert mín hirði, sum ansar eftir mær<. Hjálp hirðanum at finna sín burturvilsta seyð.