hósdagur 3. desember 1992síða 7

Síða 6 Eftir Hilmar Jan Hansen ss smm Tysdagin skrivar býráðs- formaðurin í Runavík eina stóra grein í Dimmalætting, har hann fyrst og fremst við yvirsknfuni = »Runavikar kommuna: Figgjarliga væl fyri hóast minkandi inntøk- ur< roynir at geva eina ljósa mynd av støduni í landsins tndstørstu kommunu. Umframt er eisini sett við eitt stórt yvirlit yvir ymisk roknskapartøl, ið fevna um árini 1989, 1990, 1991 og fyrstu tíggju mánaðirnar av 1992. Stødan als ikki góð Tann, ið lesur hesa grein, fær lættliga ta fatan, at Nr. 231 — 3. DESEMBER 1992 kommunan er sera væl fyri figgjarliga, og millum regl- urnar kann enntá lesast, at betur stendur ul í dag, enn tað gjørdi fyri skjótt fýra ár- um síðani, tá sitandi býráð tók við åbyrgdini. Sum sagt fær lesarin ta mynd, at kommunan stend- ur væl í tí, og postulatið frá Hans Tausen Olsen endar við hesum orðum: >Tá sit- andi býráð tók við, var láni- byrðan kr. 92.280.537. Nú skeiðið er av, verður láni- byrðan kr. 83.119.420. Sit- andi býráð hevur sostatt minkað lánibyrðuna við kr. 9.161.117.« Tidindabladid Sosialurin hevur fingid atgongd til all- ar roknskapirnar hjá Runa- víkar Kommunu heilt aftur til 1983/84, og kunnu vit í PH Lánibyrðan hjá Runavíka Kommunu vaksin í stórum Tólini, býráðsformaðurin Hans Tausen Olsen legði fyri almenningin týsdagin Í Dimmalætting, eru als ikki eftirfarandi, og tey vísa als ikki ta veruligu fíggjarligu gongdina í Runavíkar Kommunu. Stødan er í veruleikanum nógu verri, enn by- rådsformadurin ger hana til. Hetta kann Tíðindablaðið Sosialurin í dag avdúka við reinum roknskapartølum, ið fevna um heili sjey ár — frá 1985 til 1991 dag avdúka, at sambært teimum tølum, har eru at finna, er figgjarliga stødan hjå Runavikar Kommunu als ikki tann, byrådsfor- madurin gevur til kennar i grein síni i Dimmalætting tysdagin. Okkara tel góðkend Hesitøl, ið her verða tikin fram, eru góðkend bæði av sjálvum grannskoðaranum hjá Runavíkar Kommunu og býráðslimunum. Men tey vísa eina heilt aðra mynd av støduni, enn Hans Tausen Olsen fær tey at gera í síni grein. Fyri tað fyrsta, so er tað als ikki rætt, tá býráðsfor- maðurin vísir á, at lánibyrð- an hjá kommununi er mink- að hetta valskeiðið við yvir SNUG bp UUO 9 milliónum krónum. Ein av høvudsorsøkunum til tað er, at ikki so gott skil er í teimum tølunum, løgd verða fram. Lánibyrðan fyri 1989 og 1990 er samsvar- andi roknskapartølini, men ikki lánibyrðan fyri 1991. Har skrivar Hans Tausen Olsen, at hon er er knappar 96 milliónir, men taðer ikki rætt. Sambært roknskap- inum fyri Runavíkar Kommunu í 1991 eru lánini hjá Runavíkar Kommunu kr. 104.472.596,88 — upp á oyra! Langt vid siduna av Vid ødrum orðum skjýtur Hans Tausen Olsen ikki minni enn 8,546 milliónir vid siduna av — sambært veruligu roknskapartølun- Hóast Hans Tausen Olsen, býráðsformaður í Runavík, i Dimmalætting sigur kommununa vera væl fyri, síga roknskapartølini nakað heilt annað Tíðindablaðið (57)";1 um. Og tá tølini samsvara so illa við veruleikan fyri 1991, er heldur eingin orsøk til at halda, at tølini fyri teir fyrstu tíggju mánaðirnar eru heilt rótt. Men tað skal ikki verða sagt her, tí roknskap- in fyri tíggju teir fyrstu mánaðimar í ár hava vit ikki. Høvudstølini siga mest Tátalan skal vera um eina eftirfarandi mynd av fíggj- arligu støduni hjá einari kommunu, gert tú tað best við at hyggja at høvudsinn- tøkuni — ið er skatturin — og hóvuðsútreiðsluni — ið er rentur og avdrøg. Hesitøl geva ta mest eftir- farandi myndina yvirhøvur, og verða tey sett upp ímóti ki Runavikar 1 hvørjum gðrum í Runavíkar Kommunu, er stødan alt annað enn so góð, sum býráðsformaðurin ger hana til í síni blaðgrein. Tíðindablaðið Sosialurin fer longur aftur í tølunum enn býráðsformaðurin, og harvið fæst ein uppaftur betur mynd av veruligu gongdini. Vit hava tølini heilt aftur til 1983/84, men fyri at gera tað eitt sindur meira yvir- skoðiligt, skal her verða nortið við síðsta valskeiðið, ið var frá 1985-1988 og so trý tey fyrstu heilu rokn- skaparárini í hesum skeiðn- um, 1989-1991. Og allan vegin hevur gongdin verið tann sama, at fíggjarliga stødan er versn- að munandi. Mynd: Hilmar Jan