Sosialurinarkiv
Sosialurin 1992-12-03, síða 42
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 3. desember 1992síða 42

‹ fyrra síða allar 48 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Nr. 232 — 4. DESEMBER 1992 Valevni hjá Froðbiar sóknar Javnaðarfelag, Johan Joensen, skrivar: Veljarar vaknið! Líta okur kring fjerðin her, síggja okur allar teir óbrúktu meguleikarnar, og teir nógvir. Sum statt er í landinum, leita bæði almennir og privatir eftir nýggjum meguleik eru um, og her við fjørdin hevur kommunan skapt framúr møguleikar, tí ekini uttan um havnaløg- norðanfyri og fjorðinum bæði sunnanfyri á eru stór, so nýggjar vinn- ur kundu væl vaksið fram her T.d. skuldi verið meguligt at farið at virka sild aftur, ti her hevur ver ið saltað sild fyrr í stórum negdum undir nógv treng- ri umsteðum. Her er væl rðreitt fy fría initia esti er rætti 1 il Ken, a snotil og vælrik I rki, ið er miðdepil ø eku ot ISK tta ugg Få inda, eisini iremmand Ikki kann sigast annað nakrir av virknastu fiski monnum í landinum í dag, og teir ganga undan at nýggjar tættir fiskivinnuni. Sum er eiga okur sterri part í útflutn- ingi Feroya av fiski og fiskaúrdráttum, enn okur eru partur av fólkatali- tinna num Tað má tí vera eitt av fremstu málum býráðsins, at vinnan skal klára seg sjálva, nú so nógv er lagt í hana, og tað tíbetur vísir seg at bera til. Men tað privata í býnum má eisini taka tek og tað at yngla og vaksa, sum teir hava, tí fólkagrundarlagið at minka aftur, og so er lítið vunnið bæði hjá teimum og kommununi. Umsteðurnar fyri útróð- ri við bæði smærri og ster- ri bátum hava ongantíð verið betur enn nú, okur fáa annars fer bara hava landsins snotulig astu bátahyljar, og teir eru verdir at varðveita, so allir hesir dygdargóðu og vælhildnu bátarnir, ið har framvegis Kunnu Men her krevst aft- at I part: gel sinar sk erja g ligu virðini, og her fer bý- ráðsins partur ongantíð at liggja eftir. Spell er tó, at ein so góð vinna sum út- rédurin er í trongstødu, tí so lítil fiskur er at fáa á teimum vanligu útróðrar- leiðunum. Men okur vóna jú altíð, at tað fer at batna, men tað hevur eingin okra ávirkan á. Skúlaviðurskiftini í bý- num eru heilt góð, og okur Býráðsvalið megna eisini, um so skal verða, at hýsa allari mið- námsundirvísing í oynni - HF og FHS v.m. — her í skúlanum úti á Tveroyri. Her mugu allar góðar kreftir savnast at tryggja børnunum og teimum ungu trygg og góð kor og góða undirvísing. Abetur uttan krevjast á teir gomlu skúlabygning- arnar og okkurt smávegis innan eisini, og vónandi fara okur at fáa ráð at gera hetta í sama vavi, okur fáa goldið umvæling- arnar. Spjaðing er nóg mikið av her í landinum sum heild, og ikki er gott at vita, um hetta eyðkennir foroyingar, men Í avgerandi mál- um hevur fólkið her á plás- staðið mengum sinum alt saman eins og býráðið við og tik- ið tær rettu avgerðirnar Tad sæst m.a. væl í fritid- arvirkseminum, har tey aktivu og tey við ábyrgd í ítróttarfelogunum hava gingið hond í hond við bý- ráðnum um at skapa góð- ar umsteður fyri bæði ítrótti og undirhaldi. Men enn er ikki nógv fyri tey, sum ikki íðka ítrótt, eru skótar ella ganga til dans. Her hevði verið eitt gott hevi, at ungdómurin fekk posthusid frá landinum, eins og t.d. vágbingar á sinni fingu sluppina Jó- honnu fyri eina krónu. Posthúsið skal seljast, og tað hevði kanska hóskað til eitt ungdómsfelag, sum okur einaferð høvdu her — TUK — og har hevði mangur bæði hugnaligar og læruríkar letur. Sundurlyndi og spjað- ing vísa seg tíverri í bæði Føroya Kommunufelag eins og í fakfelagsrersluni her á landi. Hvat er meiri sjálvsagt, enn at kommunurnar standa saman um sítt fel- ag og menna tað, so tær frá sínum egna felag kundu fingið holla ráðgev- ing og hjálp í bæði bú- skaparmálum, juridiskum málum og málum av meiri tekniskum slag, enn sum nú at tær hver í sínum lagi ríka ymiskar sakferara- og grannskoðarafyritekur upp ofta við soltnum úr- slitum. Her má standast saman um miðvísa menn- ng av felagsskapinum, tí ein kommunalur felags- skapur i spjading er verri enn eingin felagsskapur. Somuleiðis mugu okur ganga undan at fáa kom- munalt samarbeiði í lag her í ohnni til tess at finna loysnir, ið gera ymsan rakstur t.d. á tekniska eki- num bíligari og rationell- Tíðindablaðið (ST. ari. Okur síggja jú, hvus- su lítið fakfeløgini fáa burturúr, tí tey ikki hava fatað hugtakið samskipað fakfelog ella LO, sum í londunum uttan um okum sjálvsag verður tikið við í búskaparligar samráðing- ar og avgerðir. Okur mugu tann góða siðin inn í býráðsar- beiðið aftur, har allir sum ein í álvarsmálum býnum til frama draga eina línu bæði innanhýsis og úteft- ir, so at bæði einstakling- ar og fjeldin trygt og væl skulu kunna liva og virka her, og at tað av rettum kann sigast: Á TVØROY- RI BER TAÐ TIL! fáa Til tess at sleppa til verka seta okur okra álit á veljaran og heita á ell um at fylkjast um lista E, Froðbiar Sóknar Javnað- arfelag eila eitt av umboð- unum á listanum Johan Joensen á Tveroyri S k« rådast ið pe P St lar og ianiStovnal Scleiðis at peningur fæst til rakstur av komm- Peningur ið kommunan hevur útistandandi innkrevjast. Serken fólk má setast at farið fram sum tað skal. Soleið- 1S at má kanna, um alt er hesar skuldsetingar ið javnan eru at hoyra, um at alt ikki skal verða farið lógliga fram Verður staðfest at ikki alt er sum tað eigur, skulu viðkomandi persónar set 1St li ansvar. rila i née i sKuidsetingaår 3 : x iðlík AÐA £ a kid fa øn hesum døgum, se alt må gerast fyri at lætta um, soleiðis at tað er nakar út róður tá ið fiskaríið batnar aftur. Her er stampagoymslan i gamla isvirkinum ein fyritreyt. Kunnu sparing- ar verða, eitt nu vid at bjálva betur, so má tað gerast. Kann tað hava sparing- ar við sær at anseta ein el- installate til at taka sær viðlíkahaldi, tað verði hjá kommununi og hjá Íveroyrar Havn, so må Her lækka gjaldið má umhugsast at oleiðis at tað ikki verður dýrari fyri brúkaran. Farið á væl og velji nýtt býráð við nýggjari mann- ing. Óli Johansen havnarfúti Froðbiðar sóknar, Javnaðarfelag