hósdagur 3. desember 1992síða 43

Tíðindablaðið 677"; i januar í '91 sótu 5 fólk og samráddust um keyp og selu av einum skrivstovubygningi. Ødrumegin borðið sat Klæmint Weihe, verkfrødingur og SEV-stjóri. Eftir lokna út- búgving í "76 hevði hann starv- ast hjá Data-Saab, Chr. Rov- sing, P. A. Petersen til hann kom til SEV og seinni settur sum stjóri í 1983 eftir tilmæli frá Hj. Winther, fráfarandi stjóra. Undir liðini á honum sat John P. Danielsen, cand. polit. frå "79. Hann hevði arbeitt hjá Revisions- og Forvaltnings- instituttet og síðani sum fulltrúi hjá Føroya Lands-tyri til hann var settur sum skrivstovustjóri hjá SEV fyrst í 1986. Nevndin í Grannskoðara- virkinum Hinumegin borðið sótu tey 3 fólkini, sum mannaðu alla nevndina í P/f Grannskoðara- virkinum, Landavegi 92. Tað vóru Jógvan Joensen, stjóri og nevndarformadur. Cand. merc. og statsaut. revisor. Hann kom i nevndina 2 år framman und- an, tá ið táverandi formaður fór í annað starv. , Honum við lið sótu Ásgerð Thomsen og Ólav Jekladal bæði nevndarlimir síðani partafelagið varð stovnað í 1977. Tey hava holla útbúgv- ing og drúgvar royndir í grann- skoðan. Eru bæði reg. revisor- ar. Sølan Meðan fundurin leið — eftir bú- na telving og loring — samtykti nevndin at selja skrivstovu- bygning felagsins fyri í minsta lagi 26 mió. kr. Tað, sum eini hús nú eina- ferð eru verd, er tann prísur seljarin vil selja tey fyri, og ein meguligur keypari vil lata fyri tey. K. Weihe og J. P. Daniel- sen mæltu SEV-stýrinum til at kreypa fyri nevndu upphædd, og stýrið samtykti einmælt — eftir at hava sæð húsini — at fylgja teirra ráðum. Húsið Húsið er væl innrættað sum skrivstovuhøli og bygt av heg- nismonnum sum Vestergaard 0. 8. Uttanum økid var skipað. Grótgarðarnir vóru laðaðir av Jens Hammer. Eftirlitið hevði Tage Sørensen, og J. P. Grego- riussen, arkitektur hevði tekn- að húsið vid hepnari hond. SEV á vegamóti Elfelagið stóð tá á einum vega- móti. Tvinnir kostir vóru í at velja. Antin at byggja fyri 47 mió. kr. (* byggirentur í 2-3 ár eini 5 mió. kr.) t.e. íalt 52 mió. kr. Ella at keypa - nú og her - ein innflytingarkláran bygning við hóskandi grundstykki og lidnum parkeringsplássi fyri 26 mió. kr. Tíðirnar kendust ótryggar fyri framman (og eru bert versnaðar síðani tá) At byggja í eini 2-3 ár í eini repingartíð vildi eisini strongt bæði leiðslu og manning. Tí var eisini hin ódýrara og greiðara loysnin vald til gagn fyri felagið, stjórn og manning. Málið fyri umhodsrådid Nú, málið vakti ans og varð ynskt fyri Umboðsráðið. Hetta var so gjørt, og tók ráðið í eykaaðalfundi keypið hjá stýr- inum til eftirtéktar (43 fyri, 29 ímóti). Á ársaðalfundi í nov. '91 varð málið aftur vidgjørt í sambandi við góðkenning av ársroknskapinum og varð samtykt einaferð enn (47 fyri, 15 ímóti og 8 blankar). Málið í landsstýrinum Sekt var um loyvi frá Lands- stýrinum at taka upp nýtt lán til keypið. Hetta varð játtað, og samstundis varð tað gamla lániloyvið til bygging, til stødd- ar góðar 40 mió. kr., tikið aftur. Skrivið er dagfest 29. januar 1991 og undirskrivað av Atla P. Dam, legmanni og J. Hildu- berg, skrivstovustjóra. Hetta er málsgongdin í ein- um nøtuhylki. Hetta er sann- leikin, soleiðis sum SEV-stýrið kennir hann. Tey ivasomu Men onkur ivaðust og ivast enn. Mundi nú alt fara rætt fram? Var ikki okkurt stungið undir stólin, okkurt um polit- isk-, átrúnaðarlig- ella familju- bond? Okkurt sum rýkur av røstum. Vit eru jú øll menn- iskju. Men svarið er nei, og aft- ur nei, frá ollum sum kenna til viðurskiftini. Heimildarloysi? Jú, men mundi nevndin í Grannskoðaravirkinum ikki handla í heimildarloysi? (eitt lyklaorð í dag). Var hon við- tøkufør? Eg havi spurt og svar- ið er: Jógvan Joensen átti og eigur persónliga 33% av parta- peninginum, Asgerd Thomsen 18% og Olav Jøkladal 2,7% te. ialt 53,7%! Oneydugt skuldi verid at fregnast meir. Øll vita, sum hava lítla hylling á lítlu tabell og hóming av prosentrokning, at tá ið avgerðir skulu takast, er tað meirilutin av partaeigarun- um, sum ger alt av. Og minni- lutin — stórur ella lítil — alt ann- að lika — og tað ljóðar heldur hart: hevur als einki at siga! Partafeleg Hetta vita allir partaeigarar í eitt nú Føroya Banka. Ein út- lendskur meiriluti velur allar nevndarlimir bankans, setir stjórn og tekur allar avgerðir! Einsamallur! Hetta vita vit eig- arar í Sjóvinnubankanum eis- ini nú -9 um ikki fyrr. So ein- falt er tað! Hetta skilir tað vanliga fólk- ið eisini væl av Múla í Mikines, úr Saksun og til Sumbiar. Janus Hví so henda mikla øsing? Jú, ber ikki eisini til at skilja hana? Janus, meginskaldið yrkti einaferð argur: >Mítt land hev- ur fostrað eitt ravnaslag, fegn- ast tað flýgur um nætur…« Orðini eru Hansara eyðkendu, og tey tykjast vera heldur hvassliga søgd. Heðin Brú Stílmeistarin Heðin Brú viðger evni á ein annan hátt á bls. 161, 162 og 178-183 í »Fedgum á ferða — Hampamaðurin Ketil var sorgarbundin um eina grinda- rokning. Tummas er ein tíð- indafróður maður. Fyri dag byrjar hann við lummalykt at frætta nýtt, so sjálvt sprongdir oldingar ikki fáa frið at loysa lúkurnar á buksunum í myrkr- inum. Og um einki er at frætta. Ja, so sigur Heðir. Brú, af Tummas dugir at gita. Ketil og Tummas At Ketil hevur tødnøs av skuld (270 kr.), tolkar Tummas sum angur. Angur? spyr fólk. Jú, hví doyði Lias Berint. Var tað ikki uppi á slettum, á ferðini eftir hálmi, tá ið teir settu upp við Oyrargjógv. Hevdi Lias Berint ikki eitt skrin við, við nøkrum ognarbrøvum upp á jørd? Jú, áðrenn hálvtalað varð orð, var sakin klár: fullir høvdu teir gomlu vinmenninir barst til annar lá eftir á! Eingin hevur hoyrt so skapt. Á dett skil. Hava tit hoyrt? Ja, um vit hava hoyrt. Og hvat meir? Ja, nú siga tey tað — — -< (og søgan vaks í hverjum). Við flaksandi hári og miðju- hvít runnu fólk hús úr húsi. Telefonin var á tambi av tíð- indum, til næstu bygd og yvir tað ganska land og til Dan- markar við! Ketil fer til altars við sínum trega. Kirkjan er full. Øll hugdu spent. Hasin sáttligi Ketil skuldi ikki líkjast menn- iskja av angri; men tá ið tey sóu Ketil koma inn eftir gólvinum, sá hann jú púra normalur út. Og allur ridilin fall frå. >So- leiðis kann ein drápsmaður ikki síggja út< - »Skomm og last í alt slatur og sley (tað vit- stu vit altíð)<, og so aftur í tele- fonina at ringja: >Trúgvið ong- um orði. Alt er lygn!!< Tummas og elsti sonur Men so lætt slapp spetaklið Tummas ikki. Elsti sonur Ket- ils møtti honum í kvøldarkvirr- uni, høgdi »ødudreggini« i hann, hirdi hann í eitt moldhol og bardi beistid av. At stevna nyttaði einki. Tad hevði bert armað familju hansara uppaft- ur meir. Nakað at læra? Hvat hevði nú hesin Tummas verið í dag? Jú, kanska hevði hann verið blaðmaður, blað- stjóri, útvarps- ella sjónvarps- stjóri, býráðslimur ella ting- maður, sum frá tí immunitets- varda tingpallinum kundi gitt og fregnast og illgitt. Ikki tí, ein Tummas, størri ella minni, man vera í okkum øllum. Hini 6nøgdu Men hini, sum eru ónegd um, at tey ikki fingu selt síni hús til SEV. Ber til at skilja tey við? Jú, tey skilja vit væl. SEV hevði SEV-Husakeypid og | Grannskoðaravirkið bara brúk fyri einum skriv- stovubygningi. Og tilboðini regnaðu niður yvir felagið: Al- bert Hall, bilverkstød, handils- bygningar, goymsluhús o.s.fr. Skuffilsi verður aloftast í mun til forvæntningarnar. Tann, sum er smartastur og væntar sær nógv, verður mest sorgarbundin, táið tað íkki gongur. Og onkustaðni má misnøgdin út. Og so verður pråtad og tutlað út gjøgnum okkurt sinnisligt lensiportur. Christian Matras og blinda liðið Chrisian Matras, eisini eitt meginskald, yrkir um fólkið sum hitt blinda liðið. Tað eru vit øll. „Eingin hómar miðið, fram bert ganga — so fer blinda liðið vegin langa.< Tó onkuntíð rivnar fyri sól, og heldur Christian fram seinni í yrkingini: »So á sælum stundum, hend- ir lívsins unæur, blindir fáa megi at lata eygu sundur, og liva ríkar letur — —« Ábyrgð landsstýrismanna Eitt hitt heitasta málið í hesum skeiði er helst kjakið um ábyrgd landsstýrismanna. Og alt gott um tað; kønir menn úr útlondum sum Schleimann, Pundik, Westerberg o.o. hava verid her og talad um moral og etikk í politikki og í fjølmidl- um. Hvar er ábyrgd blaðmanna? Tí er ein nærliggjandi spurn- ingur: nær ætla blaðfólk at taka í egnan barm, og krevja størri ábyrgd av sær sjálvum í blød- um, sjónvarpi og útvarpi? Ikki eftir vanligari rættargongd. Tað tímir eipgin. Verður bert spiltur meiri út og verður kan- 6nfødi, meðan málið gongur í fjølmidlunum. Nei, eina skjót- ari avgerð. Eitt slag av arbeiðs- rætti. Ja, hví ikki? Var ov lítil spurt? Hví hava eitt nú blaðfólk ikki spurt t.d. Klæmint og John um, hvat veruliga fór fram. Tað skuldi verið so líka til. Við Klæmint tosar tå ikki leingi, fyrrenn tú varnast, at hann er bæði kvikur og gløggur. Um John segði táverandi skriv- stovustjóri í landsstýrinum við Ívan Johannesen, stýrisfor- mann: >Tit fóru avstað við mínum besta manni. Ella spurt nevndina í Grann- skoðaravirkinum. Hvussu nógv tey áttu Tað hevði eisini verið lætt. Eg kenni tey bert hissini — sum so mong onnur — og tey 3 virka bæði at vera heiðurs- og hampafólk, vælútbúgvin og arbeiðssom. At tey fyrst og fremst hava kent seg tileinkisgjørd og til spott, er eyðsæð, og ivaleyst hevur tað eisini kostað í við- skiftafólki. Jú, tað kundi væl hent(') Og so hava tey bara gjørt tað, sum er ein grundlóg- artryggjaður rættur í okkara samfelag. At selja eina ogn, tey sjálvi áttu! Er tað undarligt um landsins kosnu menn hveppa seg við at lata hvønn hissini blaðmann sleppa niður í hverja skuffu og út undir hverja væðing? At enda skal eg bert siga: At hetta er bert skrivað til tað van- liga fólkið, til >blinda liðið<. Hinar perfektu, begávaðu, „beturvitandi . og , vegleiðarar fylgisins flættast ikki við! N.B. Nú hovr eg, at n kloaki farin at klukka við Uyrasund »Ekstrabladet« er farið undir ema herferð móti okkara for pínda landi. Er tað nakað, sum vit ikki hava brúk fyri í hesum døgum, so er tað tílíka umtalu, ið teir kunnu geva. Summi, teir hava tosað við, eru helst tikin á bóli av tungu- snildi donsku blaðmanna - meðan onnur virka heilt betent av beturvitan og tidindafrødi — og bæði kunnu vera so sera, sera vandamikil fyri lestaðu skútu landsins í letunnar lagnukvidnu boðabrotum. Øll minnast hvussu stórur ein neyðars sandmaðkur kundi gerast á týskum sjónvarpssker - mum. Og inn í hverja stovu, og til stórt tap fyri foroyska fiska- framleiðslu og umdemi SÁ a hjá SvF úr dagerði hava útlendingar ikki gloymt enn. Vinarliga Arnstein Niclasen. Gongur kanska og iðr- ar teg, ella tímur ikki upp í ringin, tá ið fólk fara upp á gólv? Kundi væl hugsað tær at duga fleiri av vísunum og kvæðunum, men fært ikki upp í lag at læra tað. Um tú kennir til hesa steðuna, so býst hevi nú til at gera nakað munagott við tað. Vit eru ein áhuga- bólkur í Tórshavnar- økinum, sum í heyst eru farin undir at Til áhugaði | í føroyskum dansi dansa feroyskan dans annaðhvert friggja- kveld. Næstu ferð er fríggjakveldið 4. de- sember kl. 20.30 (stundisliga). Vit dansa til umleið kl. 22. Staðið er tað hugnaliga gamla Hornahúsið á J.C. Sva- bosgetu (úti við Lands- sjúkrahúsið). Áhugaði í ollum aldri eru vælkomin at verða við — sjálvsagt eisini tey meiri royndu. Tað er rúm fyri nógvum afturat. Jólahugni í Viðar- lundini Komandi sunnudag skipar Lions Klubbur- in í Tórshavn fyri hugnaletu í Viðarlund- ini. Høvi verður at keypa sær ein heitan kaffi- munn ella kakao, við bollum ella vaflum aft- urvið. Eisini verður selt tilfar til jóladekra- Jólasgla í gongu- gøtuni Leygardagin 5. des. skipar Kvinnuhúsfel- agið fyri jólaselu í gongugetuni í Havn millum kl. 10 - 13. Selt verdur ymiskt jólaprýði og gåvulutir — alt heimagjørt, har- umframt verður selt kaffi, kakao og heima- tiónir. Havnar Hornor- kestur fer at spæla jólaleg. Jólamenn geva bernunum góðgæti. Hesaferð verður skipað so fyri, at betri um- steður vera at koma framat, við tað at nú verða selusteð á fimm steðum á økinum sunn- anvert Hvíldarheimið. bakaðir bollar. Verður veðrið ikki til vildar, fer selan fram í | Tórsgetu 7, har Sosiala Deild hjá Býráðnum hevur hildið til. Allur ágóðin fer til virksemið hjá Kvinnu- húsfelagnum og Kreppumiðsteðini.