mikudagur 30. desember 1992síða 22
‹ fyrra síða allar 28 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
"Síða 22
Nr. 247 — 30. DESEMBER 1992
Hjalti í Jákupsstovu, stjóri á Fiskirannsøknarstovuni:
Spurningur um
lív ella deyð
Stødan úti á grunnunum er so mikið ålvarslig, at tað er bráð-
neyðugt við einum - í orðsins rætta týdningi - sonnum polit-
iskum orðaskifti um stóðuna í fiskivinnuni sigur stjórin á
Fiskirannsóknarstovuni, Hjalti í Jákupsstovu við Sosialin.
Hann fýlist at núverandi orðaskiftinum eitt nú á tingi,
har fiskimenn og reiðarar tosa um fiskivinnu, meðan skúlafólk
tosa um skúla. -Skúlafólk áttu at tosa um fiskivinnu og fiski-
menn og reiðarar um skúla, tå høvdu vit kanska fingið biligari
skúlar og eina betri stýring av fiskivinnuni.
Hjalti í Jákupsstovu heldur eisini, at fiskivinna átti at
verið tvungin lærugrein í skúlunum.
At vera fiskifrødingur í
Føroyum kann vera og er
helst eisini ein sera ótakk-
som uppgáva, tí langt frá
altíð verða annars væl-
meintu ráðini frá fiski-
frødinginum so væl
måttikin av bæði fiski-
monnum og politikarum.
Tíðindablaðið Sosial-
urin hevði herfyri
samrødu við teir báðar
fiskifrødingarnar, Jákup
Sverre Joensen og Hjalta í
Jákupsstovu um støduna
hjå okkara fiskastovnum
og i hesum kom m.a.
fram, at okkara politikarar
hava ikki lurtað nóg væl
eftir ráðunum frá
Snellan og upsin
Talan er um ein yvir-
dekkaðan línubát. Línu-
parturin líkist fult og heilt
honum á Fulltúgvuni. Har-
aftrat er skipið so eisini
soleiðis innrættað, at tað í
bakborð verða einar 12
teldustýrdar snellur. Her
kemur so upsaveiðan inn í
myndina. Har tú næstan
ikki fær upsa við línu,
kanst tú nú brúka snelluna
at fiska upsan við. Hetta
er eisini tað, ið nýggi
stórin á Tvøroyar flaka-
virki droymir um.
Hetta eisini at kunna
fara eftir ti semipelagiska
fiskinum eins og tú fer
eftir botnfiskinum við
húki, er eitt av endamál-
unum við umrødda skipi
og so hetta at kunna fara
út á djúpt vatn eftir teim-
um fiskasløgum, sum í
dag ikki fáast uttan við
troli.
John Smith heldur tað
vera sera umráðandi at
fiska stórri part av upsa-
num við snellu, tí tá fáa
vit ein lítaleysan fisk upp.
Í dag eru tað bert fáir
bátar, sum hava eina brúk-
iliga stødd og sum kunnu
fiskifrødingunum.
Sidani hevdi Sosialurin
samrødu vid tveir trolara-
skiparar år Vestmanna.
Hesir vóru ógvuliga 6-
nøgdir vid arbeidi hjå
okkara fiskifrødingum,
sum teir hildu lurta alt ov
lítið eftir fiskimonnum.
Nú vit eru vit ársenda
og júst spurningurin um
fiskastovnarar eru av so
alstórum týdningi hava vit
vent okkum til leiðaran á
Fiskirannsóknarstovuni og
fingið eitt prát um støðuna
og viðmerkingar til
skipararnar á
Vestmenningi og
Grønanesi.
veiða upsa vid snellu.
Upsin er tann størsti
stovnurin næst svartkjaft-
inum og skal tað muna
nakað at veiða upsa við
snellu, so mugu vit til at
byggja tílík før eisini til
heimapartin umframt til
útflutnings. Tann flotin,
sum fiskar við snellu í
dag, hevur ein meðalaldur
millum 30 og 40 ár.
Loysnin
Tá John Smith tosar um
hetta skipið sum framtíðar
loysnina, bæði hvat
okkara egnu grunnum og
útflutningi viðvíkur, so er
tað tí, at tå her hevur
fingið eitt amboð sum ger,
at vit ikki enda aftur í eini
stóðu við fiskaloysi, tí
hesin fiskiskapurin er so
lættur at stýra. Hetta er
eisini nakað onnur lond
leggja stóran dent á og vit
síggja tí eina nátúrliga
broyting í
skipamynstrininum, har
stórri og størri dentur
verður lagdur á húkaveiðu
heldur enn trol.
John Smith heldur tó, at
tað ber eisini til at oyða
grunnar við snellu og línu,
Hjalti í Jákupsstovu er
ikki samdur við teir báðar
trolaraskipararnar um, at
meskavíddin eigur at
vaksa og at stongdu leiðir-
nar eiga at verða latnar
uppaftur.
Útróðrarmenn siga
nakað heilt annað
-Eg var í Klaksvík herfyri
og helt fyrilestur fyri um-
leið 100 útróðrarmonnum.
Teir søgdu allir sum ein,
at vit fiskifræðingar lurta
ov nógv eftir trolara-
monnum og halda við
teimum. So ein og hvor
skilir, hvussu torfør
og tí er hann eisini tals-
maður fyri, at vit fara
undir at býta út kvotur til
skip - eisini sjálvt um
hesar verða gjørdar um-
setiligar - tó skulu leggjast
ávísar treytir við.
Ahugi aftur fyri fiski
Hann heldur eisini ein
fyrimun verða við nýggja
skipinum, at fólk fara at
vísa fiskivinnuni stórri
áhuga aftur, tí hetta skipið
sverður eitt gott arbeiðs-
pláss. Eisini tí kunnu vit
rokna við at fáa lítaleysan
fisk til lands.
Treytin fyri at fáa sum
mest burtur úr fiskinum er
nettup hes, at tú tekur ikki
meira fisk umborð enn tað
tú klárar at arbeiða undan.
Her vita vit, at línan
hevur sínar nátúrligu av-
marking, tí tað er sjáldan
meira enn ein fiskur á
hvgrjum húki. Men taka
vit snelluna, so kann ein
lætt koma út fyri rok-
fiskiskapi, har tað við van-
ligu bátunum kann verða
ilt at arbeiða fiskin undan.
Har er trupulleikin oftani
tann, at tå klårar ikki at
arbeiða undan og dekkið
stødan hjá okkum er.
Hjalti í Jákupsstovu vís-
ir á, at hann hevur roynt
at greiða fólki frá støduni
hjá fiskastovunum og tað
ætlar hann at halda fram
við ti.
-Í 1985 fiskaðu vit
140.000 tons, í fjør
100.000 tons og í ár fiska
vit 80.000 tons. Hevdi tú
alla veiðuna, sum varð
landað í 1985 og seldi
hana á uppboðssgluni í
januar í ár, hevði hon eitt
virði uppá 1300 mill. Tók
tú so tað, sum var veitt í
fjør og seldi hesa í ár, so
hevði hon eitt virði upp á
800 mill. kr. Tvs. at í
reinum krónum ein aftur-
gongd uppá umleið 500
mill. kr. Tekur tú so at
umsetir tað víðari og
Sigur, at manningarnar
Skulu hava 40%, so eru
tað 200 mill. kr. minni til
teirra ella 1000
arbeiðspláss færri á sjón-
um. Tey 40.000 tonsini vit
hava fingið minni, eru
fimm av teimum stóru
flakavirkjunum.
Hjalti í Jákupsstovu sig-
ur víðari, at hetta er tað,
sum vit mugu liva við, og
tí sær landið eisini út sum
tað ger.
Ov seinir at friða
Hann tekur fult og heilt
undir við tí sum John Pet-
ersen, fiskimálaráðharri
segði í útvarpinum
herfyri, nevniliga at hesar
stongdu leidimar og henda
víðkanin av meskavíddini
kom ikki fyrr enn tað var
Ov seint.
tískil fyllist.
Væl innrættað
Nýggja skipið hjá John
Smith er gjørt soleiðis, at
tú sleppur av við fiskin alt
fyri eitt. Tær nýtist ikki at
fara av reyvuni fram mið-
skips við fiskinum. Ístaðin
er ein vatnrenna løgd
framvið øllum snellunum,
soleiðis at fiskurin fer í
rennuna og víðari inn í
paunarnar við rennandi
Sjógvi.
Rennan er partur av
skottinum. Tú blóðgar
fiskin og handar hann í
rennuna, haðani hann so
fer í paunarnar - við renn-
andi sjógvi til itblødingar.
John Smith ivast ikki i,
at hetta nýggja skipaslagið
verður kappingarfort.. Tað
hevur verið tosað um,
hvussu stórur ein kom-
andi útróðrarbátur eigur at
vera, nú vit skulu til at
endurnýggja flotan. Sjálv-
ur heldur John Smith, at
tað er ein teoretisk
minstastødd á slíkum skipi
og heldur hann umrøddu
stødd vera ta réttu. Verð-
ur skipið ov lítið, so kann
tað lætt gerast ein klepp-
ur, tí at fiskidagatailid tå
verður ov lítið til at røkka
at gjalda kostnaðin.
-Tað sum er mest um-
ráðandi er, at vit fáa ein
lítaleysan fisk til lands,
soleiðis at fiskurin vit
skulu gera meira burtur úr
er so góður, at mest fæst
fyri hann.
Sonurin við
Tað er so ikki bert John
Smith, sum hevur arbeitt
við hesum áhugaverda
skipaprojekti. Eisini son-
urin Leon hevur víst
skipinum stóran áhuga.
Hann hevur júst tikið
prógv sum
sivilverkfrødingur, har
detailprojektering av
nýggja skipinum var
endaliga prévtøkuupp-
gávan og sum hann fekk
besta karrakter fyri.
John Smith kennir seg
sannførdan um, at hetta er
tað skipið, sum okkara
floti í størsta mun skal
fevna um í framtíðini.
Ynskiligt hevði nú verið
at bygt eini tvey skip í
Føroyum og síðani latið
eina kompetenta sendi-
” Tibindabladid CL
nevnd farid av landinum
vid hesum lidna skipa-
pakkanum og komið
heimaftur við sáttmálum -
soleiðis, at skipasmidj-
unum verða tryggjað ar-
beidi nøkur ár fram og
ikki minst, at hesi skip
verða goldin við tí, sum
vit hava mest fyri neyðini
- FISK TIL OKKARA
FISKA VIRKI.
Heimaftur
John Smith sigur at enda,
at neyðugt verður at fáa
teir útlagnu og útbúnu
føroyingarnir heimaftur at
standa fyri øllum hesum,
medan vit gomlu seta
okkum afturi i rong og
kanska kunnað hjálpa til
við onkrum áminnandi
um, hvussu ein ikki eigur
at gera.
jan