mikudagur 24. februar 1993síða 13

A Sø AA Tíðindablaðið J.P. Heinesen Gongur tað ikki, so gongur tað kortini „Eingi rættindi uttan skyldur!« Viðmerkingar til eina viðmerking. Miu í rokinum í oktobe mánað 1992 k i i i IKK fardur t i veilst tú nvaå lá! kallaðu meg NEI! Teir kallaðu meg fyr nassire yv Hvat dámar tær Mær dámdi Ómetaliga lít ik ið og hugsaði: Eru vit veru liga komin so langt niður Annars hevur undirritaði alt tað, hann kann minnast nettupp fryktað fyri, at hatta ein dag fór at koma. Í grein eftir grein havi eg skrivad um evnid seimastu tjúgu, tretivu árini við smáum vanationum, smáum frá brigdum, men við sama innihaldi og ávarað aftur og aftur — væl vitandi um, at tað skal so óluksáliga nog til, áðrenn tað seyrar inn í fólk, hetta: at tað gongur ikki í longdini at liva upp á nass, at liva av olmussu, at hava hesi skammiligu rættindi< í danska penga punginum vid ongum skyldum. Rætundi við ong- um skyldum, eru eingi rætt indi, tey eru ein blaðra, ein olmussa, sum bara veksur og veksur, og nú er hon brostin. Skomntin er okk ara Veraldarskommin Hetta: á, latið okkum bara hava ein bil í part, byggja breiðar vegir, brýr, hvort fjall sítt hol, havnarlag í hvørjan vík, sjúkraú hvørjum tanga, veldigar skúlabygningar, veldig trolarar, veldig sethus, stórt stórt, tvær veldigar brent stødir, ein veldig er K va ikki ráð at br H er tað ikki vælsi 10 hava hesi und indi í danska pung inum, men ongar skyldur At liva í sús og dus. Hvat Gongur tað ikki tað jú kortin! Eitt tað ediligasta í ment iskjanum, eitt tað vakrasta og tað mest vælsign menniskjanum er, at tað vil vera sjálvbjargið, at tað vil klára síu egna húsarhald Tað vilja vit fønngar etur øllum at døma ikki, vit vilja heldur liva upp á nass, og so leingi vit vilja tað, gongur tað ikk tid i Sambands- mentaliteturin ið in i hesin sambandsm i urin, ið hevur oyðilagt okk um, hetta: GONGUR TAÐ IKKI, SO GONGUR TAL KORTINI. Tað gekk ikk 'K LOÐC og So FOKK LK Nakrar mánaðar SEINNI £ ekk tað h KOTUNI og so gekk tað koruni nakrar mánaðar fer tað ikki at ganga, men so fer tað koruni at ganga. Og soleiði fer tað at ganga aftur og aft ur so leingi, vit velja at liva av olmussu og upp á nass og ikki hava viljan til sjálv bjargni, treysuð ul at klára okkara egna húsarhald. Vit koma at standa í sama móru díki og søkka alt longri nið ur Tad er har skuldin ul okk ara vanlagnu er at tinna og nga aðrastaðni Sambandsmentaliteturin er at finna í øllum flokkum meira ella minni. Bert í ti eina flokkinum er hann alt- valdandi. Har skammast tey als ikki við at liva av dansk ari náði og vera nassireyvar í allar ævir, tí at hesin flokk ur hevur tað sum livsform og politiskt mál, ja, onkur teirra sigur bart út, at hann fær als ikki undirlutakensl ur av at hava slíkan lívs form. Tað ljóðar heilt 6 hugnaligt »Til tann føroyska kraddaran« a, soleiðis æt ein av grein mum. Hon er skrivað í 1978, og eg læt hana prenta ppaftur FJURTANDA ri góð hálvum ári síð in. Ih tendur m.a hátt vild Kærleiki = sambandsins Danmarkar hevur einki vid kævieika ul danska fólk ið. danska málið elladonsku mentanina at gera. Hann er kærleikin ul danska penga pungin. (Hesi ordini eru ikki míni. Tey stóðu eina ferð at lesa i donskum blað. Viðm.) Teir hava eina politiska skrá, men hon kann ikki, sum stóða teirra er, brúkast til annað enn fjala útyvir, at kk k k 1 ikk il 1 annað n at liva pånaå DU } Dx } nav t talingur um at gjalda síu egna postvirkið, ikki taling (Postverkið var ikki ur um yvirukid um hetta mundið Og forresun vóru teir imóu yvirtøkuni. Viðm.) Og latið okkum taka tað uppaftur, hóast vit hava sagt tað so mangan fyrr - fólk eru tornom, tað skal drivast á fyri at fáa tað at seyra inn altso niðurlagið er hetta Sekun á, um bróðir mín ber byrðar mínar fyri meg bara eg sleppi frá. Sekun á, um bróðir mín blødir fyn meg, bara eg sleppi undan Hetta er lagið, og slíkt eru mannfólk, slíkt eru brandar Nei, slíkt eru als ikki brandar. Slíkt eru eitt undar ligt slag av kventlingun sum søgan hevur kolldømt og sum danir einki annað hava til yvirs fyri enn háð og spott. Og av réttum Hesi orð vóru skrivað 1978, sum áður sagt Tey eru so sanniliga ikki minni aktuell í dag. Til hesa somu grein kom eg í lagnuárinum 1992 við eim viðmerking Her verða brot prentað úr henni Sum tú reiðir tær bólið soleiðis liggur tú. Ja, og nú liggja vit soleiðis sum vit hava reitt. Fólk flýggja av landinum sum rottur av søkkandi skútu. Ein søkk- andi skúta? Eru vit komin so langt? Og hvi? Eg eri so I há I k ØK i H vg i lf k að er her Í nanfyr lauð okkum kortini »ina stutta niðurstøðu Tad er okkurt heilt við okkara mentali€u sambandinum og heima Vit eru »demo skrivaði Jørgen styrinum raliserað Frantz Jacobsen á sinni. Og sambandsflokkurin næstan uttan moral skrivaði William Heinesen einaferð. Vit hava altid lauð onnur gjørt >tað skitna ar kh » Á W k K Ki k Lað > k I > á t i IK ” k NIKJU ” verkio. H u tr i Í Vil hØøvdu iKKi Mk Scinasli u an » dð 1 CU vi i n ma finnast ikki fyr i il Max niður - k in at IKTA Kjóði Oct á » - kopi á kon 4 NEN N kk Á lk ” » Haj kka » i Kj t hári ( () t pre i KK. , á næstlan v ur í sambandsins ynski, at har skuli hangandi V } ir þaki sál r at ri ur nu gir n út Høvdu ar KKArd ildni ha OKKU høvdu vil IKK Uu il SIOYTE OKK grun i ar ViLað, á ar a ] Já i t íbyrgd a kkar Stoltleiki Hvat er tað so, sum bagir o ring Tlf. 33391