Sosialurinarkiv
Sosialurin 1993-05-15, síða 15
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 15. mai 1993síða 15

‹ fyrra síða allar 28 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Tíðindablaðið (55) Niel s Pauli Danielsen, sóknarprestur prædikar að, tá ið biðið verður. »Ti, si, hann bið ur«, segði Harrin við Ananias og vildi hava hann at fara og leita upp Saul í Da maskus. Tað hendir altíð nakað við menniskjum, ið biðja, sum tað hendi nakað við Saul, id gjørdist til Paulus og varð Harranum eitt útvalt ílat Vit koma til Guds í benini, og Gud kemur til okkara. Vit kunnu biðja okk um til eina broyting. fyrst og fremst av okkum sjálvum. Vit kunnu sum Rasmus í Haraldssundi biðja okkum burtur úr myrkrinum, sundurliðingini og tyning ini At biðja er at finna hvíld í vilja Guds og verða bygdur upp. At krevja er at vilja hava sín vilja At biðja er at halda seg til Guds vilja Vit kunnu koma til Guds við ynskjum okkara. Tað gjørdi Jesus eisini sjálvur, tá ið Hann bað í Getsemane um at slep pa undan líðingini og deyðanum, og so legði hann samtíðis afturat, at tað skuldi verða, sum Gud vildi Við at biðja læt vilja Guds lann ynski sítt yvir til Og Gud gjørdi ikki eftir ynski hansara, men gjerdi eftir ben hansara, ikki við at taka deyðan frá hon um, men við at geva liv frå devdum. Við at geva honum tað. sum deyðin ikki a. Soleidis er tað vil øllum Jesu navni a t.d. um friðin og Gud kann gera tað, at vit sleppa undan kriggi. Tað er tó ikki givið. Men hann vil geva okk um tað, sum er meira okkum tann frið, sum heimurin íkki kann geva, og sum kríggið ikki kann taka. Tað er tað givna. Eitt ynski verður uppfylt, tá ið tað gongur, sum vit ynsk- ja. Ein ben verður uppfylt, sjálvt um tað ikki gongur, sum vit ynskja. Ynskið er sjålvsavgerandi, tað vil sjálvt gera av, hvussu tað verður uppfylt; men tá ið ynskið verður til ben, verður tað latið yvir til eina hægri ætlan. Tað er munur- in millum at ynskja og biðja, og tann munin skulu vit ikki taka burtur við eg- insinni. Tað er at taka steinar fram um breyð. At biðja og at verða benhoyrdur hoyra saman. At verða benhoyrdur er at uppliva vilja Guds, eisini tá ið gongur ímót, og trupulleikarnir hópa seg upp í gerandislívi okkara. At verða benhoyrd- ur er at vinna sigur á heiminum og ikki Hann vil geva kenna seg einsamallan. Ti sjålvt um eingin annar er hjá tær, só er Gud har himmalski faðir tín Og Hann vil veita tær styrki til alla gongd, frið mitt í ófriðinum og fullkomna gleði »Tit skulu spjaðast sundur, hver til sítt, og lata meg vera einsamallan eftir Tó eg eri ikki einsamallur er við mær«, segði Jesus Hví skulu vit biðja? Ti tað eru eini boð frá Jesusi ti at Faðirin Tad er samtíðis ein gåva, hann gevur okkum fyri einki, rættindi, Hann hevur vunnið okkum við deyða sínum, at vit kunna koma á tal við Faðirin á himni, tí skil naðurin er burtur, syndin sokkin gloymskunnar djúpa hav Jesus biður okkum biðja. og Hann styðjar okkum við forben síni. Hann vil hava okkum at biðja fyri at verja okkum móti freistingum; tí »Andin er fusur men holdið er veikt« (Mt. 26,41). Hann vil eisini hava okkum at eðrum, so at vit biðja fyri sjálvi verða vard sum Hann byggir menniskju okkum upp Bønin í Je I er st ørvur, sk n móti Gud øg t gomiu »Kvri« el I I Je u Kris 'M i B i i Ofta h. biðir 5 1 ma 1Va Said ik Nær skul t bid Uttan ihald. Alla tíðina og ikki trovtt ast, sigur Lukas (18,1). Eina og hverja tid, sigur Paulus (Ef. 6,18) Benin er andadrátturin hjá tí kristna í samlívinum við Gud Anda mást tú alla tíðina Tað er við benini sum við likaminum Hon heldur ikki uppat undir arbeiði, sum vit heldur ikki halda uppat at anda, meðan arbeitt verður. Tá verður anda drátturin tverturímóti sterkari Jú meiri arbeiði, jú meiri ben Benin reinsar og ger menniskjuna fría til dagsverk at fremja. Ja, benin førir til ófert virksemi Martin Luther var ágrýtin maður Hann heyrði nógv um at vera. So nógv. segði hann, at hann var noyddur til at brúka ein heilan tíma á morgunstundini til ben. Luther segði eisini, at tað meira enn so kann koma fyri, at Gud sjálvur fer at tala við teg, tá ið tú heldur ben. Tá LI a % % % s, , . 5 i M á » kk i , . % í Á “* » » * % » i TI LL | " V kk lu 8 á 4 KI ul il ' h A - Bø h s R » b Í á á 8 A » «+ * , » N » » 9 . « . | * » ' % Få t På , 41 | v , skalt tu Liga og lata Gud tala 1Uu kar «flk Á væl festa tað á blað, ið sagt verður, tí at VK KAM er tanr tørt A ér lin ið tá talar til tír árni fá ír á Makt sin try Fr tað er Andin, ið tá talar til tir i á i . r Fólk kunnu lyftast upp av ben; bara Amen ÆT 77 PI 2 Triggir fegnir kirkjutænarar eftir lokið verk Frá ví Niels Juel Arge. kl Pauli Danielsen, sóknarprestur og Hjørleif Waag Høgnesen. organistur