leygardagur 29. mai 1993síða 20

Síða 20 Nr. 100 — 29. MAI 1993 Tíðindablaðið Vinir síðsti partur *k ” * . Ein litil vinur „Eg siggi einki, hvussu skal eg gera so eg fái sæð Jesus«. Soleidis tonki Zakeus, sum var so lítil, at hann ikki kundi síggja Jesus, tí ell fólk vóru nógv sterri enn hann „Jú, eg veit«,tonkti hann alt í einum, -eg fari at klúgva mær upp í hatta træið har yviri, og so tá id Jesus kemur hendan vegin, ja, so sleppi eisini eg at síggja Hann. Eg vil so fegin síggja Hann. Eg havi hoyrt segu oman á søgu um, hvussu Hann er góður við øll, ja, sjålvt við børn, og við tey sum eingin annar dåmar«. Nú nærkaðist Jesus trænum sum Zakeus sat í — og nú hoyrdist Jesus tala: »Zakeus, kom niður, tíidag vileg koma at vitja teg<. Zake-us var glaður. Jesus slapp inn í hjarta hjá Zake- us, og hann var eisini blíður við Jesus í húsi sínum. Nú var Jesus vorðin vinur hansara. „Jesus“, segði Zakeus, >Tú veitst at eg plagdi at gera nakað sum var skeivt. Tá fólk skuldu gjalda mær pening, tá segði eg, at tey skuldu gjalda ov nógv. Men Jesus, nú vil eg bera teimum hendan pening og fýra ferðir tað aftur, og teimum fátæku fari eg eisini at geva pening“ Jesus svaraði honum, at menniskjusonurin var komin at leita eftir tí sum fortapt var, og a tað > 5å t vil Jesus sleppa inn i okkara u, og frelsa okkum. Tå er Hann besti okkara, og si i,sum vid Zakeusi, mann hjálpa o at gera tað sum er. ðnba og gubbi > artttga tlukku við 15 ár Brúðarparið Poulsen, ecgnutg tann 30. mai. Eisini“ "in heilsan til mamba. Allar hestu ynski Niels Juel og Tórur Vestmanna Og ein heilsan til Maluna Eyðgunn, Janie, Jona Hjartaliga tillukku vid brúd leypinum, sum var 25. april 93 = eingin friður er. »Sjålvur Andin vitnar saman við anda okkara. | at vit eru Guds børn« Hesaferð fari eg at vera persónligur og spyrja teg, kæri lesari, um tú í hjarta tínum tekur undir við teirri kristiligu talu, sum vit nú ofta hoyra, at so satt sum Jesus er deyður fyri øll, soeru vit gll Guds bern, ella id hvussu so er øll her á landi og í eðrum kristnum londum Eg hugsi ikki og vóni ikki, at tú kennir teg tryggan í slíkari talu. Ti at henda tala er í veruleikanum ein boðan av friði har sum Og tá ið eg nú havi spurt teg so persónliga, so fari eg eisini at vera persónligur hinvegin og tala nøkur orð um meg sjálvan. Tí at bæði havi eg, frå ti at eg dugdi á at skyna, og før at. | hoyra Guds orð, vitað, at Jesus er deyður fyri | øll, og eri uppvaksin í kristnum heimi hja trúgvandi foreldrum; men ongantid hava tey og Gud havi lov fyri tað, royntatgivið mær ta uppfatan, at so nýttist mær ikki at hugsa meira um hesi viðurskifti staðinfyri leitt meg hagar, sum Guds orð varð boðað, til tess at tann trúgvin, sum tey høvdu fingið lut í gjøgnum boðanina av Guds sitt ljós á gøtu mini | E. A. Jacobsen | Rom. 8,16 Men tey hava orði, eisini skuldi fæðast í mínum barmi. Ti at trúgvin kemur gjøgnum tað, sum hoyrtverð- | ur, og tað, sum hoyrt verður, kemur gjøgnum orð Krists. Tað var tann tíð, tá ið eg óttaðist fyri, at onkur skuldi fara at spyrja meg, um eg var eitt Guds barn, ella um eg var frelstur. Ti at | ja kundi eg ikki siga við sonnum hjarta, og nei vildi eg helst sleppa undan at svara Men síðani hevur Heilagi Andin gjøgnum boðanina av bíbliuorðinum skapað í hjarta- um ta trygd, at eg, sum veikur og vesalur eri, eigi fyrigeving fyri allar syndir mínar og barnarætt hjá Gudi í einfaldum áliti á Jesus, og læt seg heyja upp eins og ormurin í oyði- mørkini, til tess, at ein og hver, sum trýr, skal hava ævigt lív í honum. Ikki eri eg vanur at leypa á fólk og spyrja, um tey eru umvend ella frelst; men nú fari eg at spyrja tey, kæri ókendi lesari: Eigur tú henda vitnisburð í hjarta tínum, sum skrift- orðið omanfyri talar um? PRÓGV Høgni Høgnesen, Strondum, hevur fingid sveinabræv sum bilmekanikari. Hann lærdi á Bilverkstaðnum v/ Símun Pauli Berg á Skála. Læru- meistari var Símun Pauli Berg Pole Mohr Poulsen, Tórshavn, hevur fingið sveinabræv sum bygningsmálari. Hann lærdi hjá P/F Henning Sørensen á Argjun Lærumeistari var Henning Sørensen Dan Martin Kristensen, Tórs vn, hevur fingið sveinabræv Hann hjá P/F Bygningssnikk »vgningssnikkar avirkinum í Tórshavn. Læru Vilhelm M. Jo star: var wuisen i orshavn, evur fingið sveinabræv sum usasmidur. Hann lærdi hjå Wilhelm Poulsen å Argjum Læ Wilhelm } leistari var Poulsen Brúdleyp Í dag giftast í Sønder Tronders kirkju í Álborg, Majken Dam, dóttur Jens Christian Dam, Tórshavn, og Niels Damsbo Frederiksen, sonur Hanne Damsbo Frederiksen, Álborg Brúdleyps adr.: Murdals stræde 63, Ålborg Øst I dag giftast Vivi Midjord og Qaiser Javed, Sikvågen 59, 13541 Tyresø, Svøriki Meinigheitshusid Torshavn Hvitusunnudag kl. 18.00 Møti v/ Hera Kjærbo. 2. hvítusunnudag kl 18.00: Møti v/ Petur Jacob Sigvardsen. Týskveldið kl. 20.00: Bibiltimi v/ Petur Jacob Sigvardsen um Fil. 1,1—14 | A Dagsins tekstur Hvítusunnudag ømt & Kollekt Latum okkum bidja Harra vår, Jesus Kristus, sonur hins alvaldandi Guds, vær tøkkum tær fyri, at tå hevur grundad kirkju tína her á foldum og hevur kallad okkum inn í samfelag teirra heilagu, og vær biðjum teg, at tú við orði tínum vilt lata heilag anda tín leiða og styra okkum eftir vilja tínum og ugga okkum í øllum freistingum og neyðum og vegleiða okkum í sann leika tínum frá allari villu, til tess at vit stødugt mega halda fast um trúnna, vaksa í kærleika og øllum góðum gerðum og við fastari von og álitu á náði tína, sum tú við deyða tínum hevur vunnið okkum, mega verða sæi um ævir, tú, sum við faðir tínum livir og ræður í einleika heilaga andans, « sannur Guð um aldur og ævir allar. Amer Hesin heilagi lesturin er skrivaður í Ape stiasøj Il: Og tá id nú hvitusunnudagurin var komin, vóru uni, 2. kap. I teir allir saman komnir á einum staði. Og tå kom brádliga eitt dun av himni, sum tá ið harðveður brestur á, og fylti alt húsið, sum teir sótu í. Og fyri teimum sýndust tungur líkasum av eldi, sum skildust sundur og settust á ein og hvønn teirra; og teir vórðu allir fyltir av hinum heilaga anda og tóku at tala á ødrum tungumálum, eins og andin gav teimum at mæla. Men har vóru Jedar búsettir Jerúsalem, menn, iðóttaðust Guð, av ellum tjóðum undir himni. Tá ið nú hetta ljóðið hoyrdist, kom mannamúgvan saman, og henni varð dátt við, tí at teir hoyrdu, ein og hver, teir tala á sínum egna máli. Og teir vórðu allir bilsnir og undraðust og søgdu: »Si, eru ikki allir hesir, id tala, Galileu- menn? Hvussu ber tað tá til, at vit, ein og hver, hoyra teir tala á okkara egna máli, sum vit eru føddir vid? Partar og Medar og Elamitar og vit, sum eru búsettir í Mesopotámiu, Júdeu, Kappadokíu, Pontus og Ásiu, í Frýgiu og Pamfýliu, Egyptalandi og Libyubygdunum við Kýrene, og vit Rómverjar, sum her hava setst niður, Jødar og proselýtar; Kretoyingar og Árábarar, vit hoyra teir tala á okk- ara tungum um stórverk Guds?« Hetta heilaga evangeliið skrivar Jóhannes evangelistur, 14. kap. 23. v. og út Jesus svaraði og segði við hann: »Elskar nakar meg, tá varðveitir hann orð mítt, og faðir mín skal elska hann, og vit skulu koma til hansara og gera okkum bústað hjá honum. Tann, sum ikki elskar meg, hann varðveitir ikki orð míni; og orðið, sum tit hoyra, er ikki mítt, men faðirsins, sum sendi meg Hetta havi eg talað til tykkara, meðan eg var verandi hjá tykkum. Men talsmaðurin, heilagi andin, sum fadirin skal senda í mínum navni, hann skal læra tykkum alt og minna tykkum á alt, sum eg havi sagt. Frið lati eg eftir hjá tykkum, mín frið gevi eg tykkum; eg gevi tykkum ikki, eins og heim- urin gevur. Hjarta tykkara óttist ikki og ræðist ikki! Tit hoyrdu, at eg segði við tykkum: Eg fari burtur og komi til tykkara. Elskaðu tit meg, tá høvdu tit gletttykkum um, at eg fari til fadirin; tí at fadirin er størri enn eg. Og nu havi eg sagt tykkum tað, áðrenn tað hendir, fyri at tit skulu trúgva, tå id taðer hent. Eg skal ikki longur tala nógv við tykk- um, ti at høvdingin í hesum heimi kemur, og í nær eigur hann als einki; men fyri at heimurin skal na, at eg elski fadirin, og at eg geri soleiðis, sum faðirin hevur boðið mær: Standið upp, latum okkum fara hidani!'« Ken 4 Í A