fríggjadagur 2. juli 1993síða 15

Síða 16 Nr. 123—2 JULI 1993 Lázarus kom út! ? I? €roU IKA NUF RU 4 mt ur í 81811701, LVL M andSsfyrið er samansett á ialt Á li? M.A. (AKA IKKI FSØKINA Ul misnytsluna burtur, demokrati CVU IKKI ÆVI VI 4 Yoevir ill má ry} 7 DEN p min P) f Ir IO LEVET? IKKI mat á OTTO, ENRKU ti UNGH (NA VI tøvdtd, grøding frá likamligart sjúku. vón. frið og varandi gleði, og tað hava Marx, Freud, Lenin ella Darwin heldur Ikki grvið skrivar Jón Ellendersen í sjónarmið i dag. Hann vísir á, at hvørki kapitalisma ella liberalisma. has) ella brennivín bjarga Førovum. Men bara Jesus Kristus ger tað. Hvussu mong kenna í lemokratiskt samfelag Ongantið síðan páva- kapitalismuni, onnur Kom út, Lázarus dag menn sum Hans | ; veldið fall hevur heimur- | kommunismuni, onnur Eg undrist ikki á. at tey | Nielsen Hauge, John A tann gåva in upplivað meiri órætt | demokratisku sosialism- ungu renna undan ti. vit | Wesley, Charles Finney | Jú so! Ég var einaferð vísi, dálking, siðloysi, | uni, onnur kristind6min- kalla kristindóm. Eg | og Levi Pethrus? Hesir | samdur við teir. Men | sjálvmorð, arbeiðsloysi, | um og uppaftur onnur undrist ikki á, at tey ungu løgdu lunnar undir tað, hvat var so gávan, Brand- | hungursneyð og krigg), hava blandad alt i ein ikki tíma í eina kirkju at sum vit í dag rokna sum es gav Danmark? Ate- eina sjálvfylgju: verju av ismu, stórri alkoholismu kvinnum og børnum á ar- | fritt pornografi, tisundtal beiðsplássinum, fríari út- búgving ul øll, nútíðar sjukrarøkt, sjúkrahús, fakfelog, fongsulsreform- ar og hjálp ul fåtøk og foreldraleys í samfelag- sum júst í dag, og so at vavgreyt og bara rópt lurta efur summum prest- um, sum ikki sjálvir trúgva ti, teir prædika Vit eru vorðin sum Låzarus, fjøtrad av lik- klædi, av materialismu, av lógini (-- vit dóma), av at kappast og stridast vid | aðrar samkomur um ótýð- | andi og óhóskandi læruspurningar, flestallir menniskjaskapur. »Kom út, Låzarus!« Sigmundur vid svørdinum Mangan havi eg hoyrt ein politikara fyri og annan efur tosad um tá >fedrar okkara á veg til útróðrar sungu sálmar og aftur á heimleið< og um at »lå tarið varð avstað heilsað- ust teir av við orðunum: Jesus veri við tykkum! < Bønir vórðu hildnar um- borð, í roykstovuni, í siga øll kvíga í ráðaloysi | og máttloysi. Men Marx, | av børnum í oydiløgdum | Freud og Rosseau lovaðu hjunabondum, 500 getu- | frið og framgongd! børn í Keypmannahavn, frælsi til at gera alt tær lysur seksuelt uttan á byrgd osfr. Somu gávu num gav Ipsen norðmonnum, Men tey flestu kenna Hví eru vit so dømandi Vit kristnu hava felt harðan dóm yvir fólkið Vit hava nýtt meiri tid at revsa fólkið fyri mistøk teirra enn vit hava nýtt tíð Ein onnur tíð Hans Nielsen Hauge sat 19 ár í fongsli, men hann endurnýggjaði og koll- velu norska landbúnaðin og tað norska fólkið. Wesley gjørdi tað sama í Onglandi, Finney í USA Og uppattur aðrir í øðrum Shelley, Brecht o.s.fr londum | "lestir av hesum livdu uttan ábyrgd, arbeiddu lítið og einki og vóru sera hugmóðigir (led af stor- | hedsvanvid) | Marx segði: »Eg skal stoyta Gud út úr himlin- | um … Eg havi slíka megi í ungu ørmum mínum, at eg skal knúsa og sora teg (mannaættina) við ógvus- | ligari styrki. Imeðan til at visa teimum, at tad finst ein annar og betn vegur. Vit hava skumpad og resun av heiminum tó Hegel, Marx, Engels, hevði sínar: Rosseau, Ipsen, Freud, Brandes, | Sartre, Kinsey, Lenin og Castro! Hesir | Nietzsche, Bertrand seimnu tóku sær æruna av ú arbeiði áðurneyndu høvdu framt. Men nú bjóðaðu teir í fordóms- fyltari fáfond Gudi av, ú kristin trúgv var bert skapt av valdsharrunum sum eitt amboð fyri kúg- ing og trælahaldi. tey longur út móti av- grundini, heldur enn at Russel, de Beauvoir, geva teimum ljós í hesum dapra myrkri. Her verða Noregi, Danmark, For | oyar, Svøriki, Ongland, USA v.fl. upplivdu frið, kærleika, gleði og rættvísi har fólkið ístaðin fyri at hata hvør annan og bert | hugsa um seg og sítt, fóru kvold, tyskvøld osfr. Ja, at elska, verja og hjálpa men eingin noktar hesum. | hver øðrum. Sjúk vórðu = | Menertað ikki mest fyri hjålpt og grødd, drykkju- egna skuld? Er tað ikki stovur stongdar í hópatali, fyri at reypa — ella ti vit tað sjálvandi nøkur, sum harmast og siga: Hygg, vit hava stór samkomu- hús, stórar legubygningar, vit hava me sunnu- morgun og -kvøld, hós- Í dag finnast aðrir menn, sum hava vrakað Hegel, Marx, Engels, Ipsen, Freud, Brandes, ' A tí kundarnir hvurvu, | skiltust í ósemju — at vit bjørgunum osfr. Lenin og Castro, og hesir gapar avgrundin í myrkr- | fongslini stóðu nærum | byggja stórt, stórri, So siga teir, at vit skulu vera takksom fyri fedrar okkara! Jú, tað skulu vit avgjørt! Men: Hvar er bønin í tingin- um, í landsstýrinum, í nýggju menn royna aftur at byggja á teir lunnar, sum lagdir vóru av Hauge, Wesley, Finney og Pethrus. Vit kenna teir: Havel í Tjekkínum, inum eftir atgloypa okk-. | um bådum«. Tað fyrsta miseydnað- ISt, men tað seinna var væl í ferð við at eydnast. Tað bera USSR, Albania, | tóm og gøturnar vóru ikki | størst?! longur fyltar av rópi, »Eg eri ikki komin í geyli, rútasorli, siðloysi, heimin at dóma hann, heimleysum og forkomn- | men fyri at heimurin skal um. Men tað var tá. verða frelstur við mær!< Eru vit tá stórri enn Gorbatjov í Russlandi og Eystur Týskland, Rumen- Føroyar á Føroyar Jesus tå vit nýta so nógva skúlunum, á arbeiðs- Sjevarnadze, fyrrverandi ia v.fl. vitni um. Føroyar hava smakkað tíð at døma heimin! ON og te. uttanríkisráðharri Gorba- materialistisku human- Vit kristnu grenja um * Panum: Og vier hon lovs. Og hvat er so tað. It verri orvin? ISmuna og materialistisku kapitalismuna har hvør New Age i sjónvarpinum, um Rúsuna, um sidleysar sum er so forvitnisligt vid | Hetta var gåvan, hesir Einfalt: Føroyingar øllum hesum monnum? rikmanssynir (nærum all- bert hugsar um »eg, meg, bøkur í skúlanum, um at kenna ikki longur Jesus Ella hvat er munurin ir) saman við Darwin mær, mítt og míni<: og ítrótturin sunnudag heldur ns sum tann sum millum tað Hauge og góvu heiminum. Kapital- hetta er ikki bert galdandi teimum ungu burtur frá £ skar tey, sum fyrigevur Havel byggja á og so tað, | isman var bert ein »gula- fyri politikarar, banka- metunum, um at nøkur misbror teirra, sum grødir Marx og Freud bygdu 4? rót<, ti tað var meiri stjórar og vinnulivsmenn. arbeiða sunnudag. Vit sjúkur teirra, sum mettar Munurin er tann at | ynskið um vald, populari- | nei, vit eiga oll okkara grenja um Heavy Metal svong, hevur umsorgan Marx & Co. tråttadu niður í fólkið, at Gud var deyður og at humanism- an og materialisman vóru vegurin til eitt frítt, ríkt, et og heynd saman við sjúklingum girndum hjá m.a. Freud og Kinsley, sum bóru hesar menn, enn ynski um rættvísi. fyri fåtøkum og arbeiðs- søku, um ditt og datt og leysum. | datt og ditt! Hvar i øllum Nei, í dag skulu vit hesum finst gleðiboð- kristnu vera politikarar, skapurin? so vit kunnu noyða fólkið part. tónleik, um dans, ólav- Vit hava staðið á hvor sínum talarastóli og grýtt grót eftir hverjum øðrum. Nøkur hava brigslað at »liva gudiliga« — og hetta minnir ikki so lítið um tá Sigmundur við sverði noyddi føroyingar at gerast kristnar<. Tá gjørdust føroyingar ikki kristnir tí teir fingu synd sína fyrigivna og gjørdust frælsir. Nei: Teir ræddust sverðið! Er tað slíkt vit ynskja? Leggið »kristna« svørdid niður, tí politisk ar lógir, hvussu >gudilig- ar< tær ljóða, frelsa ongan! Hava vit ikki iært av ti, Jesus segði um farisear- ararnar — tátíðar politiska vald hjá jødum: »Hetta fólk ærir meg við munn- inum, men hjarta teirra er langt frá mær!< Teir royndu við lógum at noyða fólkið. Teir droymdu um eitt >gudi- ligt< land. Vónin livir Men landið við full- komnari rættvísi kemur. Har skal eingin grátur, sorg, pína, sjúka ella deyði vera! Men tað er ikki her, vit skulu skapa tað! Tað er gjørt til reiðar — men fyrst verður hesin heimur oyddur! Jesus kom at bjarga menniskjum burtur úr hesum heimi, burtur úr vónloysi, burtur úr fá- tækt, neyð, sorg, sjúku og deyða! Tað var hendan Jesus fedrar okkara, Hauge, Wesley og Finn- ey trúðu á og lærdu um. Teir dømdu ikki men søgdu fólkinum at tey kundu byrja eitt nýtt lív, at øll misbrotini vóru fyrigivin og at Gud ynskti at geva teimum lív, bæði nú og í allar ævir. Eitt lív áðrenn >>