mikudagur 25. august 1993síða 6

Skiftið alla logtingsmanningina út: -Setið ungt fólk og helst kvinnur á | Kovrið hasar gomiti } * På dugað nógv beri í MENNINat ra og sel KVINNMIÐ sum + 6 HK. gomlu troyttu mennini? dag. ry 4 HÍ T Sum smådrongur í Haví tað meg mar undrað tottir kr num FLANT AT OK IL id meg tyr, Svaraðu vaksnu, at mar av revagørdunum á sinni. Seinni skilu eg so samanhangin í hesum. At menn í sínar tíð vóru farnir undir loðdjórahald Fyrst nakrir og so alt fleiri. At enda so nógv, at revagarðar næstan vóru á hverjum tanga og í hverjari bygd. Vantandi stýring førdi ul eitt ovur- stórt útboð, sum slettis ikki svaraði til eftirspurn ingin, sum var, og saman við fallandi prísum og broyttum konjunkturum datt so alt hetta niðurtyri aftur og fólk mistu nógv an pening. Men eftir stóðu tofurnar sum minnisvarðar Revagarðseftektin Seinni KOMU á nakrantíð av hesum okk Nei. Hóas vit nú høvdu fingið allar ara mistøkum hugsandi sertrødinga innan Búskaparráð, Fiski vinnustovu, Idnadarstovu, Menningarstovu, Jarðar ráð og hvat allir hesir stovnar cita. Sjálvút nevndir >ráðgevarar (oftast sakførarar og revi sorar) runnu aftur og fram imillum allar hesar stovn ar fyri at vinna sinum »klienu« tramihjåsømdir, Ú Wir vistu át eingin sam- r! } H rd iD ; 510/1 Var B aurkt FØJRaUura SKI g æða I g [IK c i k Få Og Lagungið hev øil dá verið i ella minni inhysis klandur og kegl Revagarðseftekun førdi eisini við sær, at tøroy ingar mistu ein stóran flota av skipum av land inum: Farmaskip, kemi kaliuskip, flakatrolarar, nótaskip, rækjuskip og svartkjaftaskip Teir komandi >minnisvarðar nir< yvir henda dárskap okkara verða: Bankar, sjúkrahús, hægn skúlar, ítróttarhallir, graslíkis- silir } i vøllir, iendingar/havnir ferjulegur, SE V-installa x N ” hr % f. 16 f Í Yi x r 1 k ) gu ur ØE 1 Lom KIKJU hvo ivsøku CIS! 9 Tær gomlu kempurnar Saknur er ti i kempun | sum P. M. Dam, Erlendi Paturssyni, Hákum Djur- | huus, Kjartani Mohr ødrun 10 teir sótu var ikk: so nógvur peningur | tóku eitt samfe lag, sum Í Tær hava i, ungT JOÍK istadin. altid pening, enn hesir, "Siønarmid” í kistOl og ein Men hov hga og uttan at loypa framav royndu tei at byggja hetta landið upp, sum var heilt forsømt av ti danska stýrinum frammanundan. Og tað eydnaðist, hóast ter mangan vóru ósamdir um hátun Men seinni fingu vit i Vi infrastruktur aðrar skjótar og smartar løgungsmenn. Teir fóru lættari um reglur og lógir. Teir høvdu so stór- an skund. Nú skuldi nak- að henda og tað skjótt. Og teir lótu hurðina upp inn í landsstýrið, so al- skyns korrumperaðir em- bætismenn og »sertrød- ingar< fingu atgongd. Og hóast fleiri av teimum brendu sínar fingrar djúpt niðri í landskassanum vit kunnu taka Heyga- drangsmálið sum dómi Spillan Og efur situr alt fólkið við einum ringum smakki í munninum. Og ístaðin ma fyn at beina spilli burtur, sum er komin i føroyskan poltukk, so velur man teir aftur og aftur. Og spillan fær loyvi at liggja og rota víðari. Tað er hetta, sum fær ein ul at missa vón- na um, at tað nakrantið verður frægari. Tí um man reinsaði út beinan- vegin, so var ein vón fyri at ein broyting kom í og at man hevði nakað betri at byggja uppá framyvir | | LL Men kanska er vOnin at hóma i havsbrúnni. Nú hava danskir serfrødingar meira og minni yvirukid leiðsluna í Føroyum. Nú fáa vit kanska ein lands- plan at arbeiða efur, sum vit so leingi hava saknað Nú fáa vit kanska sett á- byrgdarfólk á teir avger- andi sessimar eftir út- búgving og evnum, og ikki eftir familju- og kenningapolitikki sum higarul, sum hevur ført til, at teir størstu iditotar- nir i føroyskum vinnulivi og å føroyskum stovnum sita har, bert ti at påpin sat har frammanundan ella at teir beint á høvdu tann rætta poliuiska litin. Men var tað nú neyðugt at nýta russiskan plan- politikk og planøkonomi fyri at røkka hesum, nú 18 flestu føroysk vinnutól eru løgd undir ein stovn, og føroyskur peningapoli tikkur verður styrdur frå ødrum miðstovni? Russ arar eru jú fløtuni við at fara frá hesum, men før- ovingar gera nu tad sama mistakið sum ter gjørdu, : P ur 1 V at IMniðra pianøKono oyum Oljuævintýrið Fann nýggjasta tåtan í føroyskum politikki er oljuævintýrið. Men hetta kemur ikki at føra nakað gott við sær, um teir somu persónarnir fara at skipa fyri her, sum hava ført tað føroyska samfe lagið á húsagang. Og hvat ætlar man at gera í For oyum tey næstu 10 árini innul tann fyrsti oljudrop t in væntandi kemur í land um nakar drop: yvirhøvur | | er at finna har niðri? Ætl- ar man bara at sita hendur í favn og bíða? Hvat við at brúka tíðina ul at reinsa út og rætta upp á skeivleikarnar, sum hava verið gjørdir? Og hvat við at standa saman um at byggja landið uppaftur? Ístaðin fyri alt hetta klandri og politiska kegl- ið, sum forðar øllum av- gerðum og bert førir til mistreysti ímillum fólk Hvat við at fara konstruk- tivt til verka, so vit eina- ferð aftur fara at sita við teimum poliusku avgerð- unum í Føroyum? Og ikki nakrir danskir serfrøding- ar, sum hóast alt bara gera sitt arbeiði efur boð- um niðri frå, av tí at vil sjålvir hava mist tamar- haldid å støduni og hava laud okkum upp ul ol mussu EF Nógv hevur verið tosað og Y > % | 'r { Er. bin av OFSØKUNUM 1 Í í ri på i t ii IKKI at Tara UDD I Var, at vit vildu verja okkara fiskastovnar og ti hava avgerdarrætt yvir land grunninum. Nú hava vit so sjålvir niðurfiskað okkara fiskastovnar, so einki er eftir, so at argu- mentið kann ikki brúkast longur at halda okkum uttanfyri. Fóru vit upp í EF nú, fingu vit lut í út- jaðara-peningahjálp teirra, sum lond sum Het- land, Irland og onnur út- jaðaralond innan felags- skapin hava fingið. Tí, vit kunnu ikki blíva við tara biddaragongd til Danmarkar eftir meiri peningi. Tað er eitt mark | | Í Tíðindablaðið C+ fyri hvat danir vilja standa modell ul. Her niðri tosa fólk meira og meira um færøske til stande hvørja ferð okkurt ikki ruggar rætt. Og tað er ein stór skomm fyri okk- um sum tjóð Tað er nógv fyri hjá mær, sum eri ein in- karneraður tjóðveldis- maður, at koma við slík- um ráðum, men tá ið vit nú hava hóreiggjað okk- um so illa, er einki annað at gera. Vit duga at fiska og hagreiða fisk, men tá ið tað kemur til leiðslu og framskygni, eru vit efur- bátar og noyðast ti at søkja okkum serkøna hjålp, um enn hon so skal koma uttanifrå. Taka vit vid læru her, verdur kanska aftur gott at bugva i Føroyum, so leiðis at tad unga fólkið, ið í løtuni flýggjar úr Føroyum, fer at venda Krákur 09 sakfsrarar Í løtuni likvidera før oyskir saktørarar og revi sorar tað føroyska sam felagið. Hesir, sum fyr nøkrum árum hinumegin borðið sum »rådgevarar«, hava nú síðani sótu skift sess og válka sær í at likvidera tað føroyska vinnulivskervid. Teir hava luktað blóð. Sum kráka og ravnur yvir rovi Men teir og synir teirra sum í hesum døgum tysja heim til Føroya at arbeiða við einum feskum saktør araloyvi í hondunum til hetta semasta kukrativa virkisøk: umframt Rús- una — skulu bara vita, at