fríggjadagur 17. september 1993síða 16
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Tíðindablaðið CL
Vinstrumegin Annebeth
; ; tær bådar Poulina Jensen
vevlæran og hon í ár fóru
undir vevskeid. Plásser fyri
14 vevkonum á skeiðnum
Tivern eru so nógv onn
ur skeið á Háskúlanum, so
tað ber ikki Ul at gera eyka
vevskeið
Øll kunnu fara á Vev
keið, og ongum nýtist at
minni upphædd, ikki rakka hava royndir frammanund-
Johansen á Strondum
sum á fyrsta sinni er á
vevskeid á Háskúlanum
Her fær hon hjálp frá
Poulinnu Jensen
vevlærara
til an. Nakrar kvinnur å hesum
t
Tad sigur sjálvandi eisini keiðnu.n hava vend áður,
ett sindur um, at skeiðlut iðrar eru her fyn fyrstu
á » rir D | cor
takararmir ikki hava gloymt rd, sigur Poulina Jensen
familjuna heima við hús ÆTU
Vevskeiðim í Háskúla ad MASKUI] ri nøk
Í > r r T år på
r afturvendandi ultak um" : ak alt
i t Í Y » mm
tað stendur á at hýsa øllum ar xUlåanin at av TUAKAL
ið eru áhugað fyn at fara á mir SKulau DugVva á Må
skeið kUulåanu nen all vóru ikk
en
Elin Lindenskov, lærari is fegin í að, og
er skeiðleiðari. og hon sig tøru heim um k valdarnar
r.atskeiðið var yvirteknað Hetta varð annars gjørt
i bíðilistin var langur, tá tyri il keiðluttakarari
Vevskeid á Håskulanum:
Tvær vikur úr
álmanakkanum
- Bert tað, at vit als einki annað hava at hugsa um hesar
dagar, enn bert at fáast við vevarbeiði, er hugaligt , siga
skeiðluttakarnir, sum í dag hava framsýning av vevlutum
á Háskúlanum
|
Tad er helst ikki å hvørjum
degi, at kvinnur i aldurs-
bólkinum 40 til 75 ár, fáa
møguleika til burturav at
læra at veva, og als eingi
hava at hugsa um.
Tað kunnu kvinnumar,
sum nú hava búð og virka
saman á Háskúlanum sein-
astu 14 dagarnar, siga frå.
- Eingin rópar eftir okk-
um, ella noyðir okkum at
fara frá spennandi vevar-
beiðinum, sum ein teirra
tekur til.
- Tad er hugaligt at sleppa
frá at gera døgurda, heldur
ein. - Ikki bert tað, heldur
onnur brosandi fyri, men
eisini tað, at vit ikki vita,
hvat vit fáa til degurða fyrr
enn vit borðreitt verður fyri
okkum.
Við annan vev situr
skeidluttakan, sum heldur,
attelekortini eru so ódrúgv.
Hon heldur, at tað hevur
verið sera hugnaligt at búð á
Háskúlanum í nærum tvær
vikur, men nú hevur hon
keypt sær 100 krónur tele-
kort, tí tey sum ljóða uppá
Ebba Winther í Havn
ætlar sær eitt vovið
turriklæði
skuldu fáa eina kenslu av,
hvussu tað var at ganga á
einum háskúla.
- Í dag er tað tó bert hend-
ingaferð, at fólk fara heim
til sín sjålvs um kvøldarnar,
sigur Elin Lindenskov.
- Hvat nyta tit friløturnar
til, tá allar búgva á Háskúl-
anum?
- Tað er torført at fáa
stundir til annað enn vevar-
beiðið, tí tað er so spenn-
andi, at vit sita uppi hålvar
nætur, siga kvinnumar.
- Vit hava verið í Norður-
landahúsinum, vitja á Vev-
stovuni hjá Titu Vinther,
men ætlanin er eisini, at vit
Skulu síggja eina ijésmynd-
argð, men tað velst um, um
Av og á er neyðugt eisini
at rigga til undir vevi-
num, og tá ræður um at
vera fimur. Her er tað
Katrin Samuelsen í Havn,
sum roynir seg