týsdagur 26. oktober 1993síða 15

Tíðindablaðið E5 Røda hildin í Christians- kirkjuni í sambandi við Jarðarferðina hjá Asbjern Joensen, legtingsmanni, tann 24. okt. 1993: »Tad er ein stutt, ein stokkur lesa, So fara vit úr hesi verð Í himmiríki aftur meta Vit teimum, sum vil mistu her Sum tú algóði faðir mín, Í náði leiddi heim til tin«. Tað var komið langt út á árið. Heysud kom og vetursins bleiku fingrar veittraðu í fjøllunum. Í hesi fjórðu árstíð er uppgerðin við várið kom- in, sáðið er sáðað — og heystað. Foldin fúnað, fuglurin flogin, fjøllini gingin. Troytt og tigandi legst náttúran í líkklæði. Hvussu skarst Hvat nåddu vit, og hvat lótu vit liggja? Og um sama mundi legði deyðin sína hond á Asbjórn Jænsen, løg- ungsmann, og tíð hansara var komin. Beint í arbeiði og virki sínum fór hann frá okk- um, júst sum truplastu málsviðgerðir vóru um at enda. Uppgávumar, sum liggja fyri framman, eru torførar og truplar, summi vilja siga 6møguligar, men ikki Asbjørn. Hann var sannførdur um, at neyðugt var at taka tey stig, sum nú eru tíkin, ti tað var okkum øllum greitt, at samfelag okkara kravdi fólk við áræði og dirvi at loysa felags verk- evni, um tað skuldi eydn- astatendurreisa búskapin í landinum á einum høg- um moralskum stæði. Tað kom dáu við, og tað vardi meg líuð, at samrødan vit høvdu var hin seinasta í hesum jarð- arlívi hansara. Eg persón- liga kenni sorg og sakn, eg veit, at aðrir úr ðrum politiskum flokkum, sum hann hevði serstakan „ Minningarorðum Asbjørn Joensen, løgtingsmann tokka til, og sum hann var góður við, eisini kenna sorg og sakn, men tungast er hetta fyri Karna, Anikku, Jan, abbabørn ini, familjuna annars — ja, okkum øll. Sorgin kugar tykkum og er tung at bera, men einaferð verður lættan og varðar í lívi tykkara daga fram, ljósari og litfagrir ul allar dagar, um tað lív og ulveru, ið ut áuu saman Mín góði vinur og po lhúski = samstarvsfelagi hevur burturav æviskeiði sínum latið ótrúliga nógv ul tey mongu åbyrgdar- størv, hann átók sær ul frama fyri Føroya ung- dóm, heimbygd sína og fyn Føroyar. Uppvøksturin í Klaks- vík í eini tid, tá hart stóð á, bæði í tríauárunum og undan heimsbardagan um, er persónliga og po- litiska tigv hansara á Føroyar búnað og ment soleiðis, at hansara lutur í stríðnum fyri heimaøki hansara og fyri landið alt er rist í klettar okkara, í søgu okkara. Teir tímar, dagar, vik ur, mánaðir og ár, ið hann mátti vera heimanífrá, er tað offur, ið slíkir menn og avvarðandi teirra munnu liva við. Og var hetta nógv meira enn rímiligt at krevja av ein- um einstøkum menn- iskja. Tad eru fáir føroyingar, ið hava orkad tey avrik, ið Asbjøm framdi. Hann menu Tekniska skúlan her, Sjúkrahúsið, hann var eisini vinnulívsmað- ur. Hann hevði týðandi kommunalpoliusk á- byrgdarstørv, og tað sera krevjandi ungarbeiðið, ið hann átók sær, í nongum og týðandi legtings- nevndum eins og arbeiðið sum landsstýrismaður — stórur saknur verður í honum á Føroya Løg- tingi. Asbjørn hevdi dirvið ul allar hesar uppgávur, og megnaði tær. Hansara partur lá ongantíð efur Tad, sum sermerku As bjørn sum menniskja var hansara eyga fyn hvat var rangt og rætt, hann dugdi at skilja onnur menniskju og virðing hansara fyri medmenniskjunum — sum hann hevði álit á — var treytaleys og var hann al tid við ú góða orðinum Her er í dag ein stór mannfjøld komin saman fyri í felag at siga Ásbjørn Joensen tøkk og eitt sem asta farvæl Tíðina síðani ung- og manndómsármi liggur eitt langt lívsskeið í stríði og strevi spælt á øllum teim- um streingjum vid øllum teimum — talentum, 18 Skaparin gav honum Tað er sagt okkum i Bibliuni, at tann, ið nógv hevur, skal meira verða givið, og tann, ið líuð hev - ur, frá honum skal takast tað líta, hann hevur Hetta kann tykjast Ó- logiskt og ósossalt, men tå ein lesur hetta í sambandi við samanhangið, so fáa vil at vita, at tann, sum ger brúk av talentum sínum, honum skal enn meira leggjast til. Eg haldi meg av sonn- um kunna siga, at hann, ið nú stendur undir børu, hevur nýtt sínar talentir og í arbeiði fingið lagt afturat. Vit menniskju royna alt lívið atknossa okkum upp um brekkumar upp á fjallatromina. Summi koma bert upp å nidasta hamara, onnur koma nakað longur, men fá eru tey, ið koma upp ímóu vwomini, og enn færri tey, ið koma heilt uppá. Hann var millum teirra, ið komu heilt uppá. Har kann í mongum løtum bæði vera kalt og einsligt, serstakliga so- leiðis sum gongdin í okk- ara samfelag hevur vend tey scinnu árini Deyðadagin kom tann stóra k virran, tá tann virk sama sálin fór yvir um fjallatromina og inn i ævinleikan Allar tær foyrur, 18 verðsins stríð hevði merkt hansara andlit við, slætt aði deyðin út, tá deyðin gjørd: skilnað millum ii Tað skal vera mín vón at Skaparin, sum gav ta lent, eisini skal geva græði á tann akur, ið As bjørn Joensen hevur vend við ul at såa á ein slíkan hátt, attað skal koma okk ara samfelag ul best møguligt gagn Vit eru mong, ið fara at sakna Ásbjørn Vit fara at minnast teg og tíni avrik í virðing. Vit fara at royna at fremja tínar hugsjónir í tí ansa, tú vildi gjørt og vit fara at arbeiða víðari í ti anda, tú reiðiliga og klárt gav ul kennar í arbeiði og meðferð tíni Tað er sárt nú skilin aðarstundin kom, so bráð liga og óvæntað. Vit syrgja, men Harrin uoyst ar Nú tú verður borin út úr kirkjuni, fara vit at takka tær fyri alt og vilja varð- veita minnið um teg í hjørtum okkara. Hann er nú fann um fjallatromina Lat okkum siga honum okkara sidsta farvæl vid hesum ordum: »Eitt liud bil«, og ferda- maður móður, sum lamb seg hvíla kann við hirðans favn Brátt gloymast óndir og hver tungur róður, ti har er trygt, í himna sælu havn »Eitt lítið bil«, og skugg- arnir leir svinna, og vinin glaður aftur tú skalt finna Lasse Klein Aftur í ár skipar Bygdar húsið í Miðvági fyri ár gu bygdarveitsluni, har møgulek: er at hugna sær saman við vinum og kenningum ul álvara og gaman. Veuslan verður leygarkveldið 30 okt Skráin er minst líka fjøl broytt sum undanfarin år, við undirhaldi, sang upplestn, vísusangi spurnarkapping og dansi. Byrjað verður kl 19.30, tå boðið verður ul borðs. Matskrám í ár verður oksasteik. Undir borðhaldinum = verður vísusangur, har Sámal Ravnsfjall førir fram Miðvingar úti og heima nøkur løg. Spurnarkapp ingin verður leiðslu = av undir Manannu Simonsen. Felagssang skipar Jens Eli Ellefsen fyri. Tað ment aða ultakið er ikki fast lagt enn, men tað verður sum undanfarin ár Til dansin fara Skugg ar at spæla góðan dansi tónleiki Meðan dansur in er er møguleiki at:fáa kaffi og køkur í Matstos um Kostnadunn fyr hvønn er 150 kr. Aldurs markið er 18 år Seinasta freist at tekna seg er 27 okt. á tlf. 32921 inum Leiðari av Sjóvinnufyrisitingini Sokt verður eftir leiðara til Sjóvinnu- fyrisitingina Sjóvinnufyrisitingin er nýggjur stovnur undir landinum og eru uppgávurnar hjá stovninum hesar — Fyristing av sjóvinnulóggávuni og Skipaskråsetingini, sum er sjóvinnu- lógin, manningarlógin, mynstringar- lógin, sjómanslógin, skipaskráset- ingarlógirnar, uppmáting og merking av Skipum. — Samstarv við danskar myndugleikar viðvíkjandi lóg um skipatryggleika Tann, ið settur verður, skal hava út- búgving í løgtrødi og/ella hægri sjó- vinnuútbúgving eins og umsøkjarar við royndum innan gkið hava fyrimun. Starvið verður lent sambært avtalu millum landsstýrið og avvarðandi yrk- isfelag. Umsóknir skulu verða landsstýrinum í hendi í seinasta lagi mánadagin 8. november 1993. Nærn upplýsingar um starvið fáast við at venda sær til landsstýrið — Deildina fyri fiski- og aðrari vinnu. á Landsskrivstovuni 22. okt. 1993 Nr. 203 — 26 OKTOBER 1993 Síða 15