Sosialurinarkiv
Sosialurin 1993-11-06, síða 12
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 6. november 1993síða 12

‹ fyrra síða allar 28 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Síða 12 Nr. 212 — 6. NOVEMBER 1993 Regin Dahl á sjeytifimmáradegnum: Ég kom øvutur Í heimin — Eg varð borin í heim við beinunum fyrst, tað eg havi skrivað, er skrivað við vinstru hond og eg havi alt mítt liv kent meg aftanfyri teir stóru yrkjararnar, teir sum gingu undan, sigur Regin Dahl, útisetin mikli, sum heldur 75 ára fødin- gardag heima í Føroyum Eftir Jústinus Eidesgaard Myndir: Kalmar Lindenskov Klokkan trý seinnapartin hósdagin høvdu vit av- talað at hitta Regin Dahl. Utisetin, yrkjarin og tónasmiðurin, sum sein- astu seksti árini, næstan uttan slit hevur búleikast á Flatlondum, men sum hevur nýtt fødilandi til listarligan íblastur til næstan alt hann hevur tykist við. Meðan Regin Dahl er i Foroyum heldur hann til i0 húsunum hjá Niels Winther Poulsen, sála í Jóanes Patursonar- gøtu 23. Regin tekur sjálvur ímót , Hann er í reyðpuntutari ar- beiðsskjúrtu, sum hongur uttaná, glóðin í trivaliga vindlinum blunkar út, meðan vit heilsast. Regin svarar ikki ul myndirnar vit hava sæð seinastu árini av honum í føroysku blød- unum. Tær myndirnar eru ov gamlar, tær eru tiknar av einum yngri manni Og maðurin samsvarar heldur ikki heilt ul tær mangan álvarsomu og viðhveort tungu yrkingarnar. Hann er lágvaksin, hann hevur livað í wyfjørdings øld. Hann er skemtingarsamur, hann er lættur og hann er als ikki tað eg hevði ímyndað mær fyrr um dagin, tá eg fekk set- ningin at gera eitt prát við mannin. Eg eri ikki vón- brotin. Hugsi um Føroyar hvønn dag í árinum Regin Dahl var 15 ára gamal, tá hann flutu til Dan- markar, hann fór at ganga í skúla. Hann er uppvaksin í Havn, í Sandagerði, og tey 15 árini hann livdi i Føroy- um er grundstødid undir øll- um listarliga arbeiði hans- ara. - Tað er ikki dagur frå Gudi at eg ikki hugsi um Føroyar, summar dagar meir enn aðrar og kanska serliga nú Føroyar eru í andgletti í donsku blødun- um. Viteru von í Danmark at hoyra um neyð og vesæl- dóm úr øðrum londum, hesi lond liggja fjart frá okkum Tíðindablaðið CH og vit hugsa ikki um tey á sama hátt. Men í dag er ør- vísi. Viðurskifuni í Før- oyum eru vorðin gott tilfar í Danmørk og tað er mangan hugstoytt at síggja hvussu vit verða viðfarin, sigur Regin Dahl, álvarsamur. Tað er ongin ivi um, at føroyingar hava livað yvir evnir. Her er eitt øgiligt arbeiði gjørt við at byggja vegir og tunnlar. Føroyingar hava bygt dýrari skip enn aðrir og liva í stórum hús- um. Men danir liva sanni- liga eisini flot. Eg var og vitjaði í Aalborg herfyri. Húsini í býlinginum har eg helt ul stóðu einki aftanfyri tey føroysku, sigur Regin Dahl. Fyri okkum úusetar er tað óheppið, at fjølmiðlarnir hava givið dønum ta fatan, at tað eru donsku skatta- gjaldararnir, sum skulu rinda fyri føroyingamnar. Mær vitandi eru seinastu stóru donsku veitingarnar ul Føroyar skipaðar sum statslán, sigur Regin Dahl. — Men tad er ringt at yrkja um Føroyar í hesum døgum, allar gølurnar og tungsinni, sum valdar millum manna, køva skapannarhugin, sigur Regin Dahl. --Eg fór niður beint fyri jól 1933 og fór á skúla árið eftir. Eg kom heim aftur fyrstu ferð í 1938. Síðan havi eg vitjað av og á, men tað gekk longri ímillum aftaná at móður doyði. Í A tons PA meeen or Í 1968 búði eg heima eitt skifti, men samanlagt havi eg næstan búð 60 ár í Dan- mark. Um eg kundi hugsað mær at flutt heim aftur, tað veit eg ikki, kanska. Ég búgvi í løtuni í Haderslev, tað er ein líul býur sum minnir um Havnina. Tú kennir fólk, eitt nú starvs fólkini í handlunum, tey eru prátingarsom, har eru fram- vegis smáhandlar og ikki er neyðugt at fara í stór- handlarnar. Eg kenni eisini fólk á gøtuni, sigur Regin Dahl. Attanfyri teir stóru — Teir menninir sum eru mín stóra fyrimynd hava verið ein partur av mínum gerandisdegi, táeg var ung- ur. Hans Andrias Djurhuus hitti tú í býnum minst tvær reisur um dagin, Janus sást tú eisini. Háskúlamennirnir vóru eisini ein partur av gerandisdegnum, Símun av Skarði var gubbi mín og Rasmus kendi eg væl. Eg havi altid kent meg aftan- fyri teir stóru yrkjararnar i Føroyum. Eg standi aftan- fyri teir, men eg fjali meg ikki, sigur Regin Dahl. Tað tykist sum før- oyingar hava verið nakað seinir at taka tína líst til sín. William Heinesen skrivar i 50 ára fødingar- dagsheilsanini til tín, at tú ert undirmettur millum før- oyingar. Tú hevur fingið Ut ov lítlar sømdir. Kennir