mikudagur 11. juni 2003síða 2
‹ fyrra síða allar 27 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
2
Nr. 107 - 11. juni 2003
Nr. 107 - 11. juni 2003
3
In einem alten Buch wird berichtet von
einem Riesen, der sechs Ellen und eine
Handbreit groß war. Er hatte einen
eisernen Helm auf seinem Haupt, er war
gepanzert und hatte eiserne Schienen auf
seinen Beinen. Dieser Philister war von
seiner Macht überzeugt. Er sagte zu
seinen Gegnern: Gebt mir einen Mann
und lasst uns miteinander kämpfen.
Sein Gegner wurde der kleine David,
jung, bräunlich und schön und nur mit
fünf glatten Steinen und einer Schleuder
bewaffnet. Er trug kein Schwert, und
trotzdem besiegte er den Riesen. Er war
nämlich schlauer.
Heute stehen zwei Fussballmannschaften
einander gegenüber, die so ungleich sind
wie der Philister und der Schafhirte
David. Die deutsche Mannschaft hat
mehrmals die Weltmeisterschaft
gewonnen, wir haben fast immer verloren,
und als wir gegen Österreich gut spielten
und siegten, war es wahrscheinlich dank
der bekannten österreichischen
Sorglosigkeit.
Das färöische Wort ‘fótbóltskampur´
heisst nicht so auf deutsch. Man sagt
nicht Kampf sondern Spiel. Es ist wichtig
zu wissen, dass es sich um ein Spiel
handelt, eine kulturelle Begebenheit, die
eben so gut
vereinen wie
spalten kann.
Wir haben
nicht wenig
von
Deutschland
bekommen
im Laufe
der Jahre.
Wer kennt
nicht
Namen
wie
Martin
Luther,
Konrad Röntgen, Robert Koch,
Karl Marx, Rudolf Diesel, Ludwig van
Beethoven und Johann Sebastian Bach.
Fast alle Färinger lernen Deutsch in der
Schule (obwohl nicht alle es so fliessend
sprechen), und wir haben sogar einen
Deutsch-Färöischen Freundeskreis
(www.faeroeer.de) mit 160 Mitgliedern
(Zeitschrift "Tjaldur", halbjährlich).
Der große deutsche Satiriker Georg
Christoph Lichtenberg (1742-1799) hat
einmal gesagt: "Bücher sind wie Spiegel;
wenn ein Affe hineinguckt, dann kann
kein Apostel herausschauen." So müssen
wir auch das Fussballspiel sehen: eine Zu-
sammenkunft, die die Gelegenheit bietet,
einander besser kennenzulernen, Er-
fahrungen auszutauschen und
Freundschaften zu
schliessen.
Dieses
Ereignis
könnte auch
dazu
beitragen,
dass unser
kleines Land
in
Deutschland
bekannter
wird, dass
unsere
wirtschaftlichen
Beziehungen stärker
werden, und mehr deutsche Touristen zu
uns kommen. Zu diesem Zweck wurde
das schöne Schiff "Norröna" in
Deutschland gebaut.
Wer gewinnt, wissen wir nicht. Wie wird
die färöische Strategie sein? Werden wir
ein zähes Verteidigungsspiel vortäuschen,
das dann in einen plötzlichen Angriffs-
sturm übergeht? Wer weiss?
Nach dem Spiel wird es einen Sieger
geben. Wahrscheinlich wird die deutsche
Mannschaft besser davon kommen. Es
könnte auch so gehen, dass die Färinger
gewinnen.
Jedenfalls wissen wir, dass es den
Deutschen im Falle eines färöischen
Sieges nicht so geht wie dem Philister in
der alten Sage. Es steht geschrieben, dass
David zu dem Philister trat und dessen
Schwert nahm und ihn vollends tötete und
ihm den Kopf damit abhieb. Und später
ging David zu dem König "und er hatte
des Philisters Haupt in seiner Hand...."
Nichts dergleichen hat Rudi Völler zu
befürchten. Wir werden ihm die Hand
drücken, wir werden ihm Bier
einschenken und hoffen, dass unsere
deutschen Gäste sich bei uns wohl fühlen
werden.
Sosialurin
Í einari gamlari bók verður fortalt um ein
risa, sum var seks alin og eina
hondsbreidd til støddar. Hann hevði
jarnhjálm á høvdinum, var brynjuklæddur
og hevði jarnskinnarar á beinunum. Hesin
filistarin var sannførdur um sína makt.
Hann segði við sínar mótstøðmenn: Gevið
mær ein mann og lat okkum berjast hvør
við annan.
Hansara mótstøðumaður bleiv tann lítli
David, ungur, brúnligur og vakur og
vápnaður bara við fimm gløttum steinum
og einari sleingju. Hann bar ikki svørð, og
kortini vann hann á risanum. Hann var
bara snildari.
Í dag standa tvey fótbóltslið hvørt móti
øðrum, sum eru líka so ójøvn sum
filistarin og seyðamaðurin David. Tað
tðska liðið hevur fleiri ferðir vunnið
heimsmeistaraskapin, vit hava næstan
altíð tapt, og tá ið vit spældu væl móti
Eysturríki og vunnu, so komst tað kanska
mest av vælkendum eysturríkskum
gáloysni.
Tað føroyska orðið ‘fótbóltskampur’ eitur
ikki soleiðis á tðskum. Mann sigur ikki
kampur, men spæl. Tað er av týdningi at
vita, at tað snýr seg um eitt spæl, eina
mentanarliga hending, sum líka væl kann
sameina sum spjaða.
Vit hava ikki fingið
lítið úr Týsklandi,
sum árini eru liðin.
Hvør kennir ikki
nøvn sum Martin
Luther, Konrad
Röntgen, Robert
Koch, Karl Marx,
Rudolf Diesel,
Ludwig van
Beethoven og
Johann Sebastian
Bach. Næstan allir
føroyingar læra
týskt í skúlanum
(hóast ikki allir
tosa tað so
flótandi), og vit
hava enntá eitt
Týskt-Føroyskt
Vinafelag (www.faeroeer.de) við 160
limum (tíðarritið "Tjaldur" tvær ferðir um
árið).
Tann stóri týski satirikarin Georg
Christoph Lichtenberg (1742-1799) hevur
einaferð sagt: "Bøkur eru sum spegl; tá ið
ein apa hyggur í, so kann eingin apostul
hyggja úr." Soleiðis mugu vit síggja fót-
bóltsspælið: ein samkoma, sum gevur
høvi til at kennast betur, býta um royndir
og koma í vinalag.
Henda hending
kundi eisini
hjálpt til at
gjørt
okkara
lítla land
kendari í
Týsk-
landi, so
at okkara
búskapar-
liga sam-
arbeiði
styrktist, og
fleiri týskir
turistar komu at
vitja okkum. Við hesum
endamáli bleiv tað vakra skipið
"Norröna" bygt í Týsklandi.
Hvør vinnur, vita vit ikki. Hvussu fer tann
føroyska strategiin at vera? Fara vit at
látast at spæla tað seiga verjuspælið, sum
so verður til ein knappligan álopsstorm?
Hvør veit?
Eftir spælið verður ein vinnari. Helst fer
tað týska liðið at vera við yvirlutan. Men
tað kundi eisini gingið soleiðis, at føroy-
ingar vunnu.
Hvussu er og ikki, so vita vit, at um
føroyingar vinna, so fer tað ikki at
gangast týskarunum, sum tað gekst
filistaranum í tí gomlu søgnini. Tað
stendur skrivað, at David fór yvir til
filistaran, tók svørðið hjá honum og drap
hann ordiliga og høgdi høvdið av honum.
Og seinni fór David til kongin "og hann
hevði høvdið á filistaranum í hondini..."
Einki slíkt eigur Rudi Völler at óttast. Vit
fara at rætta honum hondina, vit fara at
skeinkja honum øl og vóna, at okkara
týsku gestir fara at føla seg væl hjá
okkum.
Sosialurin
DAGSINS MEINING
UNSER LEITARTIKEL
David und Goliath
David og Goliat
OLJA
Jan Müller
Mikudagin varð aðalfundur
í
felagnum
Oljutingið.
Hóast føroyska samfelagið
hevur verið merkt av verk-
falli og lítið og einki bensin
hevur verið at fáa og fólk tí
ikki sleppa kring landið og
hóast lítið er hent á olju-
økinum leingi, so høvdu
kortini umleið 80 fólk
leitað sær til aðalfundin í
Oljutinginum
á
Hotel
Hafnia seinasta mikukvøld.
Ein orsøkin mundi helst
vera tann, at leitistjórin hjá
ENI (Agip) Luca Drago-
netti greiddi frá tekniskum
og operationellum viður-
skiftum í sambandi við
Marimas-brunnin tvs. tí 4.
boringini á føroyska land-
grunninum og tí fyrstu
boringini hjá italska felag-
num um okkara leiðir
Eftir ein áhugaverdan
fyrilestur varð nevndarval í
Oljutinginum. Tað heldur
sjáldsama er við hesum
felagnum, at kvinnurnar
hava myndað nevndina í
hesi annars mansdominer-
aðu vinnuni. Fyrsti for-
maðurin í felagnum var ein
kvinna og seinasta árið
hevur meirilitin av nevnd-
ini verið kvinnur. Nú er so
vend komin í, soleiðis at í
nevndini eru tvær kvinnur
og triggir mans. Í nevndini
eru: Tummas Pauli Mýri,
Regin
Hammer,
Pauli
Einarson, Hjørdis Gaard og
Elsa Maria Holm Olsen.
Tøkk
Hjartaliga takka vit fyri sýnda samkenslu og hjálp-
semi, tá kæri maður, pápi, verpápi, abbi og langabbi
okkara
Einar F. Mikkelsen
andaðist og fór til gravar.
Tøkk til prest, sangarar og berarar.Tøkk til tykkum,
ið ringdu, tykkum, ið hjálptu til við ervið,
tøkk fyri blómur og kransar og tøkk til øllum tykkum,
ið lótu peningagávu til eldrasambýlið, 2. byggistig.
Ein serstøk tøkk til heimarøktina og tykkum
á Suðuroyar Sjúkrahúsi, ið vóru um hann til tað síðsta.
Fyri tey avvarðandi
Esther,Torgerð og Elisabeth
Tøkk
Vit takka fyri sýnda samkenslu og hjálpsemi,
tá kæra mamma, vermamma, omma og langomma
okkara
Hertha Magnussen
Nesi
doyði og fór til gravar.
Takk tit á Landssjúkrahúsinum, sum vóru
um hana tær seinastu vikurnar.
Takk til Sverra, Ernst og Martin fyri góð
og troystarrík orð.
Takk til bilførara, kirkjutænarar, sangarar og gravara.
Takk fyri blómur og kransar.
Takk øll tit, sum fylgdu og vóru við til ervið.
Og takk til tykkum, sum hjálptu til í missiónshúsinum.
Hjartans takk øll somul.
Ólavur, Inga, Hanna Maria og Jóhannes
Nýggj nevnd í
Oljutinginum
Fýra av nevndarlimunum í Oljutinginum, Elsa Maria Olsen, Tummas Pauli í Myri, Hjørdis
Gaard og Pauli Einarsson. Fimti limurin er Regin Hammer. Mynd Jan Müller
C
M
Y
K
3
2