týsdagur 7. desember 1993síða 7

fløskusor Tað var logið at síggja ungfólk vísa sina gleði við tónleikinum hjá Frændi, við at sora fløskur, rútar og at leggja eftir vinfólkum, men tað var kortini veruleiki i Badmintonhøllini friggjakvøldid. Ungdómurin er so harð! igur í medferð, siga fyrireikarnir Eini 1000 atgongumerki vóru æld ul dansin í Bad- mintonhøllini, har tónleika- bólkurin Frændur spældi so lystiliga og væl fríggja- kveldið. Bert 17 eftirlitsfólk vóru ul arbeiðis hetta kveldið. Fólk vóru eisini í sera góðum lag, dansaðu, sungu og hugnadu sær Oført. Bert spell at ungfólk ikki duga at vísa sínar kenslur, uttan so at tey samstundis skulu vera harðlig. Tú metti fløskum alla- staðni. Í tíninum, har vit stóðu og prátaðu eina løtu, fuku fløskurnar út gjøgnum vindeygað og sorlaðust í as- faluð. Væl innkomin ráddi um at ansa sær, ti tómar fløskur og avdottin ungfólk lógu á gólvinum og forðaði tær í at dansa. Fløskur og avdottin ungtélk Onkur fløska kom eisini singlandi og endadi å skinn- abeininum. Tað var pinu- fult, men tónleikurin hjá VASKIFÓLK søkist til Barnagardin vid Velbastaðvegin 10 timar um vikuna at byrja 1.1.1994. Løn samb. sáttmála við Havnar Ar- beidskvinnufelag. Send okkum eina skrivliga umsókn áðrenn 20. des. Barnagarðurin við Velbastaðvegin Velbastaðvegur 41 - 100 Tórshavn Frændur var góður uggi, Og tú gloymdi alt óviðkoman- di Tað er Oyggjaleikafelag ið sum skipar fyri dansi í Badmintonhøllini = nakrar ferðir árliga, fyri at fáa pen- ing ul ítróttarvirksemið. Andrass Skaalum, for- maður, sigur við Sosialin, at teir eru greiðir yvir trupul- leikarnar, sum stóðust dans - inum í vikuskiftinum. - Helst hava tað verið ov fáa efurlitsfólk, men eisini er Badmintonhøllin kanska ikki so væl hóaskandi stað fyri ungdómin, sum oftast ber seg ógvusliga at í dansi- num. - Nógvir krókar eru í høll- ini, og eitt nú inngongdin til kafeteria og wc'ini er óg vu- liga trongligt. Har savnast ungdómurin, tey standa og troka og tí gerst tað 'ov heitt“ fyri nøkur teirra og beista- gerðir koma uppí og skapar øsing. Ov fá eftirlitstélk - Tá vit skipa fyri dansi fyri ungdóminum, vita vit, at trupulleikar kunnu stand- ast, og vit royna eisini sum best at skipa okkum. Eg kann bert ásanna, at hetta } f x x IASTFOIKIO i LOK (lá EKKI (Í f rændur pgavst al spæla ievygarnållina, og tónleikabólkurin spældi umaftur og umaftur allar sangirnar sum fólk kenna g dáma so væl al syngja Í í tykist tað legið. at júst he sin DOlkurin, sum munst IV øllum er ímyndin upp á harðskap. fekk partar av dansifolkinum at leypa so vikuskiftid vóru ov fá eftir litsfólk, ul so stóran hóp sum komu í dans hjá Frænd ur Ungdémurnn ber seg ødrvis: at enn ulkomin fólk, Ld. ber als ikki til at hava livandi ljós á borðunum og tílíkt, sum skapar hugna Tað var eisini óheppið at fløskurnar ikki vóru tik nar upp á dansigólvinum, men av ti at so nógv var at gera, fingu efurlhitsfólkini ikki stundir til tað. - Tivern er tað bert so- leiðis, at ungdómurin dám- ar at gera herverk. Skuldu vit havt rættiligt eftirlit, so noyddust vit at standa upp yvir fólk, sum fóru á wc Tað ber sum kunnugt ikki til. - Nakað annað er kanska, at ungdómurin virkar so ógvusligur hjá tilkomnum fólki at vera saman við, tí tey eru so harðlig, sigur Andrass Skaalum. hava møgulelkan Eftir stendur spurningurin, hví teir sum skipa fyri dansi ikki hava nóg nógv eftir- litsfólk, tá teir vita, hvussu ungdómurin er. Er tað einasti háttur at halda skil á slíkt kveld, so Mugu vit bara góðtaka tað. Havast skal í huga, at tað hóast alt bert eru fáir 6- langar og at #'! hini fleiri 100 eisini skulu hava loyvi at stuttleika sær - við ella uttan harðskap. Dagny DESEMBER 1 fara á at virkir lata aftur husagang eila tílíkt, at vit nærum ikki gáa eftur tí longur Nú var seinasta útkall hjá Fossbankanum, sum stóð og Tað er vorðað so vanligt t : + nlladi so leingi, at eingin møguleiki var fyri at halda fram - við ella uttan Spencer Hammond, skilst Við Fosshankanum fór eitt bankasamband i søguna um ikki hevur verið áður, og sum neyvan kemur aftur Tu kanst sammeta tað við munin millum gamla keyp manshandilin og stóru handilsmidstødernar Har alt er stórt og Opersånligt og tú hevur ssu samskifu millum stovn og viðskiftafólk er ssbankin í síni tíð læt upp, vóru umstødurnar sí vår: enn tær í illa Og onga åvirkan á ' >, OY ØM hinum peningastovnunum Har trongliga og banka sum mint líuð um umhvervið peningastovnunum. Starvsfólkini vóru so heilt arðvísi blíð og fyrikomandi mótvegis viðskiftafólkunum ens aðrastaðni Nú veit eg ikki, um Fossbankin hevur havt ein ávísan stavstolka- og viðskiftapol:tík, men tað var so hugnaligt at vitja inn á gólvið har. Eg velji korun! at halda, at:1að vóru starvsfólkin: persónliga, sum myndaði Fossbank an uteftir, og at hetta var nakað, tey sjálv høvdu åvirkan á Sjálvandi eru starvsfólkini við avgreiðsluhelinum bert ein partur av bankavikseminum, og hin sum er lann fram á teimum ovaru hæddunum, veit eg als einki um. Hevdi tú brúk fyri at gera vart við teg og tað gekk ofta harðliga fyri seg - so endaði alt í øllum góðum koruni. Neyvan hevði tað borið til í ødrum peninga stovnum Tað er dýrt at vera fátækur, og enn kostunarmiklari at vit nú aftur eru yvirlatin ul teir stóru peningastovnarnar Nógv munnu minnast aftur á tíðina, tá fólk novddust at liggja á knøunum og bidda sær nøkur oyru, sum hin vegin vóru goldin aftur í dýrum dómum So mikið fátækari er tað í dag, ti nú eru tað ikki bert peningastovnarnir í Føroyum sum ráða yvir okkum. Nú kunnu teir bert flyta 'nissuna' víðari og siga okkum, at danir hava sagt og gjørt tað, sum teir frameftir fara at bjóða ella ikki bjóða føroyingum Hervið ein tékk ul tykkum í Fossbankanum fyn tykka- ra verumåta, trá einum viðskiftafólki, sum altíð kendi seg væl hjá tykkum. Tit kundu lært teir stóru okkurt um vidskiftarøkt Jólini nærkast í hvørjum, og við hegtíðini fyri framm an er grundarlagið lagt fyri jólahugna og samveru mill um starvsfólk í hesum døgum. Tað stóra jólaborðhaldið. sum hevur danskan uppruna, hevur nú rætuliga staðfest seg hjá okkum Farna vikuskiftid vóru tey fyrstu jólaborðhaldini. og tey sum ikki vóru í veitslu tá, eiga tað ul góðar komandi vikuskifti. Nógv kann sigast um jOlabordhaldini, og ikki alt vert- ur tikið so væl upp, men tað er ið hvussu so er ein lætti hjá starvsfólki, sum arbeiða saman dag og dagliga, at tey fáa høvi at lata seg út gerandis-arbeiðshaminum eitt bil Vælkendi iðranardagurin aftaná, tí nú segði ella gjørði okkurt býtt, nýtist tær ikki at taka so tungt. Tað er sunt fyri tann einstaka at flyta seg út um vanligt mark, har tú ikki altíð grynnir, men sveimar eitt sindur vektleysur eina løtu. Tú kemur niður aftur á jørdina, eingin ivi um tað. Um tú lendir hart ella bleyu er ein spurningur um tú góðtekur at tú slakaði persónligu krøvini. Allar royndir at skúgva gerandisdagin til viks eina ltu eru gagnligar. Gloym bert ikki, at tað er umráðandi at duga at flenna at tær sjálvum. Tað skalt tú ikki lata hini gera av sínum einingum. Og so skal tú heldur ikki gloyma at síggja 'gjøgnum fingar' við ti, sum hini hava gjørt út yvir tað vanliga. So lagar alt seg. og vit kunnu r6- liga ganga jólunum á meti PS: Orsøkin til at eg kann loyva mær at skriva hetta er. at eg einki býtt gjørdi í jólaveitsluni hjá okkum í ár vóru bert tvey avgreiðslustað í umhvørvinum hinur