fríggjadagur 10. desember 1993síða 16

Síða 16 Udsat auktion Det meddeles herved, at tidligere be- kendtgjort tvangsauktion (AS 543/93) over matr. nr. 6 d, Hovi v/ Advokatfe- lagið j. nr. 36716 der var berammet til den 02. december 1993 kl. 09.40, er udsat til torsdag 16. december 1993 kl. 11.50 Færøernes fogedret, den 08 12.93 Mette Søgaard-Nlelsen dím. Tvangsauktion Pá Dommerkontoret, C. Ployensgeta 1, 100 Tórshavn, afholdes torsdag den 06. januar 1994 kl. 13.00 tvangsauktion, (AS 446/93) over 1/2 del af matr. nr. 1145 at, og ea, Tórs- havn beliggende Blankagøta 12, Tórs- havn. Auktionen er begæret af advokat Frida Patursson, Fr. Petersensgøta 9, Tórs- havn, tlf. 1.1145 (j. nr. 920113) på vegne en pant- og udlægshaver. Ejendommen er et beboelseshus, på en 505 kvm. stor grund, det bebyggede areal udgør 75 kvm. i 2 etager. Ejendommen kan beses efter aftale med ovennævnte advokat. Auktionsdokumenterne ligger til gen- nemsyn på Dommerkontoret. Færøernes fogedret, den 08. 12.93 Mette Segaard-Nielsen dim. Tvangsauktion På Dommerkontoret, C. Pløyensgøta 1, 100 Tórshavn, afholdes torsdag den 06. januar 1994 kl. 13.40 tvangsauktion, (AS 389/93) over matr. nr. 64 c, Hvannasund beliggende Hvannasund. Auktionen er begæret af advokat Jógv- an Ellefsen, Bryggjubakki 22, Tórs- havn, tlf. 1.1260 (j. nr. 34836) på vegne en pant- og udlægshaver. Ejendommen er et beboelseshus på en 372 kvm. stor grund, det bebyggede areal udgør 121 kvm. i 1 etage. Ejendommen kan beses efter aftale med ovennævnte advokat. Auktionsdokumenterne ligger til gen- nemsyn på Dommerkontoret. Færøernes fogedret, den 07.12 93 Mette Søgaard-Nielsen dtm. Nr. 236 — 10. DESEMBER 1993 minnið hjá 33 ára gamla Hans, sum koyrdi bilin Tað er sunnukveld tann 6. juni 1986. Eiu sult og friðarligt håsummarkvøld ímillum kl. 21.30 og 22.00 Ein ljósabláur Saab koyrir sudureftir Eiðisvegnum, á veg til Streymnesar. Við róðrið situr 27 ára gamli Hans og undir liðini á hon- um vinmaðurin, sum tá var 24 ár. Teir hava verið á Eiði og vitjað ein vinmann. Teir hava fingið nakrar lítlar nið urum og hava lænt eina fløsku av Akvavit. Nú ætla teir sær ul Streymnesar at finna ein privatsjafør. Síð- ani skulu teir víðari suður til Havnar í Kvøldlot í dans. Teir sita og práta um fiskiskap og um hvussu kveldið í Havn man fara at roynast. Á dúrkinum framman liggur tann grøna fløskan av »pikatrådi«. Skemtandi kallar vinmað- urin hetta slagið so, tí Akvavit er so herskið at fáa niðurum. Onki sitrón er at blanda við í bilinum og tí Misti tamarhaldið Komnir suður ímóti Líkn- unum, við djúpu gjónna, smalkast vegurin. Bilurin, ið koyrir við 80 km ferð, er komin ov nær tí knappa vinstrasvinginum og Hans traðkar bremsuna í botn. Í stilla summarkveldin- um hoyrist bert ein brestur. Hans hevur mist tamarhald- ið á bilinum. Tann blái Saab'urin sleingist niðan í hamaran, trillar runt og heldur fram tvørtur um vegin oman í stabbastein- arnar. (Ongin auloverja). " Bilurin steðgar á skråning- inum, beint oman fyri gjónna. (Kanning av bilin- um vísti, at bert bremsan á høgra forhjóli virkaði). Vinmaðurin doyði Hans greiðir stillisliga frá hendingini. Sjey ár eru lið- in, men júst hesi sekundini hava sett seg rimmarfast í minnið hjá honum. Síðani minnist eg bert, at fólk komu og tóku meg út úr hvussu álvarsom vanlukk- an var. Fólk hevdu verið — Tíðindablaðið CSE Eg gloymi ongantíð — Hevdi eg bara ikki verið fullur, sá alt óðrvísi út í dag. Vinmaðurin doyði á staðnum og ferðsluvanlukkan hevur sett seg rimmarfast í niðri í gjónni og leitað. Tey høvdu funnið vinmannin. Hann var deyður á staðnum. Ringdi sjálvur Politinum varð fráboðað og Hans varð koyrdur heim til foreldur síni i Streymnesi. - Påpi min noyddi meg at ringja til politiið og sjålvt um teir longu tå høvdu hoyrt um vanlukkuna, so hevdi hetta nógv at týða fyri meg seinni. Ég varð noyddur at síggja veruleik- an í eyguni. Spakuliga byrj- aði tað at ganga upp fyri mær hvat ið hent var. Politiið kom og Hans varð fluttur til Havnar og blóðroynd varð tíkin av honum. Promillan var 1,2. Jarðarterðin Tíðin beint aftan á gekk skjótt. Hans greiðir frå, at tað einasta hann minnist ser- liga væl eftir vanlukkuna er sjálv jarðarferðin. — Tå eg sá kistuna við vin- manninum, hugsadi eg, at betur var um eg sjålvur hevdi ligid f henni — ella at tad høvdu verid tvær kistur. Hålvt ár seinni varð Hans dømdur fyri óviljað mann- Demdi seg sjálvan Men dómurin hjá Føroya Rætti var bert ein staðfest- ing av tí, sum var hent. — Dómurin hjá mær sjálv- um var nógv harðari. Eg fór at drekka illa og var ikki til at fáast við. Eg vildi fegin tosa um tað, sum var hent, men eg fekk ikki gjørt hetta edrúur. Alt kom øvugt fyri. Eg misskilti øll — og øll mis- skiltu meg. — Eg fekk onki gjørt við, at vinmaðurin var deyður... hetta var tann kaldi veru- leikin ... men ringast var at møta vinmonnum og familj- uni hjå honum — Tad løgna var, at tey øll vildu fegin tosa vid meg og hjålpa mær, men eg gjørdi sjálvur eina gjógv ímillum okkara. Fór at drekka Soleiðis gekk í eini tvey ár. Hans fór til skips og hvønn tann einasta dag og fleiri ferðir um dagin mól ólukk- an í høvdinum á honum. — Tá hevði eg fingið so stórar rúsdrekkatrupulleik- ar, at onki annað var at gera, enn at fara í viðgerð. Og ferðsluvanlukkan var tað fyrsta, hann fór í holt at arbeiða við. — Tåsiani fekk eg tosað um vanlukkuna edrúur. Inn- ast inni visti eg, at eg ikki hevdi gjørt tað við vilja og - hetta hjålpti mær. Men tað var torført at fáa onnur at skilja hetta. Lívið broyttist hjá Hans og hóast vanlukkan í dag, sjey ár aftaná, ikki órógvar hansara gerandisdag eins nóg sum hon gjørdi, so fer hann ongantíð at gloyma deyða vinmann sín. SE heldur ikki gloyma. Í dag má eg royna at liva við ú, sum hendi Men eitt er gott, og tað er, at eg havi fingið sama sam- band við familju og vin- menninar hjá honum sum eg hevði áður. Kundi verið sørvísi Hans hevur ikki so stóran tørv á at tosa um vanlukk- una longur. Men hann held- ur tað hevur stóran týdning at upplýsa onnur um hvat ið henda kann. — Í einum brotparti av einum sekundi broyttist lívið hjá mær totalt. Ofta hugsi eg, at um bert brems- umar vóru í lagi og vit høvdu nytt trygdarselar, so var vanlukkan ongantíð hend. — Men hetta nyttar so lítið og bert eitt kann eg siga heilt víst og tað er, at um ikki var fullur, tå eg koyrdi bilin, so hevði alt sæð ødrvisi út í dag. BILLUTIR útvegast til FLESTALLAR Fa. BILLUTI TW. Fax. 21605 3 |