mikudagur 5. januar 1994síða 8

Síða 8 Nr. 2 —5. JANUAR 1994 við buldur og brak Tað buldraði og brakaði — bæði so og so—tå FUT og Kyndil nýggj- årskvøld høvdu ta årligu nýggjárskonsertina í ítróttarhgllini á Hálsi. Tónleikurin var sera harður, og gekk hetta eisini fyri ein part út yvir tónleikaupplivingina. Eisini óskikkiligir ungdómar lótu restirnar av fýrverkarínum buldra og físa eftir gólvinum Ein trúði seg næstan at vera komnan skeivt nýggjárs- kveld uppi í ítróttarhgllini á Hálsi, tá nýggjárskonsertin hjá FUT og Kyndli skuldi vera. Hálvan tíma eftir, at kon- sertin var byrjað, var inni í høllini so tómligt, at ein hevði bestan hugin at sleppa sær avstað aftur. Musketerarnir stóðu á pallinum og spældu, tá komið varð inn í høllina. Á gólvinum stóð ikki eitt menniskja, so ein noyddist at fara heilt fram til pallin fyri at finna útav, um nakar veruliga spældi har, ella um bert onkur tónleikur á bandi varð sendur út í ta mann- tómu høllina. Uppi á áskoðaraplássun- um sótu ngkur fá tandur, ið flestøll sóu út til at ivast í, um tey ikki bara skuldu sleppa sær til rýmingar til onnur stød í Havnini, har fólk var at finna. Fólkið kom so vid og við Men tey flestu hildu út — hóast sera fáment — og so við og við øktist inni í høll- Leivur Thomsen og Kaj Johannesen leika í á guitari og " bassi, meðan Torkil Johannesen í bakgrundini heldur trummurnar heitar. Hetta var kanska seinasta upptraðk- anin hjá Musketerunum ini, og tá næsti bólkurin, Ikaros, hevði verið á pall- inum í eina løtu, var eitt sindur av fólki komið á gólvið. Sum kveldið og konsertin leið, komu fleiri og fleiri, og hóast gll ongantíð í senn vóru inni í sjålvari høllini, mundi samlaða talið liggja um eini 600 — kanska 700 — fólk á nýggjárskonsertini. Tað næsta, ein legði til merkis, tá komið varð inn í høllina á Hálsi, var ljóðið. Sjálvandi var óivað neyðugt at fylla tað tóma rúmið í fyrstuni, men sum kvøldið leið, varð framvegis í harð- ara lagi. Eg meini, tá tú heldur ikki fært sambandi við síðumannin, tá tú skrál- arinn í oyruni á honum, táer tað nokk so hart. Harða ljóðið ætla at fjala mistøkini Og eisini vil eg partvis geva einum av åhoyrarun- um rætt, ið vildi vera við, at tað harða ljóðið óivað var ætlað at fjala út yvir størstu mistøkini. I hvussu er hevði ljóð- blandingin alla konsertina á Mynd: Hilmar Jan tamb ein stak keðiligan veikleika, og tað var, at bassljóðini vavdust saman og komu so í bland, at bert í Tíðindablaðið einstókum heilt fáum fórum bar til at fáa nakað burtur úr tí, ið fleiri av teimum góðu bassspælarunum royndu at lata frá sínum streingjum. Tekstvenjin var ikki neyðug Eisini bilti í onkrum før- um við blandingini av sang- røddunum. Í flestu fórum kundu solistarnir syngja eitt ella annað, ið eingin hevði fyri neyðini at skilja, tí eing- in hoyrdi tað. Ella sum ein útvarpsmaður ýldi í oyrað á mær: — Í kvold er ikki neyð- ugt at duga nakra tekstreglu uttanat, tí eingin fær nakað burtur úr tí kortini! Eftirhondini gjørdist nóg so nógv av óynsktum gangi í høllini. Fleiri høvdu tíkið fyrverkari við sær, og av og á hoyrdust hvøllir brestir, tå okkurt við fjúsi varð tveitt á gólvið. Onkra hendinga ferð fór okkurt í gulum, blá- um, grónum og reyðum lit- um sendandi í klingur eftir gólvinum, men í flestu før- um var torført at skilja nakr- an vakurleika í krútroyk- inum, hóast kinesararnir óivað hava ætlað at navn- arnir og alt annað at senda Bólkurin Ikaros framférdi góðan rock-tónleik við Brandi Jacobsen á odda sum forsangara. myndini guitarspælarin Høgni Zachariassen og høgru- megin bassspælarin Jens Tummas Næss Vinstrumegin hann å Mynd: Hilmar Jen til himmals um ársskiftið, skuldi brúkast til pynt. Dygdin á fram- førslunum í lagi Ténleikaframførslunum á konsertini bilti einki. Har var hópin av góðum tónleiki at hoyra, og má sigast, at dygdin at kalla alla tíðina var í lagi. Á skránni var bæði nýggj- ur og eldri tónleikur — tann eldri gongur tó í flestu før- um ikki longur enn mið- skeiðis aftur í 80-ini. Eisini vóru onkur »heimagjørd« løg at hoyra, ið ikki vóru aftan fyri nógv av tí meira kenda. Sum sagt løgdu Muske- terarnir fyri við sínum eyð- kenda tónleiki. Hóast teir bert eru tríggir, so sam- pakkar tónleikurin so væl, at tú heldur talan vera um ein stórri bólk. Aftan á teir kom bólkurin Ikaros á pallin. Her er talan um rocktónleik á høgum stødi, ið fyrst og fremst kemur upp å plåss vid frå- liku røddini hjå Brandi Jac- obsen. Teimum á baki fingu Kim á Co. pallin, og mundi hetta vera ein tann mest heilstoypta framførslan á konsertini. Slagverkssoloin í byrjanini var kærkomin variatión á konsertini. Suðuroyingar fingu forfall Bólkurin Revival úr Suð- uroynni átti at havt tørn aft- an á Kim á Co., men fekk forfall, so farið varð beinan- vegin til bólkin Cosmos. Fólk máttu ótolin bíða tvey løg, áðrenn Jákup M. Anthoniussen kom á pallin, men so sang hann eisini, so tað rungaði eftiri. Ein tann frægasta røddin, ið er til so- vorðna framførslu. Konsertin endaði um eitt- tíðina, og síðsti bólkur á pallin var Wolfgang. Teir ungu eystoyingarnir hava tikið seg nógv fram, og sig- ast má, at tað var sera hósk- andi fyri konsertina, at teir sløktu og lótu aftur á pallin- um hetta kveldið. Hinvegin er tað spell, at ikki fleiri hoyrdu tveir teir fyrstu bólkarnar, tá nærum einki fólk var komið á konsertina. hj.