týsdagur 1. februar 1994síða 2
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
gin ðinda i RÆLSI- JAVNAÐUR - BRØDRALAG
==
Liktorn
Sambandsins
Uddagreinin i Sosialinum síðsta
mikudag må hava verid ein full-
treffari. Bådir sjefideologarnir hjå
sambandsflokkinum es- og -rg, og
dulnevndi aspiranturin Kut, fingu
íblástur til bæði sambandsrøddir
og viðmerkingar.
Men hvatsigur so aftursvar teirra.
Jú, tey eru aftur prógv um, atsam-
bandsflokkurin hevur einki alter-
nativ til førda politikkin. Og haraft-
urat er flokkurin heldur ikki sloppin
av við 1974-syndromið.
Åbrenn nøkur vidmerking verdur
gjørd, skal slåast fast: Eins og
sambandsflokkurin ikki skrivar
oddagreinirnar í Dimmu, skrivar
javnaðarflokkurin ikki oddagreinir-
nar í Sosialinum og hann ábyrgist
ikki teimum. Eins og Dimmalætt-
ing hevur eina sambandsáskoð-
an, hevur Sosialurin eina javnað-
aráskoðan. Og heldur Sosialurin,
at javnaðarflokkurin rekur av kós,
talar hann at. Men blaðið hevur
ikki ábyrgdina av politikkinum og
øvugt. Tað áttu tær upplýstu sam
bandsrøddirnar vita.
Ístaðin fyri at greiða lesarunum
frá, hvønn politikk sambands-
flokkurin hevur at seta istadin fyri
riknan politikk — bædi ådur, men
ikki minst nå og komandi — sleppa
sambandsrøddir ikki burtur úr
1974 ella árunum 1985-88. Og
Fund í eitt
samdøgur
Starvsmannafelagid
landsstýrið hava
Baðfóik Randi Jacobsen - „Dagny.
Joensen - Tórfinn Smith -
Hilmar Jan Hansen -
Útgevari-
Uppseting:
Prent:
Jåstinus Ellesgaard
hesi tidarskeid eru allar syndirnar
gjørdar, eftir sambandsrøddunum
at døma.
Oddagreinin síðsta mikudag var
demagogisk, tí hon tók ikki tað
ringasta við, sigur ein sambands-
redd. Men gloymir sambands-
røddin so ikki misgerðir og
vantandi gerðir, tá sambandið
endiliga slapp framat í 1980 og
aftur í 1989? Er tað ikki dema-
gogi? Og hví spyrja sambands-
røddir ikki, er nakað galið við
sambandsflokinum, tá flokkurin
ikki kann samstarva við annan
flokk?
Fokkurin skipadi landsstyrid fyrst
í åttatiårunum, men landsstýrið
var merkt av kreppum frá byrjan til
enda, og flokkarnir nærum svóru,
at við sambandsflokkin bar ikki til
atsamstarva. Og tað sama endur-
tók seg í 1990, tá hann heldur
slepti ábyrgd enn at brúka 13
— trettan — milliónir til arbeiði.
Og fekk flokkurin vent búskapi-
num, sum hannlovaði í 1980? Nei,
uttanlandsskuldin trífaldaðist úr
einari milliard krónur upp í tríggjar
milliardir. Fíggjarlógin nærum tri-
faldadist. Eftir åheitan frå lands-
styrinum yvirbudgetteraðu al-
mennu stovnarnir. Hallid á gjalds-
javnanum setti met og uttanlands-
lánini fóru at floyma inn yvir landið
tað síðstu tíðina, landsstýrið sat.
»Kut« rør upp undir, at tað, sum
hevur hildið javnaðarflokkinum
uppi, eru studningar, veðhalds-
Starvsmannafelagið leingi
hevur kravt at fáa, skulu
setast 1. apríl, og reglugerð
gerast.
Stovnsskipanir = skulu
eisini gerast, soleiðis at
greitt fæst at vita, hvussu
nógv størv eru á hverjum
stovni, hvussu nógv føst, og
hvussu nógv leys størv.
Haraftrat skal skiljast greitt
ímillum avloysarar oO
og fyribilsstørv. .
7 rt Higartil hevur tann regla
8) verid galdandi, at skulu
starvsfólk sigast úr starvi,
nyggjan såttmåla fram til
I. mars næsta år
Leygarmorgun klokkan
níggju kundu samráðingar-
fólkini fyri ávikavist lands-
stýrið og Starvsmannafel-
agið fara heim eftir ein
drúgvan samráðingarfund.
Fleiri fundir hava í sein-
astuni verið millum part-
arnar um nýggjan sáttmála.
hesin seinasti fundurin byrj-
aði fríggjamorgunin kl. 11,
so fundurin vardi næstan
eitt samdøgur.
Men hann gav úrslit, tí
partarnir samdust um
nýggjan sáttmála at galda
fram til 1. mars næsta ár.
Tað eru ikki tær heilt
stóru kollveltingamar, tiløn
varð ikki tosað um, nú
lønarstedgur er settur í verk.
Aðrar åbøtur
Men tað ber til at gera aðrar
åbøtur.
Starvsnevndirnar, sum
skal Starvsmannafelagið
hava boð um uppsøgnina
eina viku frammanundan.
Henda ávaringartíð er nú
longd til tvær vikur. T.v.s.,
at gevur stovnsleiðsla ikki
felagnum boð í minsta lagi
tvær vikur fyri, at eitt fólk
skal asigast úr starvi, er
uppsøgnin ógildug.
Starvsmannafelagið hev-
ur eisini fingið við í
sáttmálan, at umframt
munnliga ávaring skulu
starvsfólk eisini hava skriv-
liga åvaring, tá orsøkin er,
lógir og stuðulslógir til skip og ann-
að, ístaðin fyri at lata bankarnar
havt frið at skipa fyri hesum. Men
lítið kennir »Kut« til seguna og
bankapolitikk, tí tað hevur nærum
ikki borið til at figgja ein toll uttan
landskassaveðhald.
Ongantíð er fiskað — ella ovurfisk-
að — so nógv, sum tá sambandið
ráddi fyri borgum frá 1980 til 84.
Og tess meiri tað varð fiskað, tess
meiri studningur var latin til skip og
manning. — Var hetta liberalur
marknaðarbúskapur, sum sam-
bandið sigur seg standa fyri?
Hakavirkini komu í kreppu. Nei,
einki við at kanna stoðuna, ana-
lysera orsøkina, men heldur lata
kreppulán eftir kreppulán. Virkini
fingu eina storri og storri skuld.
Innfluttningsbann varð móti skip-
um og úrslitið varð, at gamlar
dangur ruku upp í prísi. kapital-
kostnaðurin bara øktist, og renta-
biliteturin bara versnaði. — Var
hetta liberalur politikkur, sum
bygdi á fíggjarskil? Nei, og tað
bløda vit eisini fyri i dag!
Landsstýrið frammanundan
hevði tikið av studning í samband
við skipabygging og ístaðin varð
stuðulslán latið. Og landsstýrið,
sum tók við, eftir at »borgarliga
alternativið < hevði slept endanum
í 1985, minkaði veðhaldini í sam-
band við skipabygging munandi.
Serliga fyri skip, sum vórðu bygd í
útlondum.
Seinni hevur landsstýrið við javn-
at tey ikki røkja sítt arbeiði.
Starvskvinnur, sum verða
við barn, eru nú betur
tryggjaðar í sínum arbeiði,
tí í protokollati stendur, at
tær ikki kunnu sigast úr
starvi, og at tær í aðrar
mátar ikki mugu verða fyri
vanbyti.
Semingsmaðurin hjålpti
pørtunum at semjast um, at
avtalan um at f stadin fyri
5,5% til livstrygging skulu
limirnir hava 250 krónur
um månadin, verdur gald-
andi fram til 1. mars næsta
år.
randi
aðarflokkinum miðað ímóti at
skerja studningin til vinnuna mun-
andi, soleiðis at hon kann virka eft-
ir vanligum liberalum marknaðar-
treytum. Just øvugt av ti, sum
sambandsflokkurin gjørdi. Kut
kundi tí farið at lisið betur upp á
seguna.
Í oddagreinini síðsta mikudag,
varð sagt, at stoðan kundi verið
betri, um vit høvdu fingið lands-
banka eftir at lógin varð samtykt í
1978. Hetta hala vit fast um, sjálvt
um Kut heldur, at landsstýrið kundi
havt sagt nei til oll uttanlandslån.
Meguliga kundi landsstýrið havt
sagt nei, men tað er ikki nóg mikið.
Við einum landsbanka hevði eis-
ini borið til at stýrt peningapolitikki-
num, tí tað dugdu bankarnir ikki.
Kut hevur kanska gloymt ýlini, tá
landsstýrið noktaði nøkrum lánum
— m.a. til at leggja tak yvir midbyin í
Klaksvík — og annars royndi at
forða vitleysum ætlanum. Sam-
bandsflokkurin í andstødu studl-
aði ikki. Tverturímóti grytti hann
fleiri tunnilsætlanir á tingborð! — Er
tað hetta tit hugsa um, tá tit ferð eft-
ir ferð taka fram fíggjarskil sam-
bandsins?
Nei, oddagrein okkara rakti so
eymliga i ringu samvitsku sam-
bandsfloksins. Hann hevur ong-
antid endurnyggjad seg seinastu
20 årini og hann hevur eingi
alternativ í verandi kreppu uttan at
lækka lenirnar hjá føroyska
lentakaranum og leggja Feroyar
undir skrivstovuveldið í Bruxelles!
Så
%