týsdagur 1. februar 1994síða 6

... - em …— * +…… Sida 6 Nr. 21 — 1. FEBRUAR 1994 Arbeiðarafelggini: Noyðast at biðja (| nska hjálp Tað gerast ikki við, um vit lata dónum arbeiðaramálini aftur, tí vit hava einki at hava sjålvstyrid í longur, sigur Karl Johansen, formaður í Havnar Arbeiðsmannafelag, eftir fundin leygardagin millum felggini hjá teimum timaløntu Fólk gjørdust ikki sørt bils- in, tå tad leygardagin frætt- ist, hvørja nidurstødu fleiri fakfeløg vórðu komin til viðvíkjandi Arbeiðsloysis- At heita á landstýri og løgting um at biðja donsku stjórnina um at yvirtaka ar- beiðaramálini aftur sum fel- agsmál fyri harvið at geva føroyskum arbeidsleysum somu sømdir, sum donsk arbeidsleys hava. Øll feløgini hjå timalønt- um véru ikki vid å fund- inum, tí veðrið forðaði, men fundurin umboðaði kortini eina stóra fjøld av føroysku fakfeløgunum. Við vóru umboð fyri Føroya Arbeið- arafelag, Havnar Arbeiðs- mannafelag, Havnar Ar- beiðskvinnufelag, Fjall- brúður í Vági, Feroya Handverkarafelag og Før- oya Prentarafelag. Ikki annað at gera Karl Johansen, formaður í Havnar Arbeiðsmanna- felag, sigur, at fakfelagsum- boðini við teirra góða vilja ikki duga at síggja aðrar mátar at hjálpa teimum HØ Ingeborg Vinther, Karl Johansen og hini á fundinum vóru samd um, at einasti útvegur er at biðja danir yvirtaka tey arbeiðsleysu Marita Petersen, lógmaður: Hatta er burturvid - Tað ber ikki til í tíð og ótíð at renna til Danmarkar at for- klaga hvgnn annan, sigur Marita Petersen, løgmaður - Eg má siga, at eg gjørdist hørm, tå eg hoyrdi, at fak- feløgini mæla til at biðja danir yvirtaka arbeiðara- málini aftur. Eftir mínum tykki er tað púra burturvið politiskt, hóast alt er so trupult, sigur Marita Peter- sen, løgmadur. Hon ivast eisini stórliga i, at arbeiðsleys fáa so nógv betri sømdir í Danmark enn tey fåa i Føroyum. - Mær hevði dámt betur, um arbeidarafeløgini søgdu, at vit mugu royna at loysa trupuleikarnar i Før- oyum. Tað er eingin loysn at fara til landskassan eftir pengum, tí tað rakar aftur limirnir í feløgunum, og vit vita jú, at eingin teirra orkar at gjalda meira, sigur Mar- ita Petersen. Marita Petersen heldur framvegis, at arbeiðsloys- isskipanin er ein góð skip- an. Við verandi umstødum kann eingin skipan halda, sigur løgmaður. Hon harmast, at føroy- ingar ikki eru eitt sindur stoltari, men at teir í tíð og ótíð renna til Danmarkar at forklaga hvgnn annan. Samstundis ilskast føroy- ingar inn á danir. - Hetta er ein eyðmýkj- andi stóða, vit føroyingar eru í, men vit mugu royna at varveita okkara sjálvsvirð- ing og vera meira konstruk- tiv, sigur Marita Petersen. randi Tíðindablaðið arbeiðsleysu enn at biðja ríkisstjórnina yvirtaka ar- beiðaramálini. - Tað er ein spurningur um atútvega Arbeiðsloysis- skipanini pengar, og her eru ongir pengar at finna, sigur Karl Johansen. Hann er væl greiður yvir, at tað er eitt eymt politiskt mål, at avreiða eitt målsøki, sum vit hava umsitið, síðan heimastýrisskipanin kom. - Men tað gerast ikki við. Vit, sum eru fakfelagsleið- arar, hava uppgávuna at skaffa okkara limum nóg mikiðatlivaav. Nú er tað so galið, at sjálvt tey, sum arbeiða, ikki klára seg, og tey kunnu ikki lata meira. Tí er tað so natúrligt, at vit venda okkum til donsku stjórnina og biðja um at fáa okkara arbeiðsleysu tryggj- að sum tey eru tryggjað í Danmark, sigur Karl Johan- Einki at missa - Sjálvandi er tað eitt pol- itiskt afturstig, um arbeið- aramålini aftur verda fel- agsmål. Men hvat? Hava vit nakad at hava okkara sjålv- stýri í longur? spyr Karl Jo- hansen. Hann argast inn á Jóannes Eidesgaard, landsstýris- mann, sum í útvarpinum leygardagin segði, at vit heldur eiga at laga skipan- ina eftir verandi umstødum. Tað kann ikki vera rætt, at bara tey arbeiðsleysu skulu laga seg og sita svong og køld, heldur Karl Johansen, sum eftirlýsir arbeiðið hjá javnaðarmonnunum við at verja tey minni mentu. Sum skilst vóru øll á fundinum samd um niður- støduna. Hava einki at siga Ingeborg Vinther, for- kvinna í Føroya Arbeiðara- felag, heldur, at avtalan, sum gjørd varð við donsku stjórnina, hevur oyðilagt alt fyri landið, ti føroyingar hava einki longur at skula hava sagt. Politikararnir sita nú bara sum kransakøku- figurar. Ingeborg Vinther við- gongur, at tað er eitt stórt afturstig at sleppa einum - Men vit eru kortini farin so nógv aftur eftir hæli á sjálvstýrisleið, at hetta ger ongan mun, sigur Ingeborg Vinther. Hon minnir landsstýrið á, at tað ikki er stýrið fyri Ar- beiðsloysisskipanina men meirlutin í stýrinum, sum er komin við uppskotinum um at stytta tíðina hjá arbeiðs- leysum í skipanini. - Landsstýrið hevur sjálvt tryggjað sær henda meirluta við arbeiðsgevaraumboðunum og sínum egnu umboðum. Hetta hongur als ikki saman við, at landsstýrið sam- stundis sigur, at partarnir á arbeiðamarknaðinum eiga skipanina, sigur Ingeborg Vinther. Hon heldur tað vera legið, at landstýrið afturvísir at lata pengar av fíggjarlógini til skipanina, tá tað skal bera til at tosa um eykajáttan til forsorgarlógina. Ikki fleiri lán - Landsstýrismaðurin segði eisini, at stýrið hevði tosað um at læna 50 milliónir til skipanina. Stýrið hevur als tykt, og eg haldi tað vera skeivt av skipanini at læna meira pengar, tí tað eru júst låntøkurnar, sum hava dripið Føroya land, sigur Ingeborg Vinther. Hennara meting er, at við verandi gongd, skulu sjálvt tey mettu nú eisini gerast svong, og alt skal koyrast út í armoð, so eingin orkar at mótmæla, og uppaftur fleri flýggja av landinum. randi Marita Petersen, legmaður, vildi ynski, at føroyingar høvdu eitt sindur meira av sjálvsvirðing