hósdagur 17. februar 1994síða 2
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
FRÆLSI- JAVNAÐUR — BROÐRALAG
- Fyritaksstjóri. Krislan Dali Jøensen - Tórfinn Smith - | Uppsetng 5
— — Hjósmyndari Kalmar Lindenskoy Hilmar Jan Hansen - Prent; PA Pressan
Leirvíkingar geva
ikki skarvin yvir
HETTA er yvirskriftin blaðmaður okk-
Leirvík týskveldið, tá nærum hálv
ara hevur valt at brúka um fundin í
TAÐ er sjálvandi ikki nóg mikið við at
vóna og vera stríðsfúsur. Okkurt itøki-
ligt og okkurt realistiskt má liggja
aftanfyri og tað varð so júst hetta, sum
fundurin snúði seg um. Hvussu kann
gongd koma á aftur virksemið í bygdini
og her vóru fleiri boð. Vit eiga eitt sera
ríkt umhvørvi og tilfeingi, hóast vána-
bygdini, tá verður skjótt øskukalt.
Fundurin í bygdini í vikuni er eitt prógv
um, at leirvíkingar vilja ikki geva
skarvin yvir, men ætla at bróta upp um
armar og fara til verka. Til tess eiga tit
okkara fulla stuðul. Neyðin lærir nakna
kvinnu at spinna sigur orðatakið. Vit
ivast ikki í, at tit eru førir fyri at gera
viðgerð av fiskasløgum, sum vit enn
bert hava gjørt lítið burtur úr.
Gulllaksurin er so eitt av hesum fiska-
sløgum, sum leirvikingar hava troytt og
tað eiga teir at halda fram við umframt
at leggja seg eftir ødrum fiskasløgum
eisini. Men einki kemur av sær sjálvum.
Altavgerandi er at tað finnast fólk á
LEIRVÍKINGAR eru á einum avger-
andi vegamóti. Tað er valið millum at
fella heilt í fátt og gevast á hondum ella
at fylgja årstidini og síggja ljósari upp á
framtíðina. Eftir øllum at dóma hava
teir íbúgvar, sum eftir eru í bygdini, valt
hetta seinna og tað er at fegnast um.
Einki kemur burtur úr at tveita alt frá
sær og sleppa lívsvónini. Bert trúgvin
upp á at tað fer at bera til kann eggja
fólkinum til tað stríðsfýsni, sum skal til
í eini stóðu sum í dag, har størsta og
nærum einasta arbeiðsplássið í bygdini
eru stongt.
Atli Dam, tingmadur um kvoturnar:
-Hava ikki ráð "7
t velja skelvt ,
nýggjum útviklingi, har stórur dentur
verður lagdur á at fáa meira burtur úr
fiskivinum og eisini at troyta onnur
fiskasløg enn tey vanligu. Og her hava
leirvikingar vist seg at vera undan-
gongumenn. Teir hava tað í blóðinum
og hetta at kunna vísa á drúgvar
tradtión sum útróðrarpláss fer ikki í
søguna soleiðis við eitt “snupptak".
Leirvíkingar hava so sanniliga nógvar
royndir og tað eru hesar, sum teir nú
vilja byggja framtíðina á.
VIT meta tað vera rætt at stásiliga
virkið í bygdini verður latið uppaftur til
tann dagin tað yngra ættarlið er farið av
-Her er talan um eitt uppskot, sum danska stjórnin ikki kann siga nei til at góð-
kenna, tí tað inniheldur týðandi broytingar og partar av tí, sum frammi hevur verið
í bygnaðarálitinum og uppskoti landsstýrisins. Hetta sigur Atli Dam, eykalimur
javnaðarfloksins í Fiskivinnunevndini, nú uppskot um kvotaskipan verður lagt fyri
tingið fyrsta dagin.
Hann vísir aftur, at tingið hevur tikið landsstýrismannin av ræði í hesum
máli, tvórturímóti hevur tingið fylgt ynskinum hjá landsstýrinum um at finna aðra
og møguliga betri loysn. Atli Dam vísir eisini aftur, at hann skal vera inhabilur í
hesum máli, tí hann er leiðari í Realinum.
-Tað er skeivt at læsa viðurskiftini fæst við handilskvotum komandi 10 árini.
Tí hava vit tá gjórt nakað skeivt, tvendist ikki aftur. Við at áseta kvotur fyri eitt ár í
senn fær tú lagað skipanina so hvørt tórvur er á ti.
Uppskot um fiskiveidi
undir Føroyum er nú
komið undir land. Atli
Dam, ein av limum
javnadarfloksins i fiski-
vinnunevndini sigur vid
Tidindabladid Sosialin, at
tað eftir hansara tykki er
eitt uppskot, sum danska
stjórnin ikki kann siga nei
til at góðkenna, tí tað
inniheldur týðandi broyt-
ingar og partar av tí, sum
frammi hevur verið í
bygnaðarálitinum og upp-
skoti landsstýrisins, nevn-
iliga at hugtakið mest
loyvda veiða verður fylgt.
Åvis umsetilighelt
Atli Dam vísir á, at tað
verður ásett ein heildar-
kvota fyri veiðu av teim-
um stovnum, sum ein
metir eru mest hóttir. Tað
verður ein kvotaskipan.
Tað verður ein ávís umset-
iligheit í kvotum innan
fyri hvort árið, men ikki
soleiðis, at menn kunnu
ogna sær kvotur og selja
tær burtur í fleiri ár á rað,
tí hvert árið kemur nýggj
kvota til hvert skipið og
harvið er spurningurin um
pantitrygd ella ikki panti-
trygd í kvotum vorðin
týdningarleysur.
Tað er eisini byrgt fyri,
at kvotur kunnu nýtast
bert passivt søguliga til
åtleigan, ti eftir tvey år
fellur kvota, sum ikki er
skilagott troytt, gagnligt
sum arbeidsskapandi og
vinnufremjandi, aftur til
felagskvotuna hjá avvarð-
andi skipabólki og á tann
hátt verður flotin at tynn-
ast og meira verður í part
til tey einstøku skipini.
Atli Dam sigur víðari,
at har, sum kvoturnar
verða býttar út á skip,
verða skipini flokkað í
bólkar av sambærligum
bygdin varð mett til at eee ore liga røkt at fiskastovnunum og annars staðnum við ti rætta hugburðinum og hesi ord til veruleika.
tíðina hjá hesum fyrr so livandi fiski- > g náttúrulíkindi. Tað umræður at: sum eru stríðsfúsin. Og nettup tí er tað i
vinnuplåssinum. leggja lunnar undir einum heilt so umrådandi ikki at drála og bíða, í Sosialurin
Sie,
Á,
skipum, og hvert skipið
sær fær somu kvotu. Tað
er í høvudsheitum trolara-
flotin og stállínuskipini,
sum fáa individuella
kvotu, og tær eru sum sagt
fyri sambærlig skip tær
somu.
Atli Dam vísir á, at tað
í fyrstu atløgu er ætlanin
at lata útróðrarflotan veiða
av felagskvotum, sum
verða avsettar til útróðr-
arskip yvir og undir 20
brutto reg. tons. Um tað
nógv umrødda søguliga
býtið sigur hann, at tað
vildi verið sera Orættvist,
og tí hevur ein valt eina
aðra loysn.
Livir upp til
endamálið i avtalu
Upp å fyrispurning um
Atli Dam, tingmaour :
-Hetta er kanska tað
mest týðandi málið
hesa seinastu hálvu
øldina fyri Føroyar
hetta uppskotið livir upp
til endamálið í avtaluni
við danir um at minka
flotan og at byggja
stovnarnar uppaftur sigur
Atli Dam, at tað finst
eingin avtala við danir um
ai minka flotan.
-Tað í sær sjålvum er
eitt ógvuliga sekundert
endamál. Tað at tynna
nakað út í flotanum og
leggja um til aðrar veiði-
hættir við ødrum stovnum
og uttan fyri landleiðirnar
er høvudsendamålid, tí tað
er varðveitan av arbeiðs-
m-—