hósdagur 17. februar 1994síða 7
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Tíðindablaðið (SHU
strandingur, myndigur og
sakligur, hann fekk fólk at
lurta. Hann fekk betri
viðferð enn roknað var við,
men tå skal eisini sigast, at
leirvíkingar duga fólkasið,
teir duga at føra seg fram á
fundi.
Bygdaráðslimurin Jákup
Tróndheim hevur vegna
kommununa verið stigtak-
ari til fundin. Hann segði
millum annað, tá hann setti
fundin:
— Vitkunnu neyvan rokna
við einum konkretum,
fwøkiligum úrsliti av hesum
fundi. Men eg vóni, at tað
sum kemur fram fer at
eggja, soleiðis at aftur
verður arbeiði til allar
hendur í bygdini.
Stersta niðurgangstíð
nakrantíð í Leirvi
- Eg túgvi ikki, at
leirvíkingar nakrantíð síð-
an bygdin var bygd hava
upplivað so stóra niður-
gangstíð, sum seinasta árið.
Fá to orðið á
Við pallborðir frávinstru Marius Jacobsen, fundarstjóri, standandi. Osmund Justinussen, Sjúrður Eliassen, Randi í
Ein stórur partur av bygdar-
fólkinum er rikið út í ar-
beidsloysi. Eg minnist
vánaligar tíðir sum små-
drongur fyrst í fimti-
árunum. Men tá vóru fólk
von við at hava líuð í
spísikamarinum. Í dag fara
vit beint úr eini gulltíð í
armóð. Í dag fáa fólk pening
tí tey eru arbeiðsleys. Alt
gott um hetta. Men okkara
forfedrar fingu ikki arbeiðs-
loysispengar, tá onki var at
vinna. Hetta fara okkara
eftirkomarar heldur ikki at
gera. Ongin megnar í
longdini at rinda til eina
arbeidsloysisskipan, segdi
Osmund Justinussen, reið-
ari.
Osmund vísti á, at hóast
svart sá út, so vóru vónir
fyri frammam og at allir
møguleikar enn ikki vóru
troyttir.
— Vit liggja væl fyri mitt í
atlantshavinum og tað eru
ikki allir møguleikar vit
hava nýtt til fullnar. Vit
kunnu gera meira burturúr
sild, makreli, laksi, gull-
laksi, hávi og kongafiski úr
Irmingarhavinum, sigur
Osmund Justinussen.
- Tá id sildin var gi væl-
maktini royndu 80 føroysk
skip eftir henni. Við teim-
um vóru 1200 manns og á
landi arbeiddu 800 fólk ein
stóran part av årinum
Nøgdin í hesi 80 skip
fiskadu var ikki stórri enn
tað føroysku sildabåtarnir
fingu undir Føroyum i fjør,
eini 15.000 tons. Hesi tons
verda i dag arbeidd av eini
90 russum í Nólsoyarfirði.
Vit mugu kunnu fåa sild å
land at arbeida. Islendarar
vinna nógv burturúr sildini.
Duga teir at marknadarføra
hesa, so kunnu vit eisini,
segði Osmund Justinussen.
— Tá vit tosa um framtid-
armøguleikar í Leirvík so er
kanska mest nærliggjandi at
hugsa um gulllaksin. hetta
er ein góður fiskur og
meguleikarnir fyri at gera
dinum, ein teirra Edvin Joensen, sum sóknaðist eftir sam-
starvi við Fiskavirking. Mynd: Jens Chr. Vang
Poul Andrias frå IRF metti at stórir møguleikar vóru við avlopshitanum. Aftanfyri
hann situr Randi í Jógvanstovu. Mynd: Jens Chr. Vang
eitt nú fiskafrikadellur og
knettir skuldi verið góðir.
Hesum vinna norðmenn
pening burturúr. Teir selja
eitt nú frikadellur av gull-
laksi til Finlands, segði
Osmund Justinussen.
— Vit hava kannað møgu-
leikan at keypa ein serút-
gjørdan trolara úr Spania til
at fiska kongafisk i Irm-
ingarhavinum. Her eru
møguleikar, men her krev-
jast fløgur. Norðmenn selja
nógvan klippfisk til Suður-
amerika, kunnu teir, so
kunnu leirvíkingar eisini,
segði Osmund Justinussen.
Kommunan skapar
fyritreytir hjá vinnuni
Bygdaráðsformaðurin,
Sjúrður Eliasen vísti á, at
Frost hevði verið stóra
arbeiðsplássið í bygdini, og
nú tað stóð stilt var stødan
vónleys.
— At Fiskavirking keypti
flakavirkið hevur verið
Jógvanstovu, ” ul Andrias Joensen, Ingvar Joensen og Kári í Garði. Mynd: Jens Chr. Vang
Nr. 33—17. FEBRÚAR 1994
Ingvar Joensen greiddi frå at drågvi var at marknað-
arføra eina nýggja vøru. Mynd: Jens Chr. Vang
ringt fyri leirvíkingar, men
nú er virkið leigað aftur
birtist ein vón, segði hann.
- Kommunan skal í
hvussu er gera alt fyri at
skapa fyritreytir fyri arbeiði
í bygdini. Eg haldi eisini at
fyritreytimar eru góðar,
segði Sjúrður Eliasen. Hann
vísti á, atkommunan átti eitt
idnadarøkid suduri á Vik.
IRF, ein orkukelda
Á fundinum var IRF eisini
umrøtt. Stjórin Poul And-
rias Joensen visti å hvørjir
møguleikar vóru at gang-
nyta avlopshitan.
— Brennistødin kann
neyvan geva fleiri arbeiðs-
pláss enn hon gevur í dag.
16 fólk arbeiða á brenni-
stødini, tá er ruskkoyringin
tald við. Men avlopshitin
kann geva grundarlag fyri
arbeiði. Orkan frá avlops-
hitanum svarar til 4,7 mega-
watt ella sama orka sum ein
6000 hk motorur kann geva,
segði Poul Andrias Joensen.
— Møguleikar eru fyri at
gera eina fjarhitaskipan. Í-
løgan til hesa hevði ligiðum
30 milliónir. Vit hava eisini
møguleika at framleiða
streym burturúr avlopshit-
anum. Hetta hevði kravt
eina iløgu uppá 40 milli-
ónir. Vit høvdu tá kunna selt
SEV streym fyri 70 oyru
fyri kilowatttíman. Men
SEV hevði neyvan skoytt
um hendan streym, nú teir
sjálvir hava ovurframleið-
slu, segði Poul Andrias
Joensen.
— Hitin kann eisini nýtast
til aling av dýrum fiski, sum
livir í heitaru londunum.
Eisini eru møguleikar fyri
vakstrarúsum. Hitin kann
nýtast til at turka fisk.
Kanska — mjølframleidsla
hevði verið tann itøkiligasta
loysnin. Vit ganga undir við
lívrunnum burturkasti frá
alivinnuni, hetta kundu vit
malið til mjøl, sigur Poul
Andrias Joensen.
— Eg haldi, tað er av
stórum týdningi, at bygdar-
ráðið er drívkraftin at eggja
fólki at fara undir nakað
nýtt, segði Poul Andrias
Joensen.
Siga upp frá botninum
Forkvinnan í arbeiðara-
felagnum í Leirvík heitti á
limimar um at koma við
hugskotum um okkurt
vinnufremjandi. Felagið
-