Sosialurinarkiv
Sosialurin 1994-02-17, síða 7
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 17. februar 1994síða 7

‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Tíðindablaðið (SHU strandingur, myndigur og sakligur, hann fekk fólk at lurta. Hann fekk betri viðferð enn roknað var við, men tå skal eisini sigast, at leirvíkingar duga fólkasið, teir duga at føra seg fram á fundi. Bygdaráðslimurin Jákup Tróndheim hevur vegna kommununa verið stigtak- ari til fundin. Hann segði millum annað, tá hann setti fundin: — Vitkunnu neyvan rokna við einum konkretum, fwøkiligum úrsliti av hesum fundi. Men eg vóni, at tað sum kemur fram fer at eggja, soleiðis at aftur verður arbeiði til allar hendur í bygdini. Stersta niðurgangstíð nakrantíð í Leirvi - Eg túgvi ikki, at leirvíkingar nakrantíð síð- an bygdin var bygd hava upplivað so stóra niður- gangstíð, sum seinasta árið. Fá to orðið á Við pallborðir frávinstru Marius Jacobsen, fundarstjóri, standandi. Osmund Justinussen, Sjúrður Eliassen, Randi í Ein stórur partur av bygdar- fólkinum er rikið út í ar- beidsloysi. Eg minnist vánaligar tíðir sum små- drongur fyrst í fimti- árunum. Men tá vóru fólk von við at hava líuð í spísikamarinum. Í dag fara vit beint úr eini gulltíð í armóð. Í dag fáa fólk pening tí tey eru arbeiðsleys. Alt gott um hetta. Men okkara forfedrar fingu ikki arbeiðs- loysispengar, tá onki var at vinna. Hetta fara okkara eftirkomarar heldur ikki at gera. Ongin megnar í longdini at rinda til eina arbeidsloysisskipan, segdi Osmund Justinussen, reið- ari. Osmund vísti á, at hóast svart sá út, so vóru vónir fyri frammam og at allir møguleikar enn ikki vóru troyttir. — Vit liggja væl fyri mitt í atlantshavinum og tað eru ikki allir møguleikar vit hava nýtt til fullnar. Vit kunnu gera meira burturúr sild, makreli, laksi, gull- laksi, hávi og kongafiski úr Irmingarhavinum, sigur Osmund Justinussen. - Tá id sildin var gi væl- maktini royndu 80 føroysk skip eftir henni. Við teim- um vóru 1200 manns og á landi arbeiddu 800 fólk ein stóran part av årinum Nøgdin í hesi 80 skip fiskadu var ikki stórri enn tað føroysku sildabåtarnir fingu undir Føroyum i fjør, eini 15.000 tons. Hesi tons verda i dag arbeidd av eini 90 russum í Nólsoyarfirði. Vit mugu kunnu fåa sild å land at arbeida. Islendarar vinna nógv burturúr sildini. Duga teir at marknadarføra hesa, so kunnu vit eisini, segði Osmund Justinussen. — Tá vit tosa um framtid- armøguleikar í Leirvík so er kanska mest nærliggjandi at hugsa um gulllaksin. hetta er ein góður fiskur og meguleikarnir fyri at gera dinum, ein teirra Edvin Joensen, sum sóknaðist eftir sam- starvi við Fiskavirking. Mynd: Jens Chr. Vang Poul Andrias frå IRF metti at stórir møguleikar vóru við avlopshitanum. Aftanfyri hann situr Randi í Jógvanstovu. Mynd: Jens Chr. Vang eitt nú fiskafrikadellur og knettir skuldi verið góðir. Hesum vinna norðmenn pening burturúr. Teir selja eitt nú frikadellur av gull- laksi til Finlands, segði Osmund Justinussen. — Vit hava kannað møgu- leikan at keypa ein serút- gjørdan trolara úr Spania til at fiska kongafisk i Irm- ingarhavinum. Her eru møguleikar, men her krev- jast fløgur. Norðmenn selja nógvan klippfisk til Suður- amerika, kunnu teir, so kunnu leirvíkingar eisini, segði Osmund Justinussen. Kommunan skapar fyritreytir hjá vinnuni Bygdaráðsformaðurin, Sjúrður Eliasen vísti á, at Frost hevði verið stóra arbeiðsplássið í bygdini, og nú tað stóð stilt var stødan vónleys. — At Fiskavirking keypti flakavirkið hevur verið Jógvanstovu, ” ul Andrias Joensen, Ingvar Joensen og Kári í Garði. Mynd: Jens Chr. Vang Nr. 33—17. FEBRÚAR 1994 Ingvar Joensen greiddi frå at drågvi var at marknað- arføra eina nýggja vøru. Mynd: Jens Chr. Vang ringt fyri leirvíkingar, men nú er virkið leigað aftur birtist ein vón, segði hann. - Kommunan skal í hvussu er gera alt fyri at skapa fyritreytir fyri arbeiði í bygdini. Eg haldi eisini at fyritreytimar eru góðar, segði Sjúrður Eliasen. Hann vísti á, atkommunan átti eitt idnadarøkid suduri á Vik. IRF, ein orkukelda Á fundinum var IRF eisini umrøtt. Stjórin Poul And- rias Joensen visti å hvørjir møguleikar vóru at gang- nyta avlopshitan. — Brennistødin kann neyvan geva fleiri arbeiðs- pláss enn hon gevur í dag. 16 fólk arbeiða á brenni- stødini, tá er ruskkoyringin tald við. Men avlopshitin kann geva grundarlag fyri arbeiði. Orkan frá avlops- hitanum svarar til 4,7 mega- watt ella sama orka sum ein 6000 hk motorur kann geva, segði Poul Andrias Joensen. — Møguleikar eru fyri at gera eina fjarhitaskipan. Í- løgan til hesa hevði ligiðum 30 milliónir. Vit hava eisini møguleika at framleiða streym burturúr avlopshit- anum. Hetta hevði kravt eina iløgu uppá 40 milli- ónir. Vit høvdu tá kunna selt SEV streym fyri 70 oyru fyri kilowatttíman. Men SEV hevði neyvan skoytt um hendan streym, nú teir sjálvir hava ovurframleið- slu, segði Poul Andrias Joensen. — Hitin kann eisini nýtast til aling av dýrum fiski, sum livir í heitaru londunum. Eisini eru møguleikar fyri vakstrarúsum. Hitin kann nýtast til at turka fisk. Kanska — mjølframleidsla hevði verið tann itøkiligasta loysnin. Vit ganga undir við lívrunnum burturkasti frá alivinnuni, hetta kundu vit malið til mjøl, sigur Poul Andrias Joensen. — Eg haldi, tað er av stórum týdningi, at bygdar- ráðið er drívkraftin at eggja fólki at fara undir nakað nýtt, segði Poul Andrias Joensen. Siga upp frá botninum Forkvinnan í arbeiðara- felagnum í Leirvík heitti á limimar um at koma við hugskotum um okkurt vinnufremjandi. Felagið -