fríggjadagur 18. februar 1994síða 20

Síða 20 Nr. 34 — 18. FEBRUAR 1994 Tíðindablaðið { sosialurin | Eitt rættvísari býti av arbeiði > - Tey, ið hava arbeiði, skulu seta sær spurningin, um tey »eiga« sítt starv, ella um tey s ta arbeiðsmarknaðin ødrvisi ti úrligur partur. - Vit hava ikki stun krav upp á mannsømulig rættindi. Ein skip kulu byta tað við onnur. Í Føroyum eiga vit at leggja I rættis, soleiðis at arbeiðsbýti var ein nát- dir til at bíða til betri tíðir - tey arbeiðstóku hava an, ið hevdi bøtt um hetta, var ein farloyvisskipan, har tey, ið hava arbeiði, býta við tey arbeiðs- tóku, skrivar Eirikur Lindenskov, formaður í SU m. a. i Sjónarmiðnum í dag: Føroyar eru í svárari arbelðsmarknaðin loyvi í styttri ella longri verða drívmegin. kreppu. Alt tykist at ganga | Men eitthvørt má gerast tíðarskeið. Í hesum tíðar- ímóti, og fáir glottar eru at | fyri tey arbeidstøku. Fyrsta | bili kann so onkur annar, Tid til bernini hóma. Vit hava fingið eitt | málið er sjálvandi atút- | sum ikki hevur arbeiði, - ella »sabbatsår« metstórt arbeiðsloysi, sum | vega arbeiði. Men tað røkja starvid sum virkarur. Sjálvandi er hetta ikki so framvegis tykist at vaksa. | megnar eingin at gera frá Tann, ið fer í farloyvi, einfalt, sum lagt verður bilbukt verður fingin við | nakað annað at verða verða løntur í d. við 80% = | eru, sum ein frammandur arbeiðsloysinum, og vit | gjør, fyri at tey arbeids- | av dagpeningaupphæddini. | ikki so lættliga kann taka mugu eftir hondini venja tøku skulu hava tað betri, | Hetta er sjálvandi ein yvir, og hetta kann hava okkum við tankan (men og fyri at tey skulu hava minni inntøka, men tey eru | nakrar eykaútreiðslur við ikki góðtaka) at arbeiði eitthvørt tilknýti til ar- helst fleiri, ið kundu klára = | sær. ikki verður til hvørt einast- | beiðsmarknaðin. seg við hesum í eitt tíðar- Men tað man helst a fólk í hesum landi í Einasta vit hava sæd = | bil. verða í flestu fórum, at nærmastu framtíð. Hetta er | av slíkum slag, er ung í Á henda hátt verður | hetta er gjørligt. Vit kunna tað sum londini rundan um | arbeiðis. Tad er Givad eitt | tann arbeidstøki við í SOSi- | neyna innan fyri tað al- okkum hava viðgingið - gott tiltak, men tað er ikki ala felagsskapinum, sum menna, í skúlum, á sjúkra- tey hava í mannaminni nóg mikið. Tey ungu eru er á einum arbeiðsplássi, húsi, á fiskavirkjum, á slitist við arbeiðsloysi. helst glað fyri hetta tiltak, hann fær aftur tilknýti til skipum, innan ídnað og tí tað gevur teimum til- arbeiðsmarknaðin, og handverk o. s. fr. Altíð arbelðsloysi knýti til arbeiðsmarknaðin | hann bøtir um inntøku- Hvat skulu so hini nýt- eila »borgaraløn« - men bert í stytri tidar- — | grundarlagið til ALS. a >frítíðina< til? Onkur vil Tey svartskygdastu siga, at | Skeið, og tey verða ikki kanska hava longri barns- í einum landi fer altíð eitt | mett sum >tann rætta ar- Eingin hava burdarfarloyvi, og á henda ávíst arbeiðsloysi at vera - | beiðsmegin< - tey fáa jú fleiri størv hátt spara stovnspláss - tey siga, at vit ongantíð minni fløn. — LL Spumingurin er, um vit kanska fleiri pláss. Onkur fara at fáa arbeiði til allar „Skulu fleiri í arbeiði ikki eiga at broyta hugburð | annar fer kanska at eftir- hendur. Aðrar røddir hava | beinan vegin, mugu vit um arbeiðið, so leingi ar- útbúgva seg - og ein triðji verið frammi um, at vit standa saman, og tað krev- | beiði ikki er til øll. Vit vil kanska heilt einfalt skulu hava »borgaraløn«, | ur solidaritet frå teimum, | kunnu spyrja, um tað er hava eitt sabbatsár. t. e. at øll fáa løn hvønn ið hava arbeiði. Tað hevur | rætt, at summi hava fleiri mánað, uttan at teimum javnan verið at hoyrt, at — | arbeiði - eitt nú hevur onk- | Ikkl tíð at verða sett nøkur krøv, og = | tað eru tey, ið hava arbeið- | ur tingmadur trý vællønt— | þíða til betri tíðir uttan at tey kunnu seta i, 10 mugu lata tiltey,ið = | fulltíðarstørv? >Eiga<vit | f hesum tíðum verður samfelagnum nøkur krøv. | íkkihavaarbeiði-eittnú | okkara arbeidi, ella skulu | nógv tosad um at niðurseta Hetta er sjónarmið, = | gjalda meiri til ALS. vit býta tað við onkran ar- | 2 å ; ; pensjónsaldurin. Tey al- aveinginum hava ført Byta arbeiði Vit áttu at lagt arbeiðs- | (il hús tá tey eru 67 år fram. Javnaðarpolitikkur millum gil marknaðin til rættis soleið- | Nevnda kúa und: er tað ikki, og verður tað | Men tab eru adrir møgu- — | is, atarbeiðsbýtið verður | kanska vant eldri fólk við vónandi heldur ikki. leikar. Vit kunnu innføra ein nátúrligur partur. áAmitali „ |ámafarloyvisskipan. Eina | Menhettaskalsjálv- | hon ikki kom so brádliga Skulu hava tilknyti til | skipan, har fólk, ið hava andi verða sjálvboði, og At verða arbeidstøkur í arbeiði kunnu fara í far- solidariteturin eigur at eisini fyri hesum. Vit hava eina Føroya Sjorænarabankli Gamalt var, at tå tvey parast, kemur sum oftast okkurt gott burturúr. Men nú tå tveir bank- ar fara at parast, verður endin ein heilt annar. Tað kann vera, aí teir, ið par- ast skulu, eru tveir kendir, ja sera væl kendir, annar er J.A. og ikki sí tala um hin, hann er ikki minni kendur, T.B., og satt at siga, tá slíkar bjarnir parast verður endin oftast, at einir 100 ungar doyggja í egginum, og hetta kemur so aftur at tyrgja okkara kæru ALS, og meira teir koyra í okkara ALS, doyr hon eisini. Og tá er tað at vit fara at syngja fyri ALMU: Góða mamma, tað var ikki eg, stjór- meg til ALMU, so fingu teir sær salvu at lekja síni sár, áðr- enn teir fara aftur til stóra- beiggja, D.D. BANK, so er og soleiðis verður tað. Men miss ikki mótið, ráð eru sera fitta og fyrikomandi mammu, og hon hjálpir tær, tað er bæði sikkurt og vist Henda mamman (ALMA) er so fitt, at um tú vendir tær til hennara, so fært tå hjålp. Men tað er bara ein reyt, at tú skalt lata teg úr hvørjum tráði, ikki heilt, eittans blað fært tú, og tað er at goyma tínar herligheitir við. Tá tú hevur gjørt hetta, so fært tú hjálp, men mamma er eisini eirindarleys, um tú eigur nakrar krónur, verður tú spark- longri tíð kann lættliga verða sálarliga tyngjandi. Vit kenna trupulleikarnar eitt nú úr Danmark, har eitt heilt ættarlið er dottið burtur ímillum - tey, ið kallað verða »langtidsled- ige«. Tí eiga vit at bøta um hesi viðurskifti beinanveg- in, og ikki bíða til betri tíðir. Ta frítíð, sum vit fáa við eini farloyvisskipan, kunnu Føroyar nýta til okkurt skilagott. Vit kunnu skipa fyri skeiðum av ymsum slag, eftirútbúgv- ing, fakligt arbeiði kann gerast, politiskt arbeiði, andaligt arbeiði, ítróttarar- beiði 0. s. fr. Og sjálvandi kann henda eyka fritid eis- ini nýtast til familjuna. Tey vælbjargu hjálpa teimum glataðu So kunnu vit seta okkum tann stóra spurningin, um forsorgarlógin og um ALS hava ráð til eina slíka skip- an? Eyðsæð er, at hetta er trupult. Men tað er kortini ikki truplari enn so, at tað kundi verið gjørt. Mynd- ugleikarnir megna ikki at útvega øllum føroyingum arbeidi, men tad ber ikki til at glata fólk kortini. Vit eiga eisini at hava í huga, at hetta fyrst og fremst gongur út yvir unga ættar- liðið, sum ikki hevur nakra ábyrgd av kreppuni. Tey vælbjargaðu eiga at hjálpa teimum glataðu, tá neyðin er so stór, sum vit uppliva hana í dag. Sum gongdin er rýma nógv fólk av landinum. Hetta er ein stórur trupul- leiki - nógv stórri enn poli- tikararnir vilja gera tað til. ALS er í trupulleikum og nógv verður kjakað um, hvussu teir skulu loysast. Púra greitt er, at borgarar- nir ikki hava ráð at lata meira. Her eigur tað almenna at traðka til - ein bjarging- arætlan eigur at verða gjørð fyri alt samfelagið, sum eisini kundi inniborið nevndu skipan. Alt uttanumtos, um lønarlækking 0. s. fr. er tað reina volapyk - tað letur seg ikki gera. Men tey glataðu - tey, ið ikki sleppa til arbeiðis, eiga at verða hjålpt. Teirra stóða er akutt. Eru vit eitt demokra- tiskt og menniskjansligt fólk, so eiga tey vælbjarg- aðu at hjálpa teimum glat- aðu - tá vísa vit sanna soli- daritetin. Hjá summum er ov nógv fritid ein trupulleiki, 0 hjá ødrum ein mangulvøra. Í arbeiðsloysistíðum er loysnin uppløgd: Lat okkum býta arbeiðið! Eirikur Lindenskov ————,W"n aður í leysari luft út, og bara út, og úti erk alt, so tú velur at brúka alt tú eigur til okkara kæru, útvaldu, hástóru DROTNING, M.P. Okkara kæra, útvalda, há- stóra drotning, M.P., skulu vit bara vera pen ímóti og syngja vil sova. So gongur alt og áð- renn tú leggur teg, leita tank- arnir til hennara hátign drotn- ing og hennara aðalsmenn, vilja tit ikki gera okkum tann beina at knúsa land og tað fólk sundur, soleiðis at vit ikki eru før fyri at reisa okkum aftur? Og harafturat vilja vit heim- fødingar, ið her búgva, ynskja at tygara hátign og aðalsmenn klára at halda skansa til valið verður í heyst. At enda, tygara hátign, trýrt tå at vit heimféðingar eru so skítbýttir, at vit ikki trúgva uppá aðalsmannin. F Í., at hann fer at lækka skattin. vera við til kappingina um bú- merki til okkara banka. Nakrir gott uppskot til búmerki: 1. Føroya Sjórænarabanki, 2. Fólk (heimfødingar), um tit hava viðmerkingar til uppskot- ið, so setið tykkum ikki afturá, finnið okkurt navn til hendan stovn, so fáa tit ikki eina krónu frá MAMMU. Vinarliga H.S.K.L.