hósdagur 3. mars 1994síða 13

Tidindabladid ESF) Skótalið Nólsoyar Påll's 50 ár á baki Á Grækarismessu, 12. mars eru 50 ár liðin, síðan ung- dómar í Klaksvík tóku seg saman at virka sum skótar, og stovnaðu Skótalið Nóls- oyar Páll's. Í 1964, 20 ár seinni, varð byrjað við úlva- ungum. Undirtøkan í býnum hev- ur verið góð gjøgnum árini, og mong eru tey, sum hava stuðlað arbeiðnum, og so- leiðis verið við til at mynd- að fritid teirra ungu hesi 50 Tey fyrstu árini varð hild- ið til í læntum hólum, men longu um 1950 varð egið hús bygt, og royndist Uppi- stova sum dyggur karmur um virksemi skótanna í nærum 30 ár, tá farið varð undir at byggja nýggju Uppistovu, ið varð tíkin í nýtslu uml. 1980. Í dag eru gott 100 virknir limir, gentur og dreingir, í aldrinum 7-17 ár. Á stovningardegum verður skipað fyri hátíðar- Tvangsauktion På Dommerkontoret, C. Pløyensgøta 1, 100 Tórshavn, afholdes Tirsdag den 29. mars 1994, kl. 09.40 tvangsauktion, (AS 440/93) over matr. nr. 1268, Tórshavn, bygning på lejet grundtilhørende Havnar Badmintonfe- lag. Auktionen er begæret af advokat Jógv- an Páll Lassen, Bryggjubakki 22, Tórs- havn, tlf. 1.1260 (j. nr. 267/93) på vegne en pant- og udlægshaver. Ejendommen er en Badmintonhal i 2 etager. Ejendommen kan beses efter aftale med ovennævnte advokat. Auktionsdokumenterne ligger til gen- nemsyn på Dommerkontoret. Færøernes fogedret, den 28.02.94 Mette Søgaard-Nielsen dím. haldi, har øll, ið eru og hava verið skótar, ella havt til- knýti til S.N.P. fáa høvi at hugna sær saman. Karmur um hátíðarhaldið verður Kl-høllin. Byrjað verður kl. 19.00 og kveldið verður skipað við mynda- og vidcoframsyning frá ymsum tiltøkum og túrum, sangi og rørsluleikum og sjálvandi verður møguleik- in fyri at práta um virksemið í dag og minnast farnar dagar av teim allarbestu. Bordreiu verður við kaffi/ te, smurdum breyði og køk- um. Tit, ið hava hug at vera við til hátíðarhaldið, sigið vinarligast frá á tlf. 56062 - 55313 - 56171 ella skrivliga til Skótalið Nólsoyar Påll's, Gerðagetu 11, 700 Klaksvík. Tilmeldingarfreistin er 5 mars. Ein søga sigur frå um ein, ið ikki hevði verið í heim- bygd síni, síðan hann var farin heimanífrá 14 ára gamal, og sum so á nær- um ellisáðum leitaði bygdina upp og gekk aft- ur á kendum stóðum og læt hugsanir sínar leita aftur í tíðina, og hvussu tað kendist undarligt aft- ur at ganga á gomlum gøtum, og nógvar av hes- um gøtum vóru nú eftir øll hesi mongu ár gras- grónar, soleiðis at skilja, at tað, sum var áður, var ikki longur, mong av teimum, hann væntaði at finna, vóru burtur. Tað eru júst hesar kenslur, ið stinga seg upp í huga mínum, hverja ferðeg støkki inn ágólvið hjá ommu, sum nú situr einsamøll eftir nærum 100 ára gomul, nú Marna fastir ikki er meira; kensl- Ny auktion Det meddels herved, at der pá tidligere bekendtgjort tvangsauktion (AS 732/ 93) v/ Advokatvirkið, jr. nr. 673/93.001 over matr. nr. 449 b, Tórshavn, der var berammet til torsdag den 17. februar 1994, kl. 14.00, er begæret ny auktion, der afholdes tirsdag den 29. mars 1994 kl. 09.30 Færøernes fogedret, den 28.02.94 Mette Søgaard Nielsen dfm. Minningarorð um Marnu Isaksen f. 24.11.1925 d. 12.12.1993 an av, har er vorðið tóm- ligt. Jú, undarligt er at ganga á grasgrónum gøt- um við tí vissu, at soleiðis var tað, og hetta kemur ongantíð aftur at broytast. Øll mini barna- og ung- dómsár, og lika til hon nú legdi årarnar inn, visti eg, at hon var har inni hjå ommu, og har havi eg átt eins nógv sporini, sum í mínum egna barndóms- heimi. Vit vistu, at Marna fast- ir var har, og tað kendist altíð so heimligt at støkka inn á gólvið. Høgra hond hennara visti ongantíð, hvat vinstra gjørdi, ti so- leidis var hon bara. Har havi, ikki bert eg, men mangur sitið væl. Skjót var hon við einum drekkamunni; frá henni fór ongin tómhentur út- aftur. Marna fastir var ógvuliga sjúk gjøgnum Nr. 43—3. MARS 1994 Síða 12 nógv ár, men hon bar hetta við tolni, hon læt ongantíð hetta við seg koma og kærdi seg ong- antíð. Fyrimyndarligt var at koma inn í Skálum, tí Marna fastir megnaði at halda alt so væl. Tómligt ernú, hon ikki er har long- ur, og saknurin hjá okkum, sum høvdu okk- ara dagligu gongd har, er stórur. Góða omma! Eg veit at svárast er tað fyri tygum. Tit vóru so tætt knýttar at hvørji aðrari gjøgnum eitt langt lív, men tygum vístu hvussu stødan var hjá henni. Hamrin styrki tygum í sakninum og signi livskvøld tygara. Eisini Marna fastir visti hvussu stødan var. Hon var fyrireikað at meta deydanum. Alt hevdi hon gjørt klárt, um tað so vóru sangimir, ið skuldu syngjast við jarðarferð hennara, hevði hon eisini valt teir. Av sonnum er tað vorð- ið tómligt fyri mong okk- ara, nú Marna fastir er far- in. Kanska vit ongantíð koma at venja okkum við tað, men hetta er nú einaferð lívsins gongd; men minnini, vit hava um hana, eiga vit at verja um við trúskapi, minnini um hana, sum altíð vildi væl og var við tí góða. Lyksalig, lyksalig hver sjæl, som har fred! Guds fred er sjælesolen, som aldrig gár ned. Friður verið við minn- inum um Marnu fastir. Rólant Isaksen Vit koma til dyrnar í Havn og hvenn friggjadag til Klaksvikar og Vågar-