leygardagur 12. mars 1994síða 4

Síða 4 Nr. 50 — 12. MARS 1994 Arheiðspláss finst ikki betri ' - Ofta hevur verið hart, men eg havi sanniliga havt nógvar vakrar arbeiðsdagar í tí stórslignu náttúruni við Sornfelli, sigur Svenning Reinert, sum síðan 1963 hevur hildið vegin niðan á stødina og nú hevur fingið heiðurstekin fyri trúgva tænastu - Hver dagur hevur verið ødrum líkur, sigur Svenn- ing Reinert um arbeiði sítt við at halda vegin fyri støðina í Mjørkadali. Dagurin í gjár var kortini nokkso nógv gØrvísi. Svenning hevði frí og fór ikki niðan, fyrr enn teir í Mjørkadali sum avtalað komu eftir honum og kon- uni Minu á middegi. Teir vóru fýra, sum í gjár fingu handað heiðurstekin fyri trúgva tænastu hjá flogvápninum. Hinir tríggir vóru danir. Heiðurstekin fyri trúgva tænastu verða bara latin fólki, sum hava verði í tæn- astuni í minst 25 ár. Svenning Reinert hevur verið longur enn so í Mjørkadali. Sum ungur sigldi hann, men arbeiddi so uppå Oyggjarvegin i 1959 og 1960, tá vegurin varð gjørdur av Sundshålsi og norður til Mjørkadals. Tá tað arbeiðið var av, fór hann til SEV at arbeiða, men í 1963 varð heitt á hann um at koma at arbeiða hjá stødini í Mjørkadali. Har vantaði ein maður. Langur telnur - Tá vóru vit fimm-seks mans, sum høvdu til arbeiði at halda vegin líka av Sundshálsi og niðan á Sorn- felli. Vegateinurin mundi vera 12-14 kilometrar, sigur Svenning. Men so kom asfaltið í 1970-árunum, og síðan 1975 hevur Svenning einsa- mallur havt ábyrgdina av vegnum. Orsøkin var ikki bara asfaltið. Tað var eisini Tað kann ikki sigast annað enn, at Svenning Reinert veruliga varð heiðraður í gjár. Umframt heiðurs- teknið fyri trúgva tæn- astu handaði Bjarne I. Pedersen, obertsloyt- nantur, honum eisini skjaldarmerkið hjá stød- ini fyri sítt avbera góða arbeiði í meira enn 30 ár. Skipanin við hesum heiðurstekninum varð stovnað av Fríðrikki kongi 9. í 1953. ringt at fáa fólk at stødast í arbeiðinum, tí har var so veðurringt og ábart, at nógvir heldur vildu hava annað arbeiði. Men Svenning hevur ongantíð hugsað um at funnið sær nakað annað, tí hann hevur tri vist betur enn so. Nógv ymist Arbeiði hansara er m.a. at syrgja fyri, at stavarnir standa fram við vegnum niðan á Somfelli. Nógvir metrar av autoverju eru, og onkuntíð skal eitt petti skifast út, og rennurnar mugu ikki typpast. Tá veg- urin er hálur, koyrir hann salt á. Haraftat hevur hann ym- ist fyrifallandi, vatnveiting- ini hevur hann ábyrgdina av, kloakkbrunnunum eis- ini. Stórur heiður Í reglunum fyri at fáa heiðursteknið stendur: "For at kunne erholde hædrstegnet má den pá- gældende af sine fore- satte være kendt som en brav mand eller kvinde, der ved troskab, due- lighed, flid og i øvrigt god opførsel i tjenesten samt ved ulastelig van- del i sit private liv har gjort sig værdig til at bære et offentligt vid- nesbyrd for god tjeneste ved forsvaret.” Arbeidsdagarnir eru allir lika langir. Hann metir kl. 10 minuttir í átta um morg- unin, og klokkan tíggju minuttir í fýra er arbeiðs- dagurin av. Bussur flytir fólkið millum Havnina og Mjørkadal, men Svenning býr í Norðradali og koyrir tí sjálvur. Mitt í náttúruni - Eg má siga, at hetta er eitt óvanliga gott arbeiðspláss. Tað hevur tað verið øll árini. Fólkini hava verið góð at havt við at erað. - Tað hava ofta verið harðir dagar á fjøllunum, men tað innlivir ein seg í. Tað hava so sannliga eisini verið nógvar vakrar lýtur á Somfelli í tí stórslign nátt- úruni, t.d. tá sólin kemur upp um morgunin. Har havi eg trivist væl, sigur Svenn- ing, sum vónar, at stødin hevur brúk fyri honum í nøkur ár aftrat. randi må Nógvur kavi legst altíð á vegin niuðan á Sornfelli, tí har er so høgt. Ein uppgávan hjá Svenningi er at syrgja fyri, at teir høgu stavarnir í vegjaðaranum eru har Tíðindablaðið (SEK) Svenning Reinert vónar at kunna halda fram í sínum arbeiði, so leingi hann orkar (Mynd: Kalmar) Tjaldur (á latíni: Haematepus ostralegus) Tjaldrið, ið er tjóðfuglur okkara, kemur á Grækarismessu (12. mars). Fyrst síggjast bert nøkur fá saman, og tey gera lítið um seg, tí tey eru sum vera man ferðamóð. Um Mariumessu og út eftir síggjast nógvir flokkar í haganum og klipp teirra hoyrist allar vegir. Út ímóti summarmála (14. apríl) fara flokkarnir at tynnast, tí tá eru tjøldrini farin at reiðrast, og tá halda tey seg fyri tað mesta tvey og tvey saman. Sagt plagar at verða, at tjaldur hevur fult reiður á Krossmessu (3. maí), men vanliga verpingartíðin má heldur sigast at vera á gomlu Krossmessu (15. mai). Her kann skoytast uppí, at teir gomlu søgdu »at tjaldrið kom við fiskinum <. Tjaldrið verpur 3 egg og klekingartíðin er vanliga 26-27 dagar. Um miðjan september síggjast tjøldrini aftur í stórum flokkum, men nú eru tey ikki so fró og mælsk sum um várið, og um miðjan september byrja tey at rýma. Tey gomlu plagdu atsiga »at tátjaldur sær sátu fer tað at gråta«, te. tá er summarið farið. Stovnurin í Føroyum er umleið 12.000 per. Flestu tjøldrini í Norðuratlantshavi halda um veturin til í Írlandi og Skotlandi. R.HS.