leygardagur 19. mars 1994síða 9

Tíðindablaðið { sostalurin | Nr. 55 — 19. MARS 1994 Síðag9 => gevur megina at standa í móti. Gud gevur okkum hvønn annan. Vit leggja til merki, at í sorg og neyð, tá hava vit hvgnn annan, sigur Henning Bøgesvang. . — Hóast nógv slatur og annað ónt er til, so hava vit hvønn annan tá neyð og sorg er. Eg síggi tað so væl við andlát og gravarferð. Fólk standa saman, sigur hann. — Eg haldi, at vit fyrst og fremst mugu leggja merki til, at vit eru í neyð, hetta kemur kanska fram í vreið- ini. Síðan mugu vit spyrja okkum sjálvi:i "Hvaðan fingu vit hjálp, tá vit vóru í neyð fyrr. Hvaðan fingu føroyingar hjálp frá, tá teir vóru í svárari neyðu í tíðun- um frammanundan okkum. — Teir fingu styrki frá eini keldu, sum summi kalla eina hagri makt, eg kalli hana Gud. Vit fáa í dag eisini somu styrki. — Er tað nakað sum vit misrøktu í tíðunum við nógvum peningi so var tað tilvitaða sambandið við Gud. — Latum okkum nú taka í egnan barm. Vit vita at nógv foreldur royndu at keypa børnini við stórum dýrum gávum. Nú pengarnir eru burtur, so kunnu foreldur kenna, at nú hava tey einki virði longur. Okkara virði lá í peninginum. Ein hevur kensluna av at standa nakin og hevur einki at geva, sigur hann — Hjúnaðarfelagar kunnu eisini keypa hvønn annan. Tá pengarnir eru burtur, so kenna tey seg 6nyttugan. Tey hugsa ofta, hvat kann nú geva lívinum innihald. Vit hava hoyrt um kærleika, vit kunnu royna at geva tað einasta, sum vit hava, kær- leikan, til hvønn annan. Eg veit um fólk sum hava upp- livað jól og fødingardagar nógv heitari og inniligari, tí nú høvdu tey ikki møgu- leikan at keypa seg til kær- leika, sigur Henning Bøges- vang. — Nógv hjún hildu, at tey ikki kundu vera pening fyri uttan. Í dag hava tey ongan pening og nú kenna tey eitt annað rikidømi, tað at tey hava hvgnn annan. -Ænn einaferð, vit mugu ikki gera tað til einkis, at fólk hava mist. Vit kunnu ikki bara flenna og tosa um Guðs meining við okkum. Vit kenna ikki Guðs mein- ing við okkum. Men eg haldi, at tað er av stórum týdningi, at fólk spyrja seg sjálvan. ” Skal eg lata meg og míni oyðileggja av vant- andi peningi?", sigur Henn- ing Bøgesvang. — Eg haldi, tað er av stór- um tydningin, at ein ikki spyr ov nógv seg sjálvan hví ólukkurnar henda. Heldur kann eg læra nakað av ti neydarstødu eg eri í? Tað ber til at spyrja seg sjálvan. Hvat var tað sum gav megi hjá fólki fyrr sum komu fgjøgnum sorg, sakn og neyð? Tað var ein kelda tey kundu oysa av, tey fingu megi, sum tey ikki vistu um. Tey søktu felagsskap við medmenniskjuni, latið okk- um royna at finna felag- skap. Ongin er einsamallur, hóast tað kann tykjast honum so, sigur Henning Bøgesvang. - Men tað er falsan at siga, nå skulu vit hugsa positivt, tå ein hevur mist alt. Tað er neyðugt at geva vreiðini pláss fyrst fyri aftur at finna stevið. Aftaná vreiðina kunnu vit hugsa um hvussu fólk fyrr loysti kreppur og tá ber til at finna gongdar leiðir. Hvat var tað sum vit høvdu sum kanska hava mist, tí vit høvdu krón- ur í eygunum, sigur Henn- ing Bøgesvang. " gull - Ringar Rf stedga ein- um meðan dansað verður "full speed" um gullkálvin. Spurningurin um lívið er liðugt um ein missur inn- tøkuna kemur fram. Ongin ynskir at verða steðgaður í dansinum. Ongin ynskir at verða steðgaður, meðan ein livur uppá tað besta. Eg fari ikki at síga at gulltid er vánaligt fyri andaliga heilsu og krepputíð er góð tíð fyri betra samband við Gud. síggja út, sigur hann. — Tað er altíð vandamikið at síga hvat Guds meining er við einum gørum. Tað er bert tú sjálvur sum kann síggja Guds meining við tær, men ikki við hinum. Ringar tíðir kunnu fáa okkum at steðga og spyrja Gud, hvat kunnu vit læra va okkara vanlagnu. Men framvegis, pláss má vera fyri vreiðini, sigur Henning — Fólk, sum hava tikið seg burturúr eini samkomu tí tey hava mist trúnna, koma onkuntíð aftur fyri at sleppa av við menniskjaliga ein- semi og fyri at kenna styrk- ina frá Gudi, sigur Henning Bøgesvang. — Hugsar føroyingurin hvaðan føroyingar fingu styrki fyrr, nevniliga frá Gudi, so kann hann venja seg við, at her er talan um eina keldu, sum eisini kann hjálpa honum. Á hendan hátt kann ein koma styrktur burturúr eini kreppu, sigur Henning Bøgesvang. Taka í egnan barm — Vit hava øll luttikið í dansinum um gullkálvin og sum stødan er nú mugu vit gera tað vit kunnu. Men politikkararnir skulu heldur ikki renna frá tí sum er teirra ábyrgd. — Eg haldi, at tað hevði verið ein stór styrki hjá politikkarunum, um teir viðgingu „at teir høvdu mis- tikið seg í åttatiårunum, at 5. bókini Skúlabókagrunni heimin. undir viðgerð av ymsum evnum í landalæru, lív- kunning, samfelagslæru- fólkaskúlanum, HF, stud- útbúgvingum og á lærara- skúlanum. Skúlanbóksgrunnurin um. Ríviligt av upplýsing- um eru um ES-londini. Hetta kann m.a. vera til arbeiða við "innmarknað- inum". arbeitt verður við áleik- einum landi ella eru al- heims trupulleikar,t.d. um ófrið í lýðveldum í gamla Sovjetsamveldinum ella um osonlagið og vakstrar- húsárinið. Arbeitt kann eisini vera vid tvørevnum, har hagtøl úr bókini kunnu nýtast saman við atlasi, greinum tað sum teir hildu vera rætt tá, ikki var rætt. "Vit vóru kanska ikki nóg dugnaligur og nú mugu vit leggja alla orku í at rætta mistgkini, hóast tað kemur at taka langa tíð," áttu politikkarar- nir at sagt Tað hevði økt munandi um virdingina, sigur hann. Kunningarnar í hesi bók eru ætlaðar at birta upp fróði, átrúnaði, søgu og greinum o.g. Bókin er hugsað at nýta bæði í entaskúlanum, miðnáms- sigur, at bókin kann nýt- ast, tá arbeitt verður við einstøkum landi ella økj- gagns, um ein hevur hug at Bókin er eisini egnað, tá andi evnum, um tað so er í HEIMURIN Fleiri bøkur um heimin Bókargðin hjá Føroya Skúlabókagrunni um heimin er økt við eini bók og tveimum bóklingum Hagtøl og evni er heitið á hjá Føroya um 5 Hagtøl og evni FØROYA SKULABOKAGRUNNUR år blødum og tidarritum og útvarps- og sjónvarps- sendingum, ið hava áhuga í løtuni. Evnini, ið vidgjørd verða í bókini eru mong, jørðina, fólkið í heim- inum, fólk og samfelag, Evropeiski Felagsskapur- in, Sameindu Tjóðir, Heimsins lond, fram- leiðsla og orka. Bókin kostar 120 krón- ur. Helmurin 6 og 7 Tveir bóklingar í rgðini eru eisini komnir, Heim- urin 6 og Heimurin 7. Teir eru knýttir at Heimsat- vøkstur, lasinum. Hesir bóklingar eru ser- stakt knyttir at bókini Heimurin 5 - Hagtøl og evni. B'óklingarnir eru ætlað- ir framhaldsdeild fólka- skúlans og viðgera evni innan landalæru, søgu og kunning. Heimurin 6 lýsir ídnað- arlond og menningarlond. Evnini eru heimsins fólka- miðallívsævi, gjaldoyra, útflutningur, innflutningur, lesifgri, vinna, BTU o.m.a. Heimurin 7 er um vedurlag og gróðurbelti: Veðurlag, lufttrýst og vindar, lágtrýst, ið flyta seg, sólvindur og mon- sunur, havstreymar, av- fals- og hitamynd, hitalag og gróðurbelti o.m.a. Gróðrarlíkindi í hita- beltinum: Regnskógur, at búgva í regnskóginum, regnskógurin hvervur, grassteppa, at búgva á grassteppum, oydimørk, at búgva í oyimørkini, og oydimørkin hvørvur. Christoffur Jensen hev- ur skrivað báðar bókling- arnar, sum kosta ávikavist 18 og 24 krónur. Tryggingarstovan flytir oman á Kongabrúnna Eftir at hava hildið til við Hoydalsvegin tey mongu síðstu árini, er Tryggingarstovan nú flutt oman á Kongabrúnna, har restin av Tryggingini heldur til Ein — meira ella minni — býarmynd er nú horvin, men er kortini ikki vorðin heilt burtur. Tað er Trygg- ingarstovan, ið eftir at hava verið við Hoydals- vegin í mong år, mi er flutt oman á Kongabrúnna, har Kass, ið hevur verið leið- ari á Tryggingarstovuni ' síðani miðskeiðis í 1991. — Onkur hevur sagt tað soleiðis, at >hví skulu vit leiga, tá vit eiga<. Hetta skal siga, at tá vit nú eiga høli, ið standa tøk, er ikki nøkur grund til at leiga holi aðrastaðni í býnum til okkara endamál. Bartal Kass sigur, at eis- ini verður skorið eitt sind- ur niður í starvsfólkinum, nú flutt verður oman á Kongabrúnna. Tá sum mest var av fólki á Trygg- - Noydest tiverri ni at spara — Við flytingini hevur tað eisini borið til hjá okk- um at spart skrivstovu- funktiónina burtur, og her niðri á Kongabrúnni er jú frammanundan ein skriv- stovukapasitetur, ið sjálv- Tryggingarstovuni, sigur Bartal Kass. — Tað er spell, at neyð- ugt skal vera at spara burt- ur av starvsfólkunum hjá okkum, men soleiðis eru tíðirnar, og tíverri sleppa heldur ikki vit undan at trygging og Føroya Lívs- trygging. ; hj.