leygardagur 26. mars 1994síða 17

4 Tíðindablaðið Onnur, sum Henríkka nevnir, eru Víka Rasmus og konan Elsuba, Jóhanna og Hegni Hegnesen og son teirra Jógvan, sum giftist Alexandru. — Tað var skjótt, tað varð mett, at samkoman hevði brúk fyri ellum bygninginum. Tí fluttu vit 3. jóladag í 1933 í húsini, sum vóru bygd her við Gjógvará. Tá høvdu vit fingið tríggjar detur aft- urat: Hansu, Harriet og Victoriu. Eftir at vit vóru flutt í hesi húsini, vórðu Hans Christian og Richard feddir Avbygdamenn stóðu fyri Richard hevur kannað skjelini fyri at finna fram til, hvussu ognarviður- skiftini hanga saman í sambandi við Siloa: Tað fyrsta, sum vit síggja í sambandi við salin er, at Billa, mamma til Oluffu hjá Petur Bærend- sen, sum gevur dóttrini ekið, har tey bygdu sethús og sal. At Niels Lassen Holm keypti Siloa var við tí fyri eyga, at samkomuvirk- semið skuldi halda fram. Í 1933 verður alt eftir mannin selt, og tá keypa nakrir, sum rópa seg kristne bredre, Siloa. Tað vóru: havnarmenn og kanska menn aðrastaðni frá, sum fyri 2.000 krónur keyptu ognina. Húsini vórðu tá nógv umbygd: salurin bleiv víðkaður og stórur partur av loftinum tíkin burtur. Tann partur- in, sum varð eftir, bleiv gjerdur til gallarí. At tað vóru menn aðra staðni frá, sum hevdu keypt salin, bar í sær, at fram til 1952 var nevndin fyri henda sjálveigandi stovnin mannað við klaks- víkingum og havnarmonn- um. 1952 varð salurin víðkaður, soleiðis at rúmið gjerdist tvífalt tað, sum var frammanundan. Í sambandi við útbygging- ina yvirtóku fuglfirðingar ábyrgdina. Seinasta útbyggingin av gamla Siloa var um árs- skiftið 1975/76. Tá varð nýggjur durur og kekur gjerdur, soleiðis at sjálvur salurin gjørdist munandi rúmsáttari Nógv samband Í tosinum um sal og bygn ingar er natúrligt at koma inn á fólkini, sum komu saman og teirra fyritreytir at koma saman undir — Tað er nógv broytt tey 64 árini, síðani vit fluttu úr Seldarfirði til Fuglafjarðar. Men hóast ferðameguleikarnir tá í tíðini ikki kunnu sammet ast við teir nú á degum, so komu fólk nógva staðni frá, tá serlig meti vóru í Siloa Doypikar hevur verið í salinum øll árini Hinir salarnir í oynni Nr. 60 — 26. MARS 1994 Síða 17 høvdu ikki kar, og tí kom fólk bæði úr Getu, Leirvík, Seldarfirði og uttan av Toftum higar, tá dópur skuldi vera Eisiin vóru klaksvíking ar óferir at vitja okkum Victor ferðaðist nógv. og tá klaksvíkingar hevdu fingið Sendiboðið, var tað mangan, at hann var í ferðalagi við teimum á metiferðum Victor stóð í andglettin- um, og ikki minst tá Bíbli- an kom út í 1949, varð nógv skrivað um hetta Var hetta nakað, sum er- kymlaði tykkum? — Tað minnist eg einki til. Fólk vóru vanliga fryntlig, hóast tað ikki al- tíð vóru ell, ið skiltu boð- skapin, sum lá honum so nógv á hjarta at kunn- gera. Tá Bíblian kom út, varð nógv skrivað, men Æ i vit kendu okkum ongantíð einsamøll. Tað vóru jú nógv, sum stóðu saman við Victori. Dyrnar á glopp Vit'hava prátað góða letu, notið ein drekkamunn og tíð er at gevast. Vit heilsa misbro Henrikka og Victor Dani- elsen. Tey búsettust í Fuglafirði í 1928. Rúmligt er í nýggja sali- num. hjartaliga farvæl. Á vegnum út letur Ric- hard hurðina upp inn á skrivstovuna Victor tókst við skrivligt arbeiði alla staðni, har hann var, og tá hann var við hús, sat hann á kamarinum, tey rópa Hugsanir sveima, meðan bilurin rullar um Gjógvará, út á Kambsdal og oman Getudal. Hevið var, at samkom- an í Siloa skírhósdag tek- ur nýggjan sal í nýtslu, men tað bar so nógvar aðr- ar hugsanir við sær. Tað kennist, sum at dyrnar til farna og fyri ” nógv av yngra fólkinum 6- kenda tíð hava verið gloppaðar lítla letu. Hugsað verður um alt tað, ið liggur eftir mannin hjá konuni, vit júst hava vitjað: Bíblian á feroysk- um, tvær skaldsegur, átj- an týddar bekur, tilrætta- legging og útgáva av sjey sangbókum og í tí sam- bandinum týðing av omanfyri 800 sangum og sálmum og einir 27 upp- runa yrktir sálmar. Og so var hetta bert annar parturin av tí, maðurin fekst við. Hin parturin, sum hann legði ikki minni orku í, var aftur og aftur at ferðast í hverja einastu bygd í landinum at kunngera gleðiboðskap- in og frá Gudi bjóða fram ta sælu, hann sum ungur maður hevði funnið. I tí arbeiðnum stóð hann eisini á odda, tá sam- komurnar, hann hevði samband við, fóru at byggja salar, t.d. í Vest- manna, Leirvík, Getu og Seldarfirði. Leiklutur kvinnunar Mangar feroyskar kvinn- ur hava í ógvuliga stóran mun staðið við ábyrgd av barnaríkum heimum, með- an maðurin var burturi og vann til lívsins uppihald á havinum. Hesin maðurin var nógv burtur heiman í frá. Hann hevði tikið orðini til sín, sum Jesus segði við Pæt- ur — at tú skal verða menniskjafiskari! Hjá manni í slíkum yrki man tað hava verið ikki minni týdningarmikið at viðurskiftini heima hava verið í lagi. Til tað krevst kvinna, sum kennir sítt pláss og sína ábyrgd Eina slíka hava vit júst hitt. Richard Danielsen gamla Siloa salthum njá