mikudagur 30. mars 1994síða 19

——————————2"""—"ðe Ternan er friðað Eisini hon, ið siglir Klaksvík- Leirvík, líkavæl hann sum flýgur Antartic — Føroyar og Føroyar Antartic. Hendan flót- andi ternan siglir Klaksvík- Leirvik og Leirvik-Klaksvik og ikki Fuglafjørd, undantikið tá tað ikki er komandi inn á Leirvík fyri veður. Men tað er loysn fyri tí; og tað kunnu Signar á Brúnni og Finnbogi Ísakson standa inn fyri við at geva Leirvíkar Havn eitt lán. So kann innsiglingin verða dýpd, soleiðis at grótið kann nýtast sum vernd móti lands- synninginum. Tað kostar ikki alla verðina. Fuglafjørður eigur ikki bert ein mann, sum er krøkin. Vit hava ein borgarstjóra, sum er sera krøkin. Tað er líkt til at hann vil leggja alt undir seg, bæði á sjógvi og á landi. Sjálv- andi vil hesin harri hava eina ferjulegu í Fuglafirði, tað er givið. So kunnu privatu akfør hansara, dumparar og trailarar, halda fram at rulla nátt sum dag, til egið gagn. Ég havði hildi tað verið sømiligari fyri borgarstjóran, Sigfríð Verð- hamar og hansara harkalið, at rætta allar tær fadesur upp, sum teir hava staðið fyri í hesi bygd. Tað skuldi Signar á Brúnni eisini vitað. Hvussu sær eystari armur á Fuglafirði ikki út. Ein hurlivasi úr einum enda í annan, og vanærulig skomm fyri okkum, ið her bú- leikast. Og ikki nokk við tí; so leggja teir stórri byrðar á skattaborgarin í hesi vánaligu tíð, vit liva í. Tað stendur á nøglum um allar Føroyar vegna ringt gjaldføri, og hetta ikki minst hjá Fuglafjarðar kommunu. 30. apríl 1993 sendi undir- ritaði soljóðandi bræv til Fuglafjarðar kommunu: »Undirritadi loyvi mær hervið aftur at venda mær til tykkum um viðurskiftini viðvíkjandi vatntrupulleikum í garðinum oman fyri húsini, sum stava frá áum oman fyri vegin. Tá eg havi skrivað tykkum bræv fyrr, og einki sum helst er gjørt fyri at gera åbøtur á viðurskiftini, so egk ann sleppa undan vatn- trupulleikunum, so fari eg hervið, fyri seinastu ferð, at heita á tykkum um at fáa loysn á málinum. Annars verður stevni í málinum“. Sjálvur tosaði eg við teg. borgarstjóran, undir fýra eyg- um á kommunuskrivstovuni, har tú játtaði at kanna vatn- trupulleikarnar, men har kom eingin borgarstjóri. 11. juni 1993 fái eg soljóð- andi bræv frá Fuglafjarðar kommunu: »Hevur móttikið skriv tygara, dagfest 30. apríl 1993, har tygum gera vart við vatntrupulleikarnar oman fyri sethús tygara. Málið hevur verið til viðgerðar á fundi í teknisku nevndini tann 7. juni 1993 og varð samtykt at svara, at kloakkin og vatnleiðingin, sum liggur oman fyri sethús tygara, eru kannað og einki brek er staðfest á hesum. Sagt verður frå hesum«. Nevndar- formaður, Sveinbjørt á Horni«. Hvør eigur so hesa fadesu, frá byrjan av. Tað skal eg siga tær um tú ikki veitst. Tað eigur svågur tín Sveinbjørn á Horni, formaður í teknisku nevnd, og tað var ikki bert frá mær tit móttóku bræv um hesi viður- skifti. Fýra av grannum mínum sendu eisini klagu um hetta. Tað vóru tvær áir, ein hverju megin húsini. Har blivu rør løgd í og síðani varð lukkað til, so at grunnvatnið, sum áður fór í áimar, nú kemur yvir húsini hjá mær og grannum mínum. Húsini hjá mær vóru bygd í '29 og hava eingir trupulleikar verið her, av hvørki grunnvatni ella kloakkvatni, fyrrenn veg- urin bleiv brotin upp oman fyri húsini síðst í 70'unum. Grunn- vatnið, sum fyrr rann í åirnar norðan fyri húsini, rennur nú mitt í millum húsini í granna- lagnum. Prógv eru fyri hesum. 21. mars tosaði eg við teg pr. telefon og segði tær, at nú var mítt tol uppi, og at nú fór eg at heingja tykkum út í bløðunum. Svarið frá tær var: ger tú bara tað, eg eri líkaglaður. Eg havi hervið tikid eg á orði, harra borgarstjóri. Tú kanst svara aftur, um tú vilt, men eitt er púra vist: enn havi eg ikki loyst posabandið Virðingarmest Fuglafjørdur, 23. mars 1994 Hendrik Thomsen, við Bólstein krosstæsta! Og tað er sum hoyra vit Guð siga hetta við undrandi rødd, og tað er sum hann innantanna leggur afturat: tit fátrúnu menniskju, minnast tit ikki, at hann segði tykkum, at hann skuldi ikki verða verandi í grøvini, men rísa upp! Og, heldur eingilin fram: Nú er hann reistur upp! Og ikki sum tað stendur í týð- ingini hjá okkum: risin upp, men reistur upp. Tað er Guð, skapari himins og jarðar, sum hevur reist hann upp frá deyðum, hann, sum menniskjuni dømdu til deyða á kross- inum. Menniskjuni hildu seg beina fyri Jesusi, men Guð hevur givið honum eitt nýtt lív, sum einki kann forkoma aftur. Orðið »hann er reistur upp« er eitt orð á grikskum. Vit kundu kanska sagt »reistur«. Og júst við hesum eina orðinum, har Guð ikki er nevndur, ger evangelisturin Guð til hevuðspersón í hesi hending, sum broytti allan heim Og eingilin kann halda fram: Sjálvsagt er hann ikki her. Tit eru komin á skeivan stað at leita. Tit eru komin út í deyðans garð, á kirkjugarðin, at finna ein deyðan mann. Men hesin maður er ikki deyður og er tí ikki á kirkjugarðinum. Hann er reistur upp. Guð hevur reist hann upp til lívs. Hyggið bara eftir, har sum hann lá, hann er ikki har! Tverturímóti. Hann livir, og hann fer undan tykkum til Galilea. Har skulu tit síggja hann aftur. tíðina síðani henda fyrsta páskamorgun, er, at eingilin sigur við tær: Farið og berið lærusveinunum boð um hetta! Soleiðis verða hesar konur straks settar til at gera nyttu: at prædika gleðiboðskapin um taff“ upprisna Krist. Fyrstu kristnu trúboðararnir eru tríggjar konur! Tað er vert at leggja til merkis, at einki menniskja sær, hvat veruliga hendir páska- morgun, men vit hava fingið boð um tað av himni. Og tað eru tey boðini, vit bera víðari enn og eisini í dag: Hin krossfesti livir! Hin deyði er risin uppaftur til lívs! Eitt annað er, sum vit eiga at geva okkum far um, og tað er, at í hesi fråsøgnini verður einki sagt um, at nakar tók við trúgv á Jesus. Alt er so knapt og stutt og turrisliga sagt frå sum til ber. Uppreisnarboðini verða kunn- gjørd. Hesar triggjar konurnar verða sendar við boðunum um hetta. Tað er alt. Men í evangeliinum hjá Lukasi hoyra vit um, hvat hendi seinni sama dag. Og tað er hvussu. trúgv verður til í mannahjørtum. Tveir mans komu í fylgi við hin upprisna Jesus, og teir kendu hann ikki. Men >tá ið hann sat til borðs saman við teimum, tók Jesus breyðið og vælsignaði og breyt tað og gav teimum tad«. Tá kendu teir hann aftur av tí, sum hann segði og gjørði. Evangelist- urin sigur, at tá opnaðust eygu teirra, og teir kendu hann. Hetta merkir, at við at Jesus kemur til teirra, í sínum orði og í sínum gerningi, vit kunnu út frá hesi søgu siga, út frá prædikuni og altarborðinum, verður trúgv fødd í teimum. Teir undra seg ikki sjålvir, at teir ikki høvdu kent hann: Brann ikki hjarta í okk- um, meðan hann talaði við okkum á vegin- um, tá ið hann læt upp skriftirnar fyri okk- um, síga teir aftaná. Og so fara hesir báðir menninir eins og tær tríggjar konurnar út at boða páskaboðskapin. Og tað er tað, sum gjørt er síðani tann fyrsta páskadagin: At boða orðið um Harr- an Jesus Krist. Tað er lív í deyða, ljós í myrkri, gleði í sorg, vón í vónloysi. Amen. P.M.R. Nr. 62 — 30. MARS 1994 Síða 19 Tidindabladid [ sosialurin ] Suni Magnussen í Fotobúðini í Handilskjarnanum við nøkrum av myndunum, ið vóru vid í kappingini um bestu vetrarmyndina, ið júst er liðug Bestu vetrar- myndirnar sýndar fram - Millum tær 250 myndirnar, ið vóru við í kappingini, vóru nógvar sera góðar myndir, so torført var hjá dóms- nevndini at finna vinnararnar burtur úr rúgvuni, sigur Suni Magnussen, ið var millum stigtakararnar til foto- kappingina, ið júst er av Í hesum døgum verða nógv- ar góðar vetrarmyndir sýnd- ar fram í Handilskjarnanum í Havn. Hetta eru myndir, ið hava verið við í fotokapp- ingini um ársins bestu vetr- armynd, og tær eru nógvar í tali. — Tilsamans komu 250 myndir inn, og nógvar sera góðar myndir vóru at finna teirra millum, sigur Suni Magnussen í Fotobúðini í Handiskjarnanum, ið sam- an við Kunningarstovuni hevur skipað fyri folokapp- ingini. — Tí var eisini torført hjá dómsneyndini at finna vinn- ararnar burtur úr allari rúgv- uni av vetrarmyndum. Í dómsneyndini sótu Suni Magnussen frá Fotobúðini, Allan Brockie frá Havnar Fotofelag og Per á Hædd, ið er yrkisfotografur. Eftir lokið arbeiði komu dómararnir til, at Tór B. Hentza átti bestu myndina, ið gav eina ferð fyri tvey til Skotlands í eina viku á ho- telli. Næstbestu myndina átti Bergur Dalsgaard, ið vann gávukort upp á 2.000 krón- ur frá Fotobúðini, meðan BirgitRemmel átti triðbestu myndina, ið gav gávukort upp 1.000 krónur frá Foto- búðini. Næsta kappingin áskránni er fotomarathon í mei mán- aði. hj.